पितुर्निदेशाज्जग्राह शुको ब्रह्मविदां वरः
पित्याच्या आज्ञेने, ब्रह्मज्ञानात श्रेष्ठ असलेल्या शुकदेवांनी ते स्वीकारले.
शतं ब्राह्म्या श्रिया युक्तं ब्रह्मतुल्यपराक्रमम्
त्याच्याकडे ब्रह्माची संपत्ती होती, शंभरपट तेज आणि ब्रह्मासारखी शक्ती त्याच्यात होती.
उवाच गच्छेति तदा जनकं मिथिलेश्वरम्
तेव्हा त्याने मिथिलेश्वर जनकाला, 'जा,' असे सांगितले.
पितुर्नियोगादगमज्जनकं मेथखिलं नृपम्
पित्याच्या सांगण्यावरून तो मिथिलाच्या भूमीतील राजा जनकाकडे गेला.
उक्तश्च मानुषेण त्वं तथा गच्छेत्यविस्मितः
माणसाने त्याला, 'अशा प्रकारे जा,' असे सांगितले आणि तो अजिबात आश्चर्यचकित झाला नाही.
आर्जवेनैव गन्तव्यं न सुखाय क्षणात्त्वया
तुला प्रामाणिकपणे जावे लागेल, क्षणभरही सुखासाठी किंवा सोयीसाठी नाही.
अहॄङ्कारो न कर्तव्यो याज्ये तस्मिन्नराधिपे
त्या राजाच्या यज्ञात अभिमान दाखवू नकोस.
स धर्मकुशलो राजा मोक्षशास्त्रविशारदः
तो राजा धर्मात निपुण आहे आणि मोक्षशास्त्राचा जाणकार आहे.
एवमुक्तः स धर्मात्मा जगाम मिथिलां मुनिः
अशा प्रकारे सांगितल्यावर, तो धर्मात्मा ऋषी मिथिलेला गेला.
सगिरीं श्चाप्यतिक्रम्य भारतं वर्षमासदत्
त्याने डोंगर ओलांडून भारतभूमीत प्रवेश केला.
विदेहान्वै समासाद्य जनकेन समागमत्
तो विदेहांच्या प्रदेशात पोहोचला आणि जनकाची भेट घेतली.
तस्थौ तत्र महायोगी क्षुत्पिपासादिवर्जितः
तो महान योगी तिथेच राहिला, त्याला भूक किंवा तहान नव्हती.
तेषां तु द्वारपालानामेकस्तत्र व्यवस्थितः
त्यांच्या दरबारातील द्वारपालांपैकी एक तिथे उभा होता.
जूजयित्वा यथान्यायमभिवाद्य कृताञ्जलिः
त्याने योग्य रीतीने नमस्कार करून, हात जोडून त्याचे स्वागत केले.
तत्रान्तःपुरसंबद्धं महच्चैत्रग्थोपमम्
त्या अंतःपुरात एक मोठे सभागृह होते, जे स्वर्गातील महालासारखे भासत होते.
दर्शयित्वासने स्थाप्य राजानं च व्यजिज्ञपत्
त्याने दाखवून, आसनावर बसवून, राजालाही कळवले.
सेवायै तस्य भावस्य ज्ञानाय मुनिसतम
त्याच्या स्वभावाची सेवा आणि ज्ञानासाठी तो श्रेष्ठ ऋषी होता.
सूक्ष्मरक्तांबरधरास्तप्तकाञ्चनभूषणाः
त्यांनी सूक्ष्म लाल वस्त्रे घातली होती आणि तापवलेल्या सोन्याचे दागिने परिधान केले होते.
परं पञ्चाशतस्तस्य पाद्यादीनि व्यकल्पयन्
त्याच्यासाठी पन्नास प्रकारची पाद्य व इतर अर्घ्ये तयार केली गेली.
तस्य भुक्तवतस्तात तास्ततः पुरकाननम्
त्याने जेवण झाल्यावर, प्रिय, तो नगराच्या बागेत गेला.
क्रीडन्त्यश्च हसंत्यश्च गायन्त्यश्चैव ताः शुकम्
तेथे त्या स्त्रिया पोपटासोबत खेळत, हसत आणि गात होत्या.
आरणेयस्तु शुद्धात्मा जितक्रोधो जितेन्द्रियः
आरणेय हा निर्मळ मनाचा, क्रोधावर आणि इंद्रियांवर विजय मिळवलेला होता.
पादशौचं तु कृत्वा वै शुकः संध्यामुपास्य च
पोपटाने पाय धुऊन, संध्याकाळची पूजा केली.
पूर्वरात्रे तु तत्रासौ भूत्वा ध्यानपरायणः
रात्रीच्या पहिल्या प्रहरात तो ध्यानात मग्न झाला.
ततः प्रातः समुत्थाय कृत्वा शौचमनन्तरम्
मग सकाळी उठून त्याने लगेच शौचादी शुद्धता केली.
अनेन विधिना तत्र तदहःशेषमप्युत
अशा प्रकारे त्याने उरलेला दिवस तेथे घालवला.
तां च रात्रिं नृपकुले वर्तयामास नारद
आणि नारद, त्याने ती रात्र राजघराण्यातच घालवली.
पुरः पुरोहितं कृत्वा सर्वाण्यन्तः पुराणि च
पुजाऱ्याला पुढे ठेवून, सर्व अंतःपुरात प्रवेश केला.
महदासनमादाय सर्वरत्नविभूषितम्
त्याने सर्व रत्नांनी सजवलेले मोठे आसन आणले.
तत्रोपविष्टं तं कार्ष्णिशास्त्रदृष्टेन कर्मणा
तेथे त्याला कार्ष्णि विधीनुसार बसवले.