यथा खे च तथा शुद्धो भविष्यति सुतस्तंव
"जसे आकाश शुद्ध असते, तसेच तुझा मुलगाही शुद्ध होईल."
तेजसा तस्य लोकांस्त्रीन्यशः प्राप्स्यति केवलम्
त्याच्या तेजामुळे, त्याला तीनही लोकांत केवळ कीर्ती मिळेल.
अरणिं त्वथ संगृह्य ममन्थाग्निचिकीर्षया
मग त्याने अरणी घेतली आणि अग्नी उत्पन्न करण्यासाठी ती घासू लागला.
घृताचीं नामाप्सरसं ददर्श भगवान्नृषिः
त्या ऋषींना घृताची नावाची अप्सरा दिसली.
अभवद्भगवान्व्यासो वने तस्मिन्मुनीश्वर
त्या वनात, भगवत व्यास उपस्थित होते, हे मुनीश्रेष्ठ.
शुकीभूया महारम्या घृताची समुपागमत्
घृताची अत्यंत सुंदर पोपटाचे रूप घेऊन जवळ आली.
स्मरराजेनानुगतः सर्वगात्रातिगेन ह
कामदेव तिच्या मागे होता आणि तिच्या सर्व अंगांवर प्रभाव टाकत होता.
न शशाक नियन्तुं तं व्यासः प्रविसृतं मनः
व्यास आपले उधळलेले मन आवरू शकले नाहीत.
हृतम् यत्नान्नियच्छतश्चापि मुने एतञ्चिकीर्षया
मन आवरण्याचा खूप प्रयत्न केला तरी, त्या इच्छेमुळे ते मन हरवले गेले.
शुक्रे निर्मथ्यमाने ऽस्यां शुको जज्ञे महातपाः
अरणी घासली जात असताना, त्यातून महातपस्वी शुक जन्माला आला.
यथैव हि समिद्धो ऽग्निर्भाति हव्यमुपात्तवान्
जसा प्रज्वलित अग्नी हविर्दान घेतल्यावर तेजाने उजळतो,
बिभ्रञ्चित्रं च विप्रेन्द्र रूपवर्णमनुत्तमम्
त्याच्याकडे अद्वितीय आणि सुंदर रूप व वर्ण होते, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण.
अभ्येत्य स्नापयामास वारिणा स्वेन नारद
नारद जवळ येऊन त्याने स्वतःच्या पाण्याने त्याला स्नान घातले.
जगीयन्त च गन्धर्वा ननृतुञ्चाप्सरोगणाः
गंधर्वांनी गाणी गायली आणि अप्सरांच्या समूहांनी नृत्य केले.
विश्वावसुश्च गन्धर्वस्तथा तुंबुरुनारदौ
विश्वावसु गंधर्व, तुंबरू आणि नारद हे तिथे उपस्थित होते.
तत्र शक्रपुरोगाश्च लोकपालाः समागताः
त्या ठिकाणी इंद्रासह सर्व लोकपाल एकत्र आले होते.
दिव्यानि सर्वपुष्पाणि प्रववर्ष च मारुतः
वाऱ्याने सर्व प्रकारची दिव्य फुले पाडली.
तं महात्मा स्वयं प्रीत्या देव्या सह महाद्युतिः
तो महान आत्मा, तेजस्वी, देवीसोबत आनंदाने त्याची सेवा करत होता.
तस्य देवेश्वरः शक्तो दिव्यमद्भुतदर्शनम्
शक्तिशाली आणि अद्भुत दिव्य रूप असलेला देवांचा स्वामी त्याची सेवा करत होता.
हंसाश्च शतपत्राश्च सारसाश्च सहस्रशः
हजारो राजहंस, कमळे आणि बगळे तिथे होते.
आरणे यस्तदा दिव्यं प्राप्य जन्म महामुनिः
त्या वेळी, त्या महान ऋषीला जंगलात दिव्य जन्म मिळाला.
उत्पन्नमात्रं तं वेदाः सरहस्याः ससंग्रहाः
तो जन्मताच वेद, त्यातील सर्व रहस्ये आणि संग्रह त्याला प्रकट झाले.
बृहस्पतिं स वव्रे च वेदवेदाङ्गभाष्यवित्
त्याने वेद, वेदांग आणि भाष्य जाणणारा बृहस्पती यांना गुरु म्हणून निवडले.
सो ऽधीत्य वेदानखिलान्सरहस्यान्ससंग्रहान्
त्याने सर्व वेद, त्यातील रहस्ये आणि संग्रह शिकून घेतले.
गुरवे दक्षिणां दत्त्वा समावृत्तो महामुनिः
गुरूंना दक्षिणा देऊन त्या महान ऋषीने आपले शिक्षण पूर्ण केले.
देवतानामृषीणां च बाल्ये ऽपि सुमहातपाः
देव आणि ऋषी यांच्यात लहानपणीही तो अत्यंत तपस्वी होता.
न त्वस्य रमते बुद्धि राश्रमेषु मुनीश्वर
पण, हे श्रेष्ठ ऋषी, त्याचे मन आश्रमांत रमले नाही.
स मोक्षमनुचिन्त्यैव शुकः पितरमभ्यगात्
मोक्षाचाच विचार करत शुकाने आपल्या वडिलांकडे गेला.
मोक्षधर्मेषु कुशलो भगवान् प्रब्रवीतु मे
'भगवंत, तुम्ही मोक्षधर्मात पारंगत आहात, मला ते शिकवा,' असे त्याने सांगितले.
शृत्वा पुत्रस्य वचनं परमर्षिरुवाच तम्
पुत्राचे बोल ऐकून परम ऋषी त्याला म्हणाले.