वणान्सेकान्वृत्तभवानुत्तराधरतः स्थितान्
वरखाली आणि अनुक्रमाने येणारी जी अक्षरे पुन्हा पुन्हा येतात, ती घ्यावीत.
उपान्त्यतो निवर्तेत त्यजन्नेकैकमूर्द्धतः
शेवटच्या दुसऱ्या स्थानापासून मागे फिरावे, आणि प्रत्येक वरच्या अक्षराला सोडून द्यावे.
लगक्रियाङ्कसंदोहे भवेत्संख्याविमिश्रिते
हलक्या अक्षरांच्या गुणांची बेरीज मिसळली की, संख्या तयार होते.
संख्यैव द्विगुणैकोना सद्भिरध्वा प्रकीर्तितः
तीच संख्या दुप्पट करून एकाने वाढवावी, असे ज्ञानी लोक मार्ग सांगतात.
प्रस्तारोक्तप्रभेदानां नामानांस्त्यं प्रगाहते
मांडणीमध्ये सांगितलेल्या विभागांची नावे आता मांडली जातात.
श्रुतानि त्वन्मुखांभोजात्समासव्यासयोगतः
तुमच्या कमळासारख्या मुखातून संक्षिप्त आणि विस्ताराने शिकवलेले उपदेश ऐकले आहेत.
मेरुशृङ्गे किल पुरा कर्णिकारवनायते
पूर्वी मेरूच्या शिखरावर, कर्णिकार वृक्षांच्या वनात—
शैलराजसुता चैव देवी तत्राभवत्पुरा
तेथे पर्वतराजाची कन्या, देवी, पूर्वी वास करत होती.
योगेनात्मानमाविश्य योगधर्मपरायणः
योगाने स्वतःमध्ये लीन होऊन, योगधर्माला समर्पित होती—
अग्नेर्भूमेस्तथा वायोरन्तरिक्षस्य चाभितः
ती अग्नी, पृथ्वी, वारा आणि आकाशाने वेढलेली होती—
संकल्पेनाथ सो ऽनेन दुष्प्रापमकगृतात्मभिः
मग, दृढ संकल्पाने, तिने अस्थिर मन असणाऱ्यांना कठीण असं साध्य केलं.
अतिष्टन्मारुताहारः शतं किल समाः प्रभुः
ती प्रभू, शंभर वर्षे केवळ वायूवरच उपजीविका करत होती, असं सांगितलं जातं.
तत्र ब्रह्मर्षयश्चैव सर्वे देवर्षयस्तथा
तेथे सर्व ब्रह्मर्षी आणि तसेच सर्व देवरषी एकत्र आले.
आदित्याश्चैव रुद्राश्च दिवाकरनिशाकरौ
आदित्य, रुद्र, सूर्य आणि चंद्रही तिथे उपस्थित होते.
तत्र रुद्रो महादेवः कर्णिकारमयीं शुभाम्
तेथे रुद्र, महादेव, यांनी सुंदर सोन्याचे कमळ तयार केले.
तस्निन् दिव्ये वने रम्ये देवदेवर्षिसंकुले
त्या दिव्य आणि रम्य वनात, देव, ऋषी आणि मुनी यांनी भरलेले होते.
न चास्य हीयते वर्णो न ग्लानिरुपजायते
त्या कमळाचा रंग कधीच फिकट होत नाही, आणि ते कधीच कोमेजत नाही.
जटाश्च तेजसा तस्य वैश्वानरशिखोपमाः
त्यांच्या जटांना तेज होते, जणू काही प्रज्वलित अग्नीच्या ज्वाळांसारख्या.
एवं विधेन तपसा तस्य भक्त्या च नारद
अशा प्रकारे, त्या तप आणि भक्तीमुळे, नारद,
उवाच चैनं भगवांस्त्र्यंबकः प्रहसन्निव
त्र्यंबक भगवान हसत असल्यासारखे त्याच्याशी बोलले.
यथा खे च तथा शुद्धो भविष्यति सुतस्तंव
"जसे आकाश शुद्ध असते, तसेच तुझा मुलगाही शुद्ध होईल."
तेजसा तस्य लोकांस्त्रीन्यशः प्राप्स्यति केवलम्
त्याच्या तेजामुळे, त्याला तीनही लोकांत केवळ कीर्ती मिळेल.
अरणिं त्वथ संगृह्य ममन्थाग्निचिकीर्षया
मग त्याने अरणी घेतली आणि अग्नी उत्पन्न करण्यासाठी ती घासू लागला.
घृताचीं नामाप्सरसं ददर्श भगवान्नृषिः
त्या ऋषींना घृताची नावाची अप्सरा दिसली.
अभवद्भगवान्व्यासो वने तस्मिन्मुनीश्वर
त्या वनात, भगवत व्यास उपस्थित होते, हे मुनीश्रेष्ठ.
शुकीभूया महारम्या घृताची समुपागमत्
घृताची अत्यंत सुंदर पोपटाचे रूप घेऊन जवळ आली.
स्मरराजेनानुगतः सर्वगात्रातिगेन ह
कामदेव तिच्या मागे होता आणि तिच्या सर्व अंगांवर प्रभाव टाकत होता.
न शशाक नियन्तुं तं व्यासः प्रविसृतं मनः
व्यास आपले उधळलेले मन आवरू शकले नाहीत.
हृतम् यत्नान्नियच्छतश्चापि मुने एतञ्चिकीर्षया
मन आवरण्याचा खूप प्रयत्न केला तरी, त्या इच्छेमुळे ते मन हरवले गेले.
शुक्रे निर्मथ्यमाने ऽस्यां शुको जज्ञे महातपाः
अरणी घासली जात असताना, त्यातून महातपस्वी शुक जन्माला आला.