तत्कृतिं च त्यजेद्विप्र मूलेन विभजेत्पुनः
हे ब्राह्मण, तो गुणाकार सोडून द्यावा आणि पुन्हा मूळाने भागावे.
समत्र्यङ्कहतिः प्रोक्तो घनस्तत्रविधिः पदे
समत्र या क्रियेचा उल्लेख केला आहे; घनासाठी नियम त्या ठिकाणी सांगितला आहे.
विशोध्यं विषमादन्त्याद्धनं तन्मूलमुच्यते
शेवटच्या विषमातून धन शुद्ध करावं; तेच मूळ म्हणतात.
तत्कृतित्वेन निहतान्निघ्नीं चापि विशोधयेत्
त्या गुणाकाराने, जे कमी केलं आहे ते आणि निग्नी, दोन्ही शुद्ध करावीत.
अन्योन्यहारनिहतौ हरांशौ तु समुच्छिदा
एकमेकांमध्ये घेणं आणि कमी करणं यात, भागांचे हिस्से बरोबर कापावेत.
भागप्रभागे विज्ञेयं मुने शास्रार्थचिन्तकैः
भागांच्या प्रमाणातला भाग, हे शास्त्राचा अर्थ विचार करणाऱ्यांनी समजून घ्यावं, हे ऋषी.
भागास्तलस्थहारेण हरं स्वांशाधिकेन तान्
भाग मिळाल्यावर, त्यांच्या स्वतःच्या वाढीव हिस्से त्यांना द्यावेत.
कार्यस्तुल्यहरां शानां योगश्चाप्यन्ततो मुने
जेव्हा हिस्से सारखे असतात, तेव्हा शेवटी त्यांचा योग करावा, हे ऋषी.
अंशाहतिश्छेदघातहृद्भिन्नगुणने फलम्
हिस्से वजा करणे, कापणे, कमी करणे आणि वेगवेगळ्या हिस्स्यांचे गुणाकार यावरून फळ मिळतं.
शेषः कार्यो भागहारे कर्तव्यो गुणनाविधिः
भागवाटप करताना उरलेला भाग घ्यावा; गुणाकाराचा नियम पाळावा.
पदसिद्ध्यै पदे कुर्यादथोरवं सर्वतश्च रवम्
पावलाचं यश मिळवण्यासाठी प्रत्येक पावलावर आणि सर्वत्र आवाज निर्माण करावा.
ऋणं स्वं स्वमृणं कुर्यादृश्ये राशिप्रसिद्धये
आपलं आणि स्वतःचं ऋण दिसेल असं करावं, ज्यामुळे राशीचं चिन्ह मिळवता येईल.
अंशस्त्वविकृतस्तत्र विलोमे शेषमुक्तवत्
इथे भाग बदलत नाही; उलट्या क्रमाने उरलेलं मागे सांगितल्याप्रमाणेच असतं.
इष्टघ्नदृष्टेनैतेन भक्तराशिरनीशितः
हवी असलेली आणि दिसलेली यांचं गुणाकार केल्यावर राशीचं भागाकार मिळतो, न दिलेलं नाही.
राश्यन्तरहृतं वर्गोत्तरं योसुतश्च तौ
राशींमधील फरक म्हणजे गटाचं उरलेलं; जो जन्मतो, ते दोघेही.
एको ऽस्य वर्गो दलितः सैको राशिः परो मतः
यातील एक गट विभागला जातो; त्यामुळे एक राशी श्रेष्ठ मानली जाते.
वर्गयोगान्तरे व्येके राश्योर्वर्गोस्त एतयोः
दुसऱ्या गटाच्या संयोगात, एकटे म्हणजे राशी आणि या दोघांचे गट.
एषीस्यानामुभे व्यक्ते गणिते व्यक्तमेव च
शोधणाऱ्यांपैकी दोघेही स्पष्ट दिसतात, आणि गणनेत फक्त स्पष्ट असलेलं घेतलं जातं.
दृष्टस्य च गुणार्द्धो न युतं वर्गीकृतं गुणः
दिसलेल्या गुणाकाराचा अर्धा भाग जोडला जात नाही; गटात केलेला गुणाकारच गुणक असतो.
भक्तं तथा मूलगुणं ताभ्यां साध्योथ व्यक्तवत्
त्याचप्रमाणे, मूळ गुणक त्या दोघांनी भागल्यावर साध्य होतं, जसं स्पष्टात होतं.
इच्छघ्नमाद्यहृत्सेष्टं फलं व्यस्ते विपर्ययात्
हवी असलेली आणि प्रथम घेतलेला उर यांचा गुणाकार म्हणजे फळ, उलट क्रमाने वेगळं केलं जातं.
बहुराशिवधं भक्ते फलं स्वल्पवधेन च
अनेक राशींनी भागल्यावर मिळालेलं फळ, आणि कमी संख्येने भागल्यावर मिळालेलं फळ.
मानघ्नकालश्चातीतकालाघ्नफलसंहृताः
मोजमापाने गुणिलेले वेळ, आणि गेलेल्या वेळेने गुणिलेले फळ मिळवावं.
बहुराशिपलात्स्वल्पराशिमासफलं बहु
अनेक राशींच्या फळातून, थोड्या राशीमासांचं फळ भरपूर मिळतं.
क्षेपा मिश्रहताः क्षेपोयोगभक्ताः फलानि च
फेकलेले मिसळून आणि वजा करून, संयोगाने भागलेले फेक, आणि त्याची फळं.
पूर्णोगच्छेत्समेध्यव्येसमेवर्गोर्द्धितेत्यतः
पूर्ण असलेला पुढे जातो, तसेच उत्तमासाठी आणि गट वाढीसाठीही तसंच.
व्येकं व्येकगुणाप्तं च प्राध्नं मानं गुणोत्तरे
एकटा, एकट्याचा गुणाकार, आणि श्रेष्ठ गुणकात मुख्य माप.
श्रुतिकृत्यन्तरपद कोटिर्दोः कर्णवर्गयोः
ऐकण्याच्या दुसऱ्या कृतीचं पाऊल, शिखर, आणि कान व गट यांचा दोष.
राश्योरन्तरवर्गेण द्विघ्ने घाते युते तयोः
दोन राशींमधील फरक दोनने गुणून, त्याचा गुणाकार त्यांच्या बेरीजीत मिळवला,
व्यास आकृतिसंक्षण्णोव्यासास्यात्परिधिर्मुने
म्हणजेच, त्या बेरीजचं वर्गमूळ काढल्यावर व्यास मिळतो, हे ऋषी, असं सांगितलं आहे.