अग्नौ करिष्यन्नादाय पृच्छत्यन्नं घृतप्लुतम्
अग्नीत अर्पण करायचे ठरवून, तूपात भिजवलेले अन्न घेतो आणि त्याची परवानगी विचारतो.
हुतशेषं प्रदद्यात्तु भाजनेषु समाहितः
हवनाचे उरलेले अन्न, तो एकाग्रतेने वेगवेगळ्या भांड्यात वाटावे.
दत्त्वान्नं पृथिवीपात्रमिति पात्रा भिमन्त्रणम्
अन्न दिल्यावर, 'हे पृथ्वीचे पात्र आहे' असे म्हणत पात्राची शुद्धी करावी.
सव्याहृतिकां गायत्रीं मधुवाता इति त्यृचम्
तो व्याहृतिसह गायत्री आणि 'मधुवाता'ने सुरू होणारी ऋचा म्हणावी.
अग्नमिष्टं हविप्यं च दद्यादक्रोधनो ऽत्वरः
राग किंवा घाई न करता, अग्नीला समर्पित हव्य व नैवेद्य अर्पण करावे.
अन्नमादाय तृप्ताःस्थ शेषं चैवानुमान्य च
अन्न घेतल्यावर, जेव्हा ते तृप्त होतील आणि उरलेल्या अन्नाबद्दल परवानगी मिळेल,
सर्वमन्नमुपादाय सतिलं दक्षिणामुखः
तेव्हा सर्व अन्न, तीळ घालून, दक्षिणेकडे तोंड करून घ्यावे.
मातामहानामप्येवं दद्यादाचमनं ततः
मातामहांसाठीही अशाच प्रकारे आचमनाचे पाणी द्यावे.
दत्त्वा च दक्षिणां शक्त्या स्वधाकारमुदाहरेत्
स्वतःच्या शक्तीनुसार दक्षिणा दिल्यावर, 'स्वधा' म्हणावे.
ब्रूयुरस्तु स्वधेत्युक्ते भूमौ सिंचेत्ततो जलम्
'स्वधा' म्हटल्यावर, ते 'तसेच होवो' असे म्हणतील, आणि मग पाणी जमिनीवर सोडावे.
दातारोनो ऽभिवर्द्धन्तां वेदाः संततिरेव च
दाते वाढोत, वेद आणि वंश फुलोवोत.
इत्युक्तो क्ताः प्रिया वाचः प्रणिपत्य विसर्जयेत्
प्रेमळ शब्दांनी अभिवादन केल्यावर, तो नम्रतेने वाकून त्यांना निरोप द्यावा.
यस्मिंस्ते संश्रवाः पूर्वमर्ध्यपात्रे निवेशिताः
ज्या पात्रात पहिल्यांदा अर्घ्य ठेवले होते,
प्रदक्षिणमनुव्रज्य भुञ्जीत पितृसेवितम्
त्यांच्या मागे प्रदक्षिणा घालून, पितरांसाठी अर्पण केलेले अन्न घ्यावे.
एवं प्रदक्षिणावृत्त्या वृद्धौ नान्दीमुखान्पितॄन्
अशा प्रकारे प्रदक्षिणा घालून, वृद्धीच्या विधीत नंदीमुख पितरांचा सन्मान करावा.
एकोद्दिष्टं देवहीनमेवार्ध्यैकपवित्रकम्
एकाच पितरासाठी, देवतुल्य असल्यास, एकच पवित्रा घालून अर्घ्य अर्पण करावे.
उपतिषअटतामक्षय्यस्थाने विप्रविसर्जने
अक्षय्य विधीच्या वेळी, ब्राह्मणाला निरोप देताना,
गन्धोदकं तिलैर्युक्तं कुर्यात्पात्रचतुष्टयम्
गंधयुक्त पाणी आणि तीळ घालून चार भांडी तयार करावीत.
ये समाना इति द्वाभ्यां शेषं पूर्ववदाचरेत्
जे समान आहेत त्यांच्यासाठी दोन भांडी, उरलेले पूर्वीप्रमाणेच करावे.
अर्वाक्सपिण्डीकरणं यस्य संवत्सराद्भवेत्
ज्याच्यासाठी सपींड नाते एका वर्षात होते,
भृते ऽहनि तु कर्तव्यं प्रतिमासं तु वत्सरम्
त्याला भरणपोषणाच्या दिवशी करावे, आणि दर महिन्याला एक वर्षभर करावे.
पिण्डांश्चगो ऽजविप्रेभ्यो दद्यादग्नौ जले ऽपि वा
तो गायींना, मेंढ्यांना, शेळ्यांना किंवा अग्नीत, किंवा पाण्यातही पिंड अर्पण करावा.
हविष्यान्नेन वै मासं पायसेन तु वत्सरम्
एक महिना हविष्य अन्नाने, आणि एक वर्ष पायसाने करावे.
ऐणरौरववाराहशाशैर्मांसैर्यथाक्रमम्
काळानुसार कृष्णमृग, मेंढी, वराह, आणि शश यांचे मांस वापरावे.
खड्गामिषं महाकल्पं मधु मुन्यन्नमेव च
गेंडा मांस श्रेष्ठ मानले जाते, तसेच मध आणि मुन्यांचे अन्नसुद्धा.
यो ददाति गयास्थश्च सर्वमानन्त्यमश्नुते
जो गायेला देतो, तो सर्व अनंत फळे मिळवतो.
कल्यां कन्यावेदिनश्च पशून्वै सत्सुतानपि
सद्गुणी पत्नी, कन्येची वाचना करणारे, जनावरे आणि चांगले पुत्र मिळतात.
ब्रह्मवर्चस्विनः पुत्रान्स्वर्णरूप्ये सकुप्यके
ब्रह्मतेज असलेले पुत्र, सुवर्ण आणि चांदीच्या भांड्यात मिळतात.
प्रतिपत्प्रभृतिष्वेकां वर्जयित्वा चतुर्दशीम्
प्रतिपदेला सुरू करून, चौदावी सोडून इतर सर्व तिथींना.
स्वर्गं ह्यपत्यमोजश्च शौर्यं क्षेत्रं बलं तथा
स्वर्ग, संतती, बळ, शौर्य, शेती आणि सामर्थ्य मिळते.