संजहार कुलं स्वं यस्तं श्रीकृष्णप्यहं भजे
स्वतःच्या कुळाचा त्याग करणाऱ्या श्रीकृष्णाची मी भक्ती करतो.
पश्यन्ति निर्मलं शुद्धं तमीशानं भजाम्यहम्
जे लोक निर्मळ आणि शुद्ध परमेश्वराला पाहतात, त्या ईश्वराची मी भक्ती करतो.
स्थापयामास यो धर्मं कृतादौ तन्नमाम्यहम्
ज्याने युगाच्या आरंभी धर्माची स्थापना केली, त्याला मी वंदन करतो.
न शक्यं तेन संख्यातुं कोट्यब्दैरपि तं भजे
कोट्यवधी युगांतही ज्याची गणना करता येत नाही, अशा त्याची मी भक्ती करतो.
देवासुराश्च मनवः कथं तं श्रुल्लको भजे
देव, दैत्य आणि मनूही ज्याची भक्ती करू शकत नाहीत, असा मी लहानसा असूनही त्याची भक्ती करतो.
पवित्रतां प्रपद्यन्ते त कथं स्तौमि चाल्पधीः
जे शुद्धता प्राप्त करतात, त्याला मी अल्पबुद्धी असताना कसा स्तुती करू?
पापिनस्तु विशुद्धाः स्युः शद्धा मोक्षमवान्पुयुः
पापी सुद्धा शुद्ध होतात; श्रद्धेमुळे मोक्ष आणि शुद्धता मिळते.
पश्यन्ति यं ज्ञानरुपं तमस्मि शरणं गतः
ज्याला ज्ञानस्वरूप मानतात, त्याच्या चरणी मी शरण गेलो आहे.
तमादिदेवमजरं ज्ञानरुपं भजाम्यहम्
त्या आदिदेव, अजन्मा, ज्ञानमूर्ती परमेश्वराची मी भक्ती करतो.
सहस्रशीर्षकं देवं वन्दे भावात्मकं हरिम्
हजारो डोकी असलेल्या, भावनेचा मूळ असलेल्या हरिला मी वंदन करतो.
दशाङ्गुलं यो ऽत्स्यतिष्टत्तमीशमजरं भदे
दहा बोटे मोजता येईल इतक्या आकारात उभा राहिलेल्या त्या अजन्मा परमेश्वराची मी भक्ती करतो.
गुह्याद्गुह्यतमं देवं प्रणमामि पुनः पुनः
गुप्तांपेक्षाही अधिक गूढ असलेल्या त्या देवाला मी पुन्हा पुन्हा वंदन करतो.
स्वपदं यो ददातीशस्तं वन्दे पुरुषोत्तमम्
स्वतःचे धाम देणाऱ्या पुरुषोत्तमाला मी वंदन करतो.
मुनीश्वरा नारदसंयुतास्तु सनन्दनाद्याः प्रपुदं प्रजग्मुः
नारदांसह सनंदन व इतर महर्षी त्या परमेश्वराच्या धामाला पोहोचले.
सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोकं स गच्छति
सर्व पापांपासून शुद्ध झालेला मनुष्य विष्णुलोकात जातो.
तन्ममाख्याहि सनक सर्वज्ञो ऽस्ति यतो भवान्
सनक, तू सर्वज्ञ आहेस म्हणून मला हे सांग.
तेनेदमखिलं व्यात्पं जगत्स्थावरजङ्गमम्
त्याच्यामुळे हे सगळं जग, स्थिर आणि चल, व्यापलं गेलं आहे.
गुणभेदमधिष्ठाय मूर्त्तित्रिकमवासृजत्
गुणांच्या भेदावर आधार घेत त्याने तीन रूपे निर्माण केली.
मध्येरुद्राख्यमीथानं जगदन्तकरं मुने
मुनिवर, मध्ये रुद्र नावाचं स्थान आहे, जे जगाचा अंत घडवून आणतं.
केचिद्विष्णुं सदा सत्यं ब्रह्माणं केचिदूचिरे
काही लोक नेहमी विष्णुला सत्य मानतात, तर काही ब्रह्माचा उल्लेख करतात.
भावाभावस्वरुपा सा विद्याविद्येति गीयते
जी अस्तित्व आणि अनस्तित्व यांचा स्वरूप आहे, तिलाच विद्या आणि अविद्या असं म्हटलं जातं.
तदा ह्यविद्या संसिद्धा भवेद्दुःखस्य साधनम्
तेव्हा अविद्या पूर्णत्वाला गेली की ती दुःखाचं कारण बनते.
सर्वैकभावना बुद्धिः सा विद्येत्यभिधीयते
सर्वत्र एकत्वाची भावना असलेली बुद्धी हीच विद्या म्हणतात.
अभेदबुद्ध्या दृष्टा चेत्संसारक्षयकारिणी
जर अभेद बुद्धीने पाहिलं, तर ती संसाराचा नाश करणारी ठरते.
यस्माद्भिन्नमिदं सर्वं यच्चेङ्गेद्यच्चनेङ्गति
कारण हे सगळं वेगळं आहे, जे चालतं आणि जे चालत नाही ते सुद्धा.
अविद्योपाधियोगेनतथेदमखिलं जगत्
अविद्येच्या बंधनामुळे हे सगळं जग असं आहे.
दाहशक्तिर्यथाङ्गारे स्वाश्रयं व्याप्य तिष्टति
जसं अंगारात जाळण्याची शक्ती त्यातच राहते, तसं.
भारतीत्यपरे चैनां गिरिजेत्यम्बिकेति च
काही लोक तिला भारती म्हणतात, काही गिरिजा आणि काही अंबिका असंही म्हणतात.
कौमारी वैष्णवी चेति वाराह्येन्द्री च शाम्भवी
तिला कौमारी, वैष्णवी, वाराही, इंद्राणी आणि शांभवी असंही म्हणतात.
प्रकृतिश्च परा चेति वदन्ति परमर्षस्यः
महर्षी तिला प्रकृती आणि परा असंही म्हणतात.