यस्य योगः स वै योगी मुमुक्षुरमिधीयते
ज्याचा योगाशी संयोग आहे, तोच योगी आणि मुक्तीची इच्छा करणारा मानला जातो.
विनिष्यन्नसमाधिस्तु परब्रह्मोपलब्धिमान्
जो समाधीमध्ये स्थित असतो, तो परब्रह्माची अनुभूती मिळवतो.
जन्मान्तरैरभ्यसनान्मुक्तिः पूर्वस्य जायते
अनेक जन्मांच्या सातत्याने साधना केल्याने मुक्ती मिळते.
प्राप्नोति योगी योगाग्निदग्धकर्मचयो ऽचिरात्
योग्याचे संचित कर्म योगाच्या अग्नीने जळून जाते आणि तो लवकरच योगप्राप्ती करतो.
सेवेत योगी निष्कामो यिगितां स्वमनो नयन्
योगीने इच्छा सोडून, मनावर नियंत्रण ठेवून साधना करावी.
कुर्व्वीत ब्रह्मणि तथा परिस्मिन्प्रवणं मनः
त्याने आपले मन ब्रह्माकडे आणि परमेश्वराकडे वळवावे.
विशिष्टफलदाः काम्या निष्कामानां विमुक्तिदाः
इच्छेने केलेल्या कर्मांनी श्रेष्ठ फळ मिळते; पण ज्या माणसाला काही इच्छा नाही, त्याला त्या कर्मांनी मुक्ती मिळते.
यमाख्यैर्नियमाख्यैश्च युञ्जीत नियतो यतिः
शिस्तबद्ध साधकाने यम आणि नियम या दोन्हींचा सराव करावा.
प्राणायामः स विज्ञेयः सबीजो ऽबीज एव च
प्राणायाम म्हणजे बीजासहित आणि बीजरहित, दोन्ही प्रकारे समजावा.
कुरुतः सद्विधानेन तृतीयः संयमात्तयोः
योग्य पद्धतीने हे दोन्ही आचरल्यावर, तिसरा प्रकार संयमाने प्राप्त होतो.
आलंबनमनन्तस्य योगिनो ऽभ्यसतः स्मृतम्
अनंताचे आधार साधणारा योगी नेहमी त्याचा अभ्यास करतो.
कुर्य्याञ्चित्तानुकारीणि प्रत्याहारपरायणः
प्रत्याहाराला समर्पित असलेला साधक मनाप्रमाणे वागावा.
इन्द्रियाणामवश्यैस्तैर्न योगी योगसाधकः
इंद्रिये वश नसतील, तर तो योगी किंवा योगाचा साधक म्हणता येत नाही.
वशीकृतैस्ततः कुर्यात्स्थिरं चेतः शुभाश्रये
इंद्रिये वश झाल्यावर, मन शुभ आश्रयात स्थिर करावे.
यदाधारमशेषं तु हॄन्ति दोषसमुद्भवम्
जो पूर्ण आधार आहे, तो दोषांचा उदय दूर करतो.
रूपं मूर्तममूर्तं च परं चापरमेव च
रूप असो वा निराकार, श्रेष्ठ असो वा अश्रेष्ठ, सर्व प्रकारचे रूप.
ब्रह्माख्या कर्मसंज्ञा च तथा चैवोभयात्मिका
ते ब्रह्म म्हणून ओळखले जाते, कर्म म्हणूनही, आणि दोन्ही स्वरूपातही.
उभयात्मिका तथैवान्या त्रिविधा भावभावना
दोन्ही स्वरूप असलेली आणखी एक आहे; म्हणूनच भावना तिहेरी आहे.
कर्मभावनया चान्ये देवाद्याः स्थावराश्चराः
कर्मभावनेने इतर देव, स्थावर आणि जंगम जीव निर्माण होतात.
अधिकारबोधयुक्तेषु विद्यते भावभावना
ज्यांना आपल्या कर्तव्याची जाणीव आहे, त्यांच्यात भावना असते.
विश्वमेतत्परं चान्यद्भेदभिन्नदृशां नृप
हे संपूर्ण विश्व श्रेष्ठ आहे, आणि वेगळेही आहे, ज्यांना भेदाने पाहता येते, राजन.
वचसामात्मसंतोद्यं तज्ज्ञानं ब्रह्मसंज्ञितम्
स्वतःतून शब्दांनी जे ज्ञान प्रकटते, ते ब्रह्मज्ञान म्हणतात.
विश्वस्वरूपं वैरूप्यलक्षणं परमात्मनः
विश्वाचे रूप आणि त्यातील वैविध्य, हे परमत्म्याचे लक्षण आहे.
ततः स्थूलं हरे रूपं चिन्त्यं यञ्चक्षुगोचरम्
त्यामुळे, नंतर हरिचे स्थूल रूप, जे डोळ्यांना दिसते, त्याचा ध्यान करावे.
मरुतो वसवो रुद्रा भास्कारास्तारका ग्रहाः
मरुत, वसु, रुद्र, सूर्य, तारे आणि ग्रह हे सर्व —
मनुष्याः पशवः शैलासमुद्राः सरितो द्रुमाः
माणसं, जनावरे, डोंगर, समुद्र, नद्या आणि झाडं —
प्रधानादिविशेषान्ताश्चेतनाञ्चेतनात्मकम्
मूळ प्रकृतीपासून अगदी सूक्ष्म गोष्टींपर्यंत, जड आणि सजीव सगळे —
मूर्त्तमेतद्धरे रूपं भावनात्रितयात्मकम्
हे सर्व हरीचं मूर्त रूप आहे, जे त्रिविध भावनांनी बनलेलं आहे.
परब्रह्मस्वरूपस्य विष्णोः शक्तिसमन्वितम्
हे रूप परब्रह्मस्वरूप असलेल्या विष्णूच्या शक्तीने युक्त आहे.
अविद्याकर्मसंज्ञान्या तृतीया शक्तिरिष्यते
अज्ञान आणि कर्म म्हणून ओळखली जाणारी तिसरी शक्तीही मान्य केली जाते.