शृणुयात्तच्च मोक्षाय भाष्यमाणं भविष्यति
हे ऐका, जे मुक्तीसाठी सांगितले जाणार आहे.
नित्यं मिथ्याविनीतानां क्लेशो दुःखावहो तमः
सदैव खोट्या मार्गाने वागणाऱ्यांना क्लेश दुःख आणि अंधार आणतो.
सुखत्यागा तपो योगं सर्वत्यागे समापना
सुखाचा त्याग म्हणजे तप आहे; सर्वस्वाचा त्याग केल्यावर योग पूर्ण होतो.
विप्रहाणाय दुःखस्य दुर्गतिर्हि तथा भवेत्
दुःख दूर करण्यासाठी असा त्याग दुर्दशेतून मुक्ती मिळवतो.
बसषष्टानि वक्ष्यामि पञ्च कर्मेद्रियाणि तु
आता मी सहा आणि पाच कर्मेंद्रिये सांगतो.
प्रजनान दयोमेढ्रो विसर्गो पायुरिन्द्रियम्
संतती निर्माण करणे, बोलणे, पकडणे, चालणे आणि विसर्जन करणे ही कर्मेंद्रिये आहेत.
एवमेकादशेतानि बुद्ध्या त्ववसृजन्मनः
अशा प्रकारे ही अकरा इंद्रिये बुद्धी आणि मनापासून निर्माण झाली.
तथा स्पर्शे तथा रूपे तथैव रसगन्धयोः
त्याचप्रमाणे स्पर्श, रूप, तसेच रस आणि गंध यांच्याशीही तसेच आहे.
येनायं त्रिविधो भावः पर्यायात्समुपस्थितः
यामुळे हा त्रिविध भाव एकामागून एक निर्माण होतो.
त्रिविधा वेदाना येषु प्रसृता सर्वसाधिनी
ज्यात त्रिविध वेद विस्तारले आहेत आणि सर्व साध्य साधले जाते.
अकुतश्चित्कुतश्चिद्वा चित्ततः सात्त्विको गुणः
सत्त्वगुण मनात कुठूनही किंवा कुठून तरी आपोआप उत्पन्न होतो.
लिङ्गानि रजसस्तानि दृश्यन्ते हेत्वहेतुतः
रजोगुणाची लक्षणं कारण असो वा नसो, दिसतातच.
कथञ्चिदपि वर्तन्ते विविधास्तामसा गुणाः
तामस गुण वेगवेगळ्या प्रकारे काही ना काही स्वरूपात टिकून राहतात.
न लिप्यते कर्मपलैरनिष्टैः पत्रं विषस्येव जलेन सिक्तम्
जसा कमळाच्या पानावर पाणी राहात नाही, तसाच तो कर्माच्या अप्रिय फळांनी लागलेला राहत नाही.
यदा ह्यसौ दुःखसौख्ये जहाति मुक्तस्तदाग्र्यां गतिमेत्यलिङ्गः
जेव्हा तो सुखदुःख सोडून मुक्त होतो, तेव्हा तो कोणतीही खूण न ठेवता उच्चतम अवस्थेला पोहोचतो.
क्षीणे च पुण्ये विगते च पापे तनोर्निमित्ते च फले विनष्टे
जेव्हा पुण्य संपतं, पापही नाहीसं होतं आणि देहाच्या कारणांचं फळही नष्ट होतं—
यथोर्णनाभिः परिवर्तमानस्तन्तुक्षये तिष्टति यात्यमानः
जसं कोळी आपला धागा संपला की थांबतं किंवा निघून जातं—
यथा रुरुः शृङ्गमथो पुराणं हित्वा त्वचं वाप्युरगो यथा च
जसा हरिण जुना शिंग टाकतो किंवा साप आपली जुनी कात सोडतो—
मत्स्यं यथा वाप्युदके पतन्तमुत्सृज्य पक्षी निपतत्सशक्तः
जसा मासा तळ्यात पडतो आणि सोडून दिला जातो, किंवा पक्षी बळाने खाली उतरतो—
तथा ह्यसौ दुःखसौख्ये विहाय मुक्तः परार्द्ध्या गतिमेत्यलिङ्गः
तसाच तो सुखदुःख सोडून मुक्त झाल्यावर, कोणतीही खूण न ठेवता, श्रेष्ठ अवस्थेला पोहोचतो.
निखिलमभिसमीक्ष्य निश्चितार्थः परमसुखी विजहार वीतशोकः
सर्व गोष्टी नीट पाहून, सत्य समजून, अत्यंत समाधानी होऊन, तो दुःखरहित आनंदात राहिला.
न खलु मम हि दह्यते ऽत्र किञ्चित्स्वयमिदमाह किल स्म भूमिपालः
खरंच, इथे काहीच मला जाळत नाही—असं म्हणतात, की राजाने स्वतःच हे जाहीर केलं.
उपद्रवाननुभघवते ह्यदुः खितः प्रमुच्यते कपिलमिवैत्य मैथिलः
संकटं अनुभवूनही तो दुःखी होत नाही आणि मुक्त होतो, जसा मिथिलाचा राजा कपिलाला भेटून सुटला.
पुनः पप्रच्छ तं प्रीत्या सनन्दनमुदारधीः
पुन्हा त्या उदार मनाच्या माणसाने प्रेमाने सनंदनाला विचारलं.
प्रब्रूहि तन्मुने मह्यं प्रपन्नाय दयानिधे
मुनिवर, दयाळू सज्जना, शरण आलेल्या मला ते सांग.
गर्बे जन्मजराद्येषुस्थानेषु प्रभविष्यतः
गर्भात किंवा इतर ठिकाणी जन्म, वार्धक्य आणि अशा अवस्थांवर उपाय काय आहे?
भेषजं भगवत्प्राप्तिरैका चात्यन्तिकी मता
भगवंताची प्राप्ती हाच एकमेव आणि अंतिम उपाय मानला जातो.
तत्प्राप्तिहेतुज्ञानं च कर्म चोक्तं महामुने
महामुने, त्या प्राप्तीसाठी काय करावं आणि त्याचं ज्ञान काय, हे सांगितलं आहे.
शब्दब्रह्मागममयं परं ब्रह्मविवेकजम्
ब्रह्मज्ञानाचा जो सर्वोच्च अर्थ आहे, तो शब्दब्रह्माच्या परंपरेतून मिळतो.
तदेतच्छ्रूयतामत्र सुबोधं गदतो मम
हे मी तुला अगदी स्पष्टपणे सांगतोय, म्हणून नीट ऐक.