दृष्ट्वा नानाम विप्रेन्द्रो दण्डवत्क्षितिमण्डले
त्यांना पाहून, श्रेष्ठ ब्राह्मण जमिनीवर साष्टांग दंडवत घालून वाकला.
मुरारे रक्ष रक्षेति व्याहरन्नान्यधीस्तदा
'मुरारि, वाचवा, वाचवा!' असे मोठ्याने म्हणत तो त्या वेळी दुसरे काहीच आठवत नव्हता.
वरं वृणुष्व वत्सेति प्रोवाच मुनिपुङ्गवम्
मग त्या श्रेष्ठ ऋषीला भगवंत म्हणाले, 'वत्सा, एखादी वर माग.'
पुनः प्रणम्य तं प्राह देवदेवं जनार्द्दनम्
पुन्हा वाकून, त्याने देवांचा देव, जनार्दन यांना असे म्हटले.
त्वयि भक्तिर्दृढा मे ऽस्तु जन्मजन्मान्तरेष्वपि
माझ्या जन्मोजन्मी तुझ्यावर दृढ भक्ती असू दे.
कीटेषु पक्षिषु मृगेषु सरीसृपेषु रक्षः पिशाचमनुजेष्वपि यत्र तत्रजजातस्य मे भवतु केशव ते प्रसाद्दात्त्वय्येव भक्तिरचलाव्यभिचारणी च
माझा जन्म कीटक, पक्षी, प्राणी, सरपटणारे, राक्षस, पिशाच्च किंवा माणूस यांपैकी कुठेही झाला, तरी, हे केशव, तुझ्या कृपेने माझी भक्ती नेहमीच अढळ आणि न बदलणारी राहो.
एवमस्त्विति लोकेशः शङ्खप्रान्तेन संस्पृशन् दिव्यज्ञानं ददौ तस्मै योगिनामपिदुर्लमभघम्
जगांचा स्वामी म्हणाला, 'तसेच होवो,' आणि शंखाच्या कडाने त्याला स्पर्श केला. मग त्याला असे दिव्य ज्ञान दिले, जे योग्यांनाही क्वचित मिळते.
पुः स्तुवन्तं विप्रेन्द्रं देवदेवो जनार्द्दनः इदमाह स्मितमुखो हस्तं तच्छिरसि न्यसन्
त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाने स्तुती करत असताना, देवांचा देव जनार्दन हसत त्याच्या डोक्यावर हात ठेवून म्हणाला.
नरनारायणस्थानं व्रज मोक्षं गमिष्यसि
तू नर-नारायण यांच्या स्थानाला जा; तिथे तुला मुक्ती मिळेल.
सर्वान्कामानवाप्यान्ते मोक्षभागी भवेत्ततः
सर्व इच्छा पूर्ण झाल्यावर शेवटी माणूस मुक्तीचाच भागी होतो.
नरनरायणस्थानमुत्तङ्को ऽपि ततो ययौ
मग उत्तंकही नर-नारायण यांच्या स्थानाकडे गेला.
हरिभक्तिः परा प्रोक्ता सर्वकामपलप्रदा
हरीभक्ती ही सर्वात श्रेष्ठ मानली गेली आहे, ती सर्व इच्छा पूर्ण करणारी आहे.
पूजयन्माधयवं नित्यं नरनारायणाश्रमे
नर-नारायण यांच्या आश्रमात तो दररोज माधवाची पूजा करीत असे.
आवाप दुरवापं वै तद्विष्णोः परमं पदम्
त्याने त्या विष्णूचे परम पद मिळवले, जे मिळवणे फार कठीण असते.
नारायणो जगन्नाथो भक्तानां मानवर्द्धनः
नारायण, जो जगाचा स्वामी आहे, तो भक्तांचे कल्याण वाढवतो.
इहामुत्र सुखप्रेप्सुः पूजयेद्भक्तिसंयुतः
जो येथे आणि पुढेही सुखाची इच्छा करतो, त्याने भक्तिभावाने पूजा करावी.
सो ऽपि सर्वाघनिर्मुक्तः प्रयाति भवनं हरेः
तोही सर्व पापांपासून मुक्त होऊन हरीच्या निवासस्थानी जातो.
सर्वपापहरं पुण्यं भुक्तिमुक्तिप्रदं नृणाम्
हे सर्व पापांचा नाश करणारे, पुण्यदायक आणि माणसांना भोग व मोक्ष देणारे आहे.
शृण्वतां वदतां चैव तद्भक्तानां विशेषतः
जे ऐकतात आणि सांगतात, विशेषतः भक्तांसाठी,
नमस्करोम्यहं तेभ्यो यत्संगान्मुक्ति भाग्नरः
ज्यांच्या संगतीने लोकांना मुक्ती मिळते, अशा त्यांना मी नमस्कार करतो.
दुर्वृत्ता वा सुवृत्ता वा तेभ्यो नित्यं नमोनमः
ते वाईट वागणारे असोत किंवा चांगले, मी त्यांना नेहमी पुन्हा पुन्हा नमस्कार करतो.
स भजेद्धरिभक्तानां भक्तान्वै पापहारिणः
त्याने हरीच्या भक्तांची पूजा करावी, जे पापांचा नाश करतात.
समुद्धरति गोविन्दो दुस्तराद्भव सागरात्
गोविंद हा अवघड संसारसागरातून उचलून घेतो.
चिन्तयेद्यो हरेर्नाम तस्मै नित्यं नमो नमः
जो हरीचे नाव मनात ठेवतो, त्याला मी नेहमी पुन्हा पुन्हा नमस्कार करतो.
येषां मुक्तिः करस्थैव योगिनामपि दुर्लभा
ज्यांच्या हातातच मुक्ती आहे, जी मोठ्या योग्यांनाही सहज मिळत नाही.
वदतां शृण्वतां चैव सर्वपाप प्रणाशनम्
जे बोलतात आणि ऐकतात, त्यांचे सर्व पाप नाहीसे होतात.
जयध्वज इति ख्यातो नारायणपरायणः
तो जयध्वज म्हणून प्रसिद्ध आहे, नारायणाचा भक्त आहे.
दीपदानरतश्चैव सर्वभूतदयापरः
तो नेहमी दिवे दान करण्यात आनंद मानतो आणि सर्व जीवांवर दया करतो.
विचित्रकुसुमोपेतं कृतवान्विष्णुमन्दिरम्
त्याने विविध फुलांनी सजवलेले विष्णूचे मंदिर बांधले.
दीपदानपरश्चैव विशेषेण हरिप्रियः
तो विशेषतः दिवे दान करण्यात रमतो आणि हरिला प्रिय आहे.