यः पाति लोकान्परिपूर्णभावस्तमप्रमेयं शरणं प्रपद्ये
जो आपल्या पूर्णत्वाने सर्व जगांचे पालन करतो, आणि जो मोजता येत नाही, अशा त्याच्या चरणी मी शरण जातो.
समस्तयज्ञैः परिजुष्टमाद्यं नतो ऽस्मि तुष्टिप्रदमुग्रवीर्यम्
सर्व यज्ञांनी सन्मानित, आद्य, समाधान देणारा आणि प्रचंड सामर्थ्य असलेला त्या प्रभूला मी वंदन करतो.
गुणप्रियं कामदमस्तसंगमतीन्द्रियं विश्वभघुजं वितृष्णम्
जो गुणांना प्रिय आहे, इच्छा पूर्ण करणारा आहे, ज्याला काहीही आसक्ती नाही, इंद्रियांपलीकडे आहे, सर्व विश्व आपल्या हातात धरतो आणि ज्याला काहीही लालसा नाही, असा तो परमेश्वर.
विज्ञानभेदं प्रतिपन्नकल्पं न वाङ्मयं प्राणमयं भजामि
मी वाणी किंवा प्राणमय गोष्टींची उपासना करत नाही, तर विविध ज्ञानांनी जाणता येणाऱ्या आणि कल्पनेत स्थिर असलेल्या त्या तत्त्वाचीच भक्ती करतो.
जानन्ति देवा कमलोद्भवाद्यस्तोष्याम्यहं तं कथमात्मरूपम्
कमलातून जन्मलेले ब्रह्मा आणि इतर देवता ज्याला ओळखतात, त्याची खरी स्वरूप मी कसे जाणू? तरीही त्याला प्रसन्न करण्यासाठी मी प्रयत्न करतो.
दयांबुधे पाहि भयाकुलं मां पुनः पुनस्त्वां शरणं प्रपद्ये
दयाचा सागर असलेल्या प्रभू, मी भीतीने ग्रासलेलो आहे, मला वाचवा. पुन्हा पुन्हा मी तुझ्याच चरणी शरण येतो.
प्रत्यक्षतामगात्तस्य भगवांस्तेजसां निधिः
मग भगवंत, तेजाचा खजिना असलेले, त्यांच्या समोर प्रकट झाले.
किरीटिनं कुण्डलिनं हारकेयूरभूषितम्
त्यांच्या डोक्यावर मुकुट, कानात कुंडले, गळ्यात हार आणि हातात कंकणे अशी शोभा होती.
नासाविन्यस्तमुक्ता भवर्धमानतनुच्छविम्
त्यांच्या नाकावर मोत्याचे दागिने होते, ज्यामुळे त्यांच्या अर्धदैवी शरीराचा तेज वाढला होता.
तुलसीकोमलदलैरर्चिताङ्घ्निं महाद्युतिम्
कोमल तुळशीच्या पानांनी पूजलेले त्यांचे चरण मोठ्या तेजाने झळकत होते.
दृष्ट्वा नानाम विप्रेन्द्रो दण्डवत्क्षितिमण्डले
त्यांना पाहून, श्रेष्ठ ब्राह्मण जमिनीवर साष्टांग दंडवत घालून वाकला.
मुरारे रक्ष रक्षेति व्याहरन्नान्यधीस्तदा
'मुरारि, वाचवा, वाचवा!' असे मोठ्याने म्हणत तो त्या वेळी दुसरे काहीच आठवत नव्हता.
वरं वृणुष्व वत्सेति प्रोवाच मुनिपुङ्गवम्
मग त्या श्रेष्ठ ऋषीला भगवंत म्हणाले, 'वत्सा, एखादी वर माग.'
पुनः प्रणम्य तं प्राह देवदेवं जनार्द्दनम्
पुन्हा वाकून, त्याने देवांचा देव, जनार्दन यांना असे म्हटले.
त्वयि भक्तिर्दृढा मे ऽस्तु जन्मजन्मान्तरेष्वपि
माझ्या जन्मोजन्मी तुझ्यावर दृढ भक्ती असू दे.
कीटेषु पक्षिषु मृगेषु सरीसृपेषु रक्षः पिशाचमनुजेष्वपि यत्र तत्रजजातस्य मे भवतु केशव ते प्रसाद्दात्त्वय्येव भक्तिरचलाव्यभिचारणी च
माझा जन्म कीटक, पक्षी, प्राणी, सरपटणारे, राक्षस, पिशाच्च किंवा माणूस यांपैकी कुठेही झाला, तरी, हे केशव, तुझ्या कृपेने माझी भक्ती नेहमीच अढळ आणि न बदलणारी राहो.
एवमस्त्विति लोकेशः शङ्खप्रान्तेन संस्पृशन् दिव्यज्ञानं ददौ तस्मै योगिनामपिदुर्लमभघम्
जगांचा स्वामी म्हणाला, 'तसेच होवो,' आणि शंखाच्या कडाने त्याला स्पर्श केला. मग त्याला असे दिव्य ज्ञान दिले, जे योग्यांनाही क्वचित मिळते.
पुः स्तुवन्तं विप्रेन्द्रं देवदेवो जनार्द्दनः इदमाह स्मितमुखो हस्तं तच्छिरसि न्यसन्
त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाने स्तुती करत असताना, देवांचा देव जनार्दन हसत त्याच्या डोक्यावर हात ठेवून म्हणाला.
नरनारायणस्थानं व्रज मोक्षं गमिष्यसि
तू नर-नारायण यांच्या स्थानाला जा; तिथे तुला मुक्ती मिळेल.
सर्वान्कामानवाप्यान्ते मोक्षभागी भवेत्ततः
सर्व इच्छा पूर्ण झाल्यावर शेवटी माणूस मुक्तीचाच भागी होतो.
नरनरायणस्थानमुत्तङ्को ऽपि ततो ययौ
मग उत्तंकही नर-नारायण यांच्या स्थानाकडे गेला.
हरिभक्तिः परा प्रोक्ता सर्वकामपलप्रदा
हरीभक्ती ही सर्वात श्रेष्ठ मानली गेली आहे, ती सर्व इच्छा पूर्ण करणारी आहे.
पूजयन्माधयवं नित्यं नरनारायणाश्रमे
नर-नारायण यांच्या आश्रमात तो दररोज माधवाची पूजा करीत असे.
आवाप दुरवापं वै तद्विष्णोः परमं पदम्
त्याने त्या विष्णूचे परम पद मिळवले, जे मिळवणे फार कठीण असते.
नारायणो जगन्नाथो भक्तानां मानवर्द्धनः
नारायण, जो जगाचा स्वामी आहे, तो भक्तांचे कल्याण वाढवतो.
इहामुत्र सुखप्रेप्सुः पूजयेद्भक्तिसंयुतः
जो येथे आणि पुढेही सुखाची इच्छा करतो, त्याने भक्तिभावाने पूजा करावी.
सो ऽपि सर्वाघनिर्मुक्तः प्रयाति भवनं हरेः
तोही सर्व पापांपासून मुक्त होऊन हरीच्या निवासस्थानी जातो.
सर्वपापहरं पुण्यं भुक्तिमुक्तिप्रदं नृणाम्
हे सर्व पापांचा नाश करणारे, पुण्यदायक आणि माणसांना भोग व मोक्ष देणारे आहे.
शृण्वतां वदतां चैव तद्भक्तानां विशेषतः
जे ऐकतात आणि सांगतात, विशेषतः भक्तांसाठी,
नमस्करोम्यहं तेभ्यो यत्संगान्मुक्ति भाग्नरः
ज्यांच्या संगतीने लोकांना मुक्ती मिळते, अशा त्यांना मी नमस्कार करतो.