गुलिकः प्राञ्जलिः प्राह क्षमस्वेति पुनः पुनः
गुलिक दोन्ही हात जोडून पुन्हा पुन्हा म्हणू लागला, 'माफ करा.'
गतपापो लुबग्दकश्च ह्यनुतापीदमब्रवीत्
पापमुक्त झालेला आणि आता पश्चात्ताप करणारा तो शिकारी म्हणाला:
तानि सर्वाणि नष्टानि विप्रेन्द्र तव दर्शनात्
ब्रह्मणश्रेष्ठा, तुमच्या दर्शनामुळे माझी सगळी पापं नष्ट झाली.
कथं मे निष्कृतिर् भूयो यामि कं शरणं विभोः
मी पुन्हा कसा प्रायश्चित्त करू? प्रभो, मी कोणाचा आश्रय घ्यावा?
अत्रापि पापजालानि कृत्वा कां गतिमाप्नुयाम्
इथे मी ही पापांची जाळी विणली, आता मला कोणती स्थिती मिळेल?
प्रातिक्रिया नैव कृता मयैषां गतिश्च का स्यान्ममजन्म किं वा
या पापांसाठी मी काहीही उपाय केलेला नाही; माझं पुढचं नशीब काय असेल, किंवा पुढचं जन्म काय असेल?
कथं च यत्पापफलं हि भोक्ष्ये कियत्सु जन्मस्वहमुग्रकर्मा
आणि मी असे कठोर कर्म करणारा, किती जन्मांमध्ये या पापफळाचा भोग भोगावा लागेल?
अन्तस्तापाग्निसंतप्तः सद्यः पञ्चत्वमागतः
मनातल्या पश्चात्तापाच्या आगीने जळून तो लगेच मरण पावला.
विष्णुपादोदकेनैवमभ्यषिञ्चन्महामतिः
मग त्या ज्ञानी माणसाने त्याला विष्णूच्या पादोदकाने अभिषेक केला.
दिव्यं विमानमारुह्य मुनिमेतदथाब्रवीत्
तो दिव्य विमानावर बसून, मग त्या ऋषीला म्हणाला:
विमुक्तस्त्वत्प्रसादेन महापातककञ्चुकात्
तुमच्या कृपेने मी मोठ्या पापाच्या कवचातून मुक्त झालो.
तथैव सर्वपापानि विनष्टान्यतिवेगतः
त्याचप्रमाणे, माझी सगळी पापं पूर्णपणे नष्ट झाली.
प्रापितो ऽस्मि त्वया तस्मात्तद्विष्णोः परमं पदम्
तुझ्या कृपेने मला त्या विष्णूच्या परम स्थानापर्यंत पोहोचता आलं.
तस्मान्नतो ऽस्मि ते विद्वन्मत्कृतं तत्क्षमस्व च
म्हणून, ज्ञानी सज्जना, मी तुला वंदन करतो; मी केलेलं काही चुकलं असेल तर ते क्षमा कर.
प्रदक्षिणात्रयं कृत्वा नमस्कारं चकार सः
त्याने तीन प्रदक्षिणा घालून नमस्कार केला.
अप्सरोगणसंकीर्णः प्रपेदे हरिमन्दिरम्
अप्सरांचा समूह आजूबाजूला असताना तो हरिच्या मंदिरात पोहोचला.
शिरस्यञ्जलिमाधाय तुष्टाव कमलापतिम्
त्याने हात जोडून डोक्यावर ठेवले आणि लक्ष्मीपतीचे स्तुती केली.
वरेण तेनोक्तङ्को ऽपि प्रपेदे परमं पदम्
त्याने दिलेल्या वरामुळे उक्तंकालाही परम स्थान मिळालं.
उक्तङ्कः पुण्यपुरुषः कीदृशं लब्धवान्वरम्
पुण्यवान उक्तंकाला कसा वर मिळाला होता?
पादोदकस्य माहात्म्यं दृष्ट्वा तुष्टाव भक्तितः
पादोदकाचं माहात्म्य पाहून त्याने भक्तीभावाने स्तुती केली.
चक्राब्जशार्ङ्गीसिधरं महान्तं स्मृतार्तिनिघ्नं शरणं प्रपद्ये
चक्र, कमळ, धनुष्य आणि तलवार धारण करणाऱ्या, मोठ्या, आठवणीनं दुःख नाहीसं करणाऱ्या, शरण येणाऱ्यांच्या आश्रय असलेल्या प्रभूच्या मी शरण जातो.
यत्क्रोधजो हॄन्ति जगञ्च रुद्रस्तमादिदेवं प्रणतो ऽस्मि विष्णुम्
ज्याच्या रागातून रुद्र निर्माण होतो आणि ज्याच्यामुळे सृष्टी लयाला जाते, त्या आदिदेव विष्णूला मी वंदन करतो.
वेदान्तवेद्यं पुकुषं पुराणं तैजोनिधिं विष्णुमहं प्रपन्नः
वेदांताने ओळखता येणारा, शुद्ध, पुरातन, तेजाचा खजिना असलेल्या विष्णूच्या मी शरण जातो.
ज्ञानैकवेद्यो भगवाननादिः प्रसीदतां व्यष्टिस प्रष्टिरुपः
फक्त ज्ञानानेच समजणारा, अनादि, एकमेव आणि सर्वांचा कारण असलेला भगवंत माझ्यावर कृपा करो.
नित्यः प्रपन्नार्ति हरः परात्मा दयांबुधिर्मे वरदस्तु भघूयात्
सदैव असणारा, शरण आलेल्यांच्या दुःखाचा हरण करणारा, परमात्मा, दयेचा सागर, मला वर देवो.
त्वमेव तत्सर्वमनन्तसारं त्वत्तः परं नास्ति यतः परात्मन्
हे परमात्मा, सर्व काही तूच आहेस, तुझ्यापेक्षा दुसरं काहीच नाही.
निरञ्जनं निर्मलमप्रमेयं पश्यन्ति सन्तः परमार्थसंज्ञम्
निर्लेप, निर्मळ, मोजता न येणारा, असा खरा तत्त्वज्ञान संतांना दिसतो.
तथैव सर्वेष्वर एक एव प्रदृश्यते भिन्न इवारिवलात्मा
त्याचप्रमाणे, सर्वांचा एकच स्वामी वेगवेगळ्या देहात आत्म्यासारखा वेगळा वाटतो.
त एव मायारहितास्तदेव पसअयन्ति सर्वात्मकमात्मरुपम्
ज्यांना माया नाही, तेच सर्वत्र असणाऱ्या त्या आत्म्याला स्वतःचं रूप म्हणून पाहतात.
समस्तमेतदुद्भूतं यतो यत्र प्रतिष्टितम्
ज्याच्यापासून हे सर्व निर्माण झालं आणि ज्याच्यात हे स्थिर आहे.