अवमानादिकं दुःखं न जानन्ति कदाप्यहो
अरेरे, त्यांना कधीच अपमान वगैरे दुःख कळत नाही.
शरीरमपि जीर्णं च जरसापहतं बलम्
शरीरही म्हातारे होते, आणि वयामुळे बळही संपते.
एवं निश्चित्य विप्रेन्द्र धर्ममार्ग रतो ऽभवत्
असं विचार करून, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, तो धर्माच्या मार्गावर लागला.
स्वयं तु भाग द्वितय स्वार्जितार्थादपाहरत्
त्याने स्वतः मिळवलेल्या संपत्तीपैकी अर्धा भाग वेगळा काढला.
स्वेनार्जितानां पापानां नाशं कर्तुमनास्तदा
मग त्याने स्वतःच्या पापांचा नाश करायचं ठरवलं.
अन्नादीनां च दानानि गङ्गातीरे चकार सः
त्याने गंगा नदीच्या काठी अन्नादी वस्तूंचे दान केले.
नारनारायण स्थानं जगाम तपसे वनम्
तो नर-नारायण यांच्या स्थानाकडे, तप करण्यासाठी वनात गेला.
फलितैः पुषअपितैश्चैव शोभितं वृक्षसंचयैः
फुललेली आणि फळांनी लगडलेली झाडांची गर्दी तिथे शोभून दिसत होती.
परिचर्यापरैर्वृद्धैर्मुनिभिः परिशोभितम्
सेवेत मग्न असलेल्या वृद्ध ऋषींनी ते स्थान सुंदर झाले होते.
गृणन्तं परमं ब्रह्म तेजोराशिं ददर्श ह
तो परम ब्रह्म, तेजाचा समूह, ज्याचे स्तुती केली जात होती, त्याला दिसला.
शीर्णपर्णाशनं दृष्ट्वा वेदमालिर्ननाम तम्
झाडावरून गळून पडलेली पाने खाऊन जगणारा तो पाहून वेदमाळीने त्याला वंदन केले.
कन्दमूलफलाद्यैस्तु नारायणधिया मुने
मुनिवर, तो माणूस कंद, मुळं, फळं वगैरे खाऊन, मनानं नेहमी नारायणातच रमला होता.
विनयावनतो भूत्वा प्रोवाच वदतां वरम्
तो नम्रपणे वाकून, सर्वश्रेष्ठ वक्त्याला बोलू लागला.
मामुद्धर महाभाग ज्ञानदानेन पण्डित
हे भाग्यवान आणि ज्ञानी, मला ज्ञान देऊन या संसारातून सोडव.
प्रोवाच प्रहसन्वाग्मी वेदमालिं गुणान्वितम्
हसत-हसत, त्या वाक्पटू व्यक्तीने सद्गुणी वेदमाळीला उत्तर दिलं.
प्रवक्ष्यामि समासेन दुर्लभं त्वकृतात्मनाम्
मी तुला थोडक्यात सांगतो, जे आत्मसंयम नसलेल्यांना फार कठीण आहे.
परापवादं पैशुन्यं कदाचिदपि मा कृथाः
कधीही दुसऱ्यांची निंदा किंवा वाईट बोलणं करू नकोस.
हरिपूजापरश्चैव त्यज मूर्खसमागमम्
नेहमी हरिपूजेत मन लाव, आणि मूर्खांच्या संगतीपासून दूर राहा.
परित्यज्यात्मवल्लोकं दृष्ट्वा शान्तिं गमिष्यसि
जसं आपण स्वतःचं शरीर सोडतो, तसं जगाचा त्याग केलास तर तुला शांती मिळेल.
द्रंभाचारमहॄङ्कारं नैष्ठुर्यं च परित्यज
दुजाभाव, दंभ, अहंकार आणि कठोरपणा सोडून दे.
त्वया कृतांश्च धर्मान्वै मा प्रकाशय पुच्छताम्
तू केलेल्या चांगल्या गोष्टी कुणी विचारलं तरी सांगू नकोस.
पूजयस्वातियिं नित्यं स्वकुटुंबाविरोधतः
आपल्या कुटुंबाशी वाद न करता, नेहमी पाहुण्यांचा सन्मान कर.
पूजयस्व जगन्नाथं नारायणमकां मतः
माझ्या मते, जगाचा स्वामी नारायण याची भक्तीभावाने पूजा कर.
अग्रेश्च विधिवद्वप्र परिचर्यापरो भव
आणि नियमाप्रमाणे, नेहमी सेवेत अग्रेसर राहा.
तथोपलेपनं चैव कुरुष्व सुसमाहितः
तसंच, एकाग्रतेने अभिषेक वगैरे विधी कर.
मार्गशोभां च दीपं च विष्णोरायतने कुरु
विष्णूच्या मंदिरात रस्ता सुंदर कर आणि दिवा लाव.
प्रदक्षिणनमस्कारैः स्तोत्राणां पठनैस्तथा
प्रदक्षिणा, नमस्कार आणि स्तोत्रांचे पठण असं कर.
वेदान्तपठनं चैव प्रत्यहं कुरु शक्तितः
आपल्या शक्तीनुसार, रोज वेदांताचे पठण कर.
ज्ञानात्समस्तपापानां मोक्षो भवति निश्चितम्
ज्ञानामुळे सर्व पापांपासून निश्चितपणे मुक्ती मिळते.
तथा ज्ञानरतो नित्यं ज्ञानलेशमवाप्तवान्
जो नेहमी ज्ञानात रमतो, त्याला जरी थोडेसे ज्ञान मिळाले तरी ते त्याच्यासाठी मोठे असते.