श्रीवत्सवक्षसं देवं सुरासुरनमस्कृतम्
श्रीवत्साचा चिन्ह असलेल्या छातीचा, देव-दानवांनी वंदन केलेला तो देव आहे.
ध्यायेदात्मानमव्यक्तं परात्परतरं विभुमट्
स्वतःचे ध्यान करावे, जो अव्यक्त, सर्वात श्रेष्ठ आणि सर्वत्र व्यापलेला आहे.
ध्यानं कृत्वा मुहुर्त्तं वा परं मोक्षं लभेन्नरः
क्षणभर जरी ध्यान केले, तरी मनुष्याला परम मुक्ती मिळते.
ध्यानात्प्रसीदति हरिद्धर्यानात्सर्वार्थसाधनम्
ध्यान केल्याने हरि प्रसन्न होतो; धारणा केल्याने सर्व काही साध्य होते.
तेन ध्यानेन तुष्टात्मा हरिर्मोक्षं ददाति वै
त्या ध्यानाने आत्मा संतुष्ट झाला की, हरि खरी मुक्ती देतो.
ध्यानं ध्येयं ध्यातृभावं यथा नश्यति निर्भरम्
जेव्हा ध्यान, ध्यानाचा विषय आणि ध्यान करणाऱ्याची जाणीव पूर्णपणे विरघळते.
भवेन्निरन्तरं ध्यानादभेदप्रतिपादनम्
अखंड ध्यानाने अभेदाची अनुभूती होते.
निर्वातदीपवत्संस्थः समाधिरभिधीयते
वाऱ्यापासून वाचवलेल्या दिव्यासारखी स्थिती म्हणजे समाधी.
न जिघ्रति न स्पृशति न किञ्चद्वक्ति सत्तम
तो काहीही वास घेत नाही, स्पर्श करत नाही, किंवा काहीही बोलत नाही, हे श्रेष्ठा.
सर्वोपाधिविनिर्मुक्तो योगिनां भात्यचञ्चलः
सर्व उपाधींमधून मुक्त झालेला योगी स्थिरपणे तेजस्वी दिसतो.
विभात्यज्ञाननाशे तु यथापूर्वं व्यवस्थितम्
अज्ञान नष्ट झाले की, ते पूर्वीप्रमाणेच स्थिर दिसते.
तन्नाशे निर्मलं ब्रह्म प्रकाशयति पण्डितं
ते नष्ट झाले की, निर्मळ ब्रह्म ज्ञानी पुरुषाला प्रकट होते.
सर्वेषामेव भूतानामन्तर्यामितया स्थितम्
सर्व जीवांमध्ये अंतर्यामी म्हणून तो वास करतो.
पश्यन्ति यज्ज्ञानविदां वरिष्टाः परात्परस्मात्परमं पवित्रम्
ज्ञानात श्रेष्ठ असलेले, जे सर्वोच्चाच्या पलीकडचे आणि अत्यंत पवित्र असे आहे, ते पाहतात.
पुराणपुरुषो ऽनादिः शब्दब्रह्मेति गीयते
पुरातन, आद्य पुरुष ज्याला म्हणतात, तो शब्दब्रह्म म्हणून गातात.
आनन्दं निर्मलशान्तं परं ब्रह्मेति गीयते
तो आनंदमय, निर्मळ, शांत आहे आणि त्याला परब्रह्म म्हणतात.
अविकारमजं शुद्धं परं ब्रह्मेति गीयते
तो बदलत नाही, जन्मलेला नाही, शुद्ध आहे आणि त्याला परब्रह्म म्हणतात.
संसारतापतत्पानां सुधावृष्टिसमं नृणाम्
संसाराच्या तापाने जळणाऱ्यांसाठी, तो माणसांसाठी अमृतसरीस पाऊस आहे.
नादरुपमनौपम्यमर्द्धमात्रोपरिस्थितम्
तो नादस्वरूप, उपमेय नसलेला आणि अर्धमात्रेच्या पलीकडे स्थिर आहे.
मकारं रुद्ररुपं स्यादर्ध्दमात्रं परात्मकम्
मकार हा रुद्रस्वरूप आहे; अर्धमात्रा ही परात्मा आहे.
तेषां समुच्चयं विप्र परब्रह्मप्रबोधकम्
त्यांचा संयोग, हे ज्ञानी, परब्रह्माची जाणीव करून देतो.
वाच्यवाचकसंबन्धो ह्युपचारात्तयोर्द्विजा
वाच्य आणि वाचक यांचा संबंध, द्विजा, उपचाराने दोन्हींत आहे.
तदभ्यासेन संयुक्ताः परं मोक्षं लभन्ति च
त्याचा सराव केल्याने, ते परमोच्च मुक्ती मिळवतात.
कोटिसूर्यसमं तेजो ध्यायेदात्मनि निर्मलम्
कोटी सूर्यांसारखे निर्मळ तेज मनात ध्यान करावे.
यद्यत्पापहरं वस्तु तत्तद्वा चिन्तयेद्धृदि
जे पाप नष्ट करणारे आहे, तेच हृदयात चिंतन करावे.
एतद्विदित्वा योगीन्द्रो लभते मोक्षमुत्तमम्
हे जाणून योगीश्वर श्रेष्ठ मुक्ती प्राप्त करतो.
स सर्वपापनिर्मुक्तो हरिसालोक्यमान्पुयात्
तो सर्व पापांपासून मुक्त होऊन, हरिसमाजात पोहोचतो.
इदानीमपि सर्वज्ञ यत्पृच्छामि तदुच्यताम्
आता, सर्वज्ञा, मी जे विचारतो ते सांगावे.
यस्य तुष्यति सर्वेशस्तस्य भक्तिश्च शाश्वतम्
ज्याच्यावर सर्वांचा स्वामी प्रसन्न होतो, त्याची भक्ती शाश्वत असते.
तन्ममाख्याहि सर्वज्ञ मुने कारुण्यवारिधे
हे सर्वज्ञ मुनी, करुणेच्या सागर, ते मला सांग.