तद्दयेन भवेदब्दः स देवानां दिनं भवेत्
अशा प्रकारे एक वर्ष तयार होते, जे देवतांसाठी एक दिवस असतो.
मानुषेणैव मासेन पितॄणां दिनमुच्यते
माणसांचा एक महिना, पितरांसाठी एक दिवस मानला जातो.
दिव्यैर्वर्षसहस्रैर्द्वादशभिर्दैवतं युगम्
देवतांचे बारा हजार वर्षे म्हणजे एक दिव्य युग होय.
एकसत्पतिसंख्यातैर्दिव्यैर्मन्वन्तरं युगैः
एक मन्वंतर म्हणजे एकाहत्तर दिव्य युगांची संख्या.
यावत्प्रमाणं दिवसं तावद्रात्रिः प्रकीर्तिता
जितका दिवसाचा कालावधी, तितकीच रात्र देखील असते.
मनुषेण सहस्रेण यत्प्रमाणं भवेच्छृणु
ऐक, माणसाच्या हजार वर्षांनी जो काल मोजला जातो—
तद्वन्मासो वत्सरश्च ज्ञेयस्तस्यापि वेधसः
त्याच प्रमाणे त्या सृष्टीकर्त्याचा महिना आणि वर्ष समजावे.
विष्णोरहस्तु विज्ञेयं तावद्रात्रिः प्रकीर्तिता
विष्णूचा दिवस तसाच ओळखावा, आणि त्याची रात्रही तितकीच असते.
आत्मानं परमं ध्यायन्स्थितवान्हरिसान्निधौ
तो परमात्म्याचे ध्यान करत, हरिच्या सान्निध्यात स्थिर राहिला.
सृष्टवान्ब्रह्मरुपेण जगदेतच्चराचरम्
त्याने ब्रह्माच्या रूपाने हे चराचर जग निर्माण केले.
विस्मितः परमप्रीतो ववन्दे चरणौ हरेः
आश्चर्यचकित आणि अत्यंत आनंदित होऊन, त्याने हरिच्या पायांना वंदन केले.
तुष्टाव वाग्भिरिष्टाभिः सदानन्दैकविग्रहम्
तो नेहमीच्या आनंदमूर्तीचे सुंदर आणि योग्य शब्दांनी स्तुती करू लागला.
वासुदेवमनाधारं प्रणतो ऽस्मिजनार्दनम्
आधार नसलेल्या, सर्वांचा संहार करणाऱ्या वासुदेवाला मी वंदन करतो.
अप्रतर्क्यमनिर्देश्यं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
कल्पना करता येणार नाही अशा, वर्णन करता न येणाऱ्या जनार्दनाला मी वंदन करतो.
सर्वतत्त्वमयं शान्तं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
सर्व तत्त्वांनी युक्त आणि शांत असलेल्या जनार्दनाला मी वंदन करतो.
परात्परतरं रुपं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
सर्वात श्रेष्ठ रूप असलेल्या जनार्दनाला मी वंदन करतो.
सर्वैकरुपं परमं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनमम्
सर्वांचा एकमेव आणि सर्वोच्च रूप असलेल्या जनार्दनाला मी वंदन करतो.
सर्वं सनातनं श्रेष्ठं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
जो सर्वकाळ टिकणारा आणि श्रेष्ठ आहे, त्या जनार्दनाला मी वंदन करतो.
अरुपं बहुरुपं तं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
जो निराकार असून अनेक रूपे घेतो, त्या जनार्दनाला मी वंदन करतो.
तमादिदेवमीशानं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
आदिदेव आणि सर्वांचा स्वामी असलेल्या जनार्दनाला मी वंदन करतो.
त्राहि मां करुणासिन्धो मनोतीति नमो ऽस्तुते
दया-मायेमुळे ओसंडून वाहणाऱ्या, मला वाचवा; माझे मन तुम्हाला हाक मारते—तुम्हाला नमस्कार.
उवाच परया प्रीत्या शङ्खचक्रगदाधरः
शंख, चक्र आणि गदा धारण करणाऱ्या भगवंताने अत्यंत प्रेमाने बोलले.
तेषां तुष्टो न सन्देहो रक्षाम्येतांश्च सर्वदा
माझ्या भक्तांवर मी अत्यंत प्रसन्न आहे आणि त्यांचे नेहमी रक्षण करतो, यात शंका नाही.
भगवद्भक्तरुपेण लोकाक्रक्षामि सर्वदा
भगवंताची भक्ती म्हणून मी नेहमी सर्व लोकांचे रक्षण करतो.
एतदिच्छाम्यदं श्रोतुं कौतुहलपरो यतः
मला हे ऐकायची फारच उत्सुकता आहे.
वक्तुं तेषां प्रभावं हि शक्यते नाब्दकोटिभिः
कोट्यवधी कल्पांमध्येही त्यांच्या महिम्याचे पूर्ण वर्णन करणे शक्य नाही.
विशिनो निस्पृहाः शान्तास्ते वै भागवतोत्तमाः
ज्यांना काहीही इच्छा नाही, जे शांत आहेत—हेच खरे श्रेष्ठ भक्त आहेत.
अपरिग्रहशीलाश्च ते वै भागवताः स्मृताः
जे कोणत्याही वस्तूचे संग्रह करीत नाहीत, त्यांनाच खरे भक्त मानले जाते.
तद्भक्तविष्णुभक्ताश्च ते वै भागवतोत्तमाः
जे विष्णूच्या भक्तांवर प्रेम करतात, तेच खरे भागवतांमध्ये श्रेष्ठ आहेत.
गङ्गाविश्वेश्वरधिया ते वै भागवतोत्तमाः
ज्यांचे मन गंगा आणि विश्वेश्वर यांच्यात एकरूप झाले आहे, तेच भागवतांमध्ये श्रेष्ठ आहेत.