मार्कण्डेयो महाभागो दयावान्धर्मवत्सलः
मार्कंडेय हा फार भाग्यवान, दयाळू आणि धर्मनिष्ठ होता.
वशीं शान्तो महाज्ञानी सर्वतत्त्वार्थकोविदः
तो संयमी, शांत, महान ज्ञानी आणि सर्व तत्त्वांचे अर्थ जाणणारा होता.
आराधितो जगन्नाथो माक्रण्डेयेन धीमता
मार्कंडेय या बुद्धिमान ऋषीने सर्व जगाचा स्वामी असलेल्या भगवानाचे भक्तीपूर्वक पूजन केले.
मार्कण्डेयो मुनिस्तस्मान्नारायण इति स्मृतः
म्हणून मार्कंडेय ऋषीला 'नारायण' म्हणून ओळखले जाते.
जगत्येकार्णवीभूते स्वप्रभावं जनार्द्दनः
संपूर्ण जग एकाच समुद्रासारखे झाले तेव्हा जनार्दनाने आपली दिव्य शक्ती प्रकट केली.
मृकण्डुतनयो धीमान्विष्णुभक्तिसमन्वितः
मृकंडू ऋषींचा बुद्धिमान पुत्र, जो विष्णूभक्तीने परिपूर्ण होता,
मार्कण्डेयः स्थितस्तावद्यावच्छेते हरिः स्वयम्
तो मार्कंडेय तेथेच राहिला, जोपर्यंत हरि स्वतः विश्रांती घेत होता.
दशभिः पञ्चभिश्चैव निमेषैः परिकीर्तिता
दहा आणि पाच डोळ्यांच्या पापण्यांच्या लवकुशलतेने मोजले जाणारे क्षण सांगितले आहेत.
तत्रिंशतो क्षणो ज्ञेयस्तैः पङ्भर्घटिका स्मृता
अशा तीस क्षणांना एक 'घटी' म्हणतात.
त्रिंशद्दिनेर्भवेन्यासः पक्षद्वितयसंयुतः
तीस दिवसांचा, दोन पक्षांनी मिळून, एक महिना होतो.
तद्दयेन भवेदब्दः स देवानां दिनं भवेत्
अशा प्रकारे एक वर्ष तयार होते, जे देवतांसाठी एक दिवस असतो.
मानुषेणैव मासेन पितॄणां दिनमुच्यते
माणसांचा एक महिना, पितरांसाठी एक दिवस मानला जातो.
दिव्यैर्वर्षसहस्रैर्द्वादशभिर्दैवतं युगम्
देवतांचे बारा हजार वर्षे म्हणजे एक दिव्य युग होय.
एकसत्पतिसंख्यातैर्दिव्यैर्मन्वन्तरं युगैः
एक मन्वंतर म्हणजे एकाहत्तर दिव्य युगांची संख्या.
यावत्प्रमाणं दिवसं तावद्रात्रिः प्रकीर्तिता
जितका दिवसाचा कालावधी, तितकीच रात्र देखील असते.
मनुषेण सहस्रेण यत्प्रमाणं भवेच्छृणु
ऐक, माणसाच्या हजार वर्षांनी जो काल मोजला जातो—
तद्वन्मासो वत्सरश्च ज्ञेयस्तस्यापि वेधसः
त्याच प्रमाणे त्या सृष्टीकर्त्याचा महिना आणि वर्ष समजावे.
विष्णोरहस्तु विज्ञेयं तावद्रात्रिः प्रकीर्तिता
विष्णूचा दिवस तसाच ओळखावा, आणि त्याची रात्रही तितकीच असते.
आत्मानं परमं ध्यायन्स्थितवान्हरिसान्निधौ
तो परमात्म्याचे ध्यान करत, हरिच्या सान्निध्यात स्थिर राहिला.
सृष्टवान्ब्रह्मरुपेण जगदेतच्चराचरम्
त्याने ब्रह्माच्या रूपाने हे चराचर जग निर्माण केले.
विस्मितः परमप्रीतो ववन्दे चरणौ हरेः
आश्चर्यचकित आणि अत्यंत आनंदित होऊन, त्याने हरिच्या पायांना वंदन केले.
तुष्टाव वाग्भिरिष्टाभिः सदानन्दैकविग्रहम्
तो नेहमीच्या आनंदमूर्तीचे सुंदर आणि योग्य शब्दांनी स्तुती करू लागला.
वासुदेवमनाधारं प्रणतो ऽस्मिजनार्दनम्
आधार नसलेल्या, सर्वांचा संहार करणाऱ्या वासुदेवाला मी वंदन करतो.
अप्रतर्क्यमनिर्देश्यं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
कल्पना करता येणार नाही अशा, वर्णन करता न येणाऱ्या जनार्दनाला मी वंदन करतो.
सर्वतत्त्वमयं शान्तं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
सर्व तत्त्वांनी युक्त आणि शांत असलेल्या जनार्दनाला मी वंदन करतो.
परात्परतरं रुपं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
सर्वात श्रेष्ठ रूप असलेल्या जनार्दनाला मी वंदन करतो.
सर्वैकरुपं परमं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनमम्
सर्वांचा एकमेव आणि सर्वोच्च रूप असलेल्या जनार्दनाला मी वंदन करतो.
सर्वं सनातनं श्रेष्ठं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
जो सर्वकाळ टिकणारा आणि श्रेष्ठ आहे, त्या जनार्दनाला मी वंदन करतो.
अरुपं बहुरुपं तं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
जो निराकार असून अनेक रूपे घेतो, त्या जनार्दनाला मी वंदन करतो.
तमादिदेवमीशानं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
आदिदेव आणि सर्वांचा स्वामी असलेल्या जनार्दनाला मी वंदन करतो.