गार्हस्थ्यमकरोद्धृष्टः शान्तो दान्तः कृतार्थकः
तो निर्धाराने, शांतपणे, संयमितपणे आणि समाधानाने गृहस्थाश्रमात प्रवेश केला.
मनसा वचसा चापि देहेन च पतिव्रता
ती पतिव्रता मनाने, वाणीने आणि शरीराने पतीला समर्पित होती.
रुषुवे दशमासान्ते पुत्रं तेजस्विनां परम्
दहा महिन्यांच्या शेवटी तिने तेजस्वी पुत्राला जन्म दिला.
जातकं कारयामास मङ्गलं विधिपूर्वकम्
त्यांनी विधिपूर्वक आणि मंगलमय जन्मसंस्कार केले.
ततस्तु पञ्चमे वर्षे उपनीय मुदान्वितः
पाचव्या वर्षी त्याचा उपनयन विधी आनंदाने केला.
नमस्कार्या द्विजाः पुत्र सदादृष्टा विधानतः
मुला, द्विजांना नेहमी नियमाप्रमाणे नमस्कार करावा.
वैदिकं कर्म तर्तव्यं वेदाध्ययनपूर्वकम्
वेदांचा अभ्यास करून मग वैदिक कर्मे करावी.
निषिद्धं वर्जनीयं स्यादृष्टसंभाषणादिकम्
निषिद्ध गोष्टी, जसे अयोग्य बोलणे वगैरे, टाळाव्यात.
न द्वेषः कस्यचित्कार्यः सर्वेषां हितमाचरेत्
कोणावरही द्वेष करू नये; सर्वांच्या हितासाठी वागावे.
एवं पित्रा समादिष्टो मार्कण्डेयो मुनीश्वरः
पित्याने असे उपदेश केल्यावर मार्कंडेय ऋषीने तसेच आचरण केले.
मार्कण्डेयो महाभागो दयावान्धर्मवत्सलः
मार्कंडेय हा फार भाग्यवान, दयाळू आणि धर्मनिष्ठ होता.
वशीं शान्तो महाज्ञानी सर्वतत्त्वार्थकोविदः
तो संयमी, शांत, महान ज्ञानी आणि सर्व तत्त्वांचे अर्थ जाणणारा होता.
आराधितो जगन्नाथो माक्रण्डेयेन धीमता
मार्कंडेय या बुद्धिमान ऋषीने सर्व जगाचा स्वामी असलेल्या भगवानाचे भक्तीपूर्वक पूजन केले.
मार्कण्डेयो मुनिस्तस्मान्नारायण इति स्मृतः
म्हणून मार्कंडेय ऋषीला 'नारायण' म्हणून ओळखले जाते.
जगत्येकार्णवीभूते स्वप्रभावं जनार्द्दनः
संपूर्ण जग एकाच समुद्रासारखे झाले तेव्हा जनार्दनाने आपली दिव्य शक्ती प्रकट केली.
मृकण्डुतनयो धीमान्विष्णुभक्तिसमन्वितः
मृकंडू ऋषींचा बुद्धिमान पुत्र, जो विष्णूभक्तीने परिपूर्ण होता,
मार्कण्डेयः स्थितस्तावद्यावच्छेते हरिः स्वयम्
तो मार्कंडेय तेथेच राहिला, जोपर्यंत हरि स्वतः विश्रांती घेत होता.
दशभिः पञ्चभिश्चैव निमेषैः परिकीर्तिता
दहा आणि पाच डोळ्यांच्या पापण्यांच्या लवकुशलतेने मोजले जाणारे क्षण सांगितले आहेत.
तत्रिंशतो क्षणो ज्ञेयस्तैः पङ्भर्घटिका स्मृता
अशा तीस क्षणांना एक 'घटी' म्हणतात.
त्रिंशद्दिनेर्भवेन्यासः पक्षद्वितयसंयुतः
तीस दिवसांचा, दोन पक्षांनी मिळून, एक महिना होतो.
तद्दयेन भवेदब्दः स देवानां दिनं भवेत्
अशा प्रकारे एक वर्ष तयार होते, जे देवतांसाठी एक दिवस असतो.
मानुषेणैव मासेन पितॄणां दिनमुच्यते
माणसांचा एक महिना, पितरांसाठी एक दिवस मानला जातो.
दिव्यैर्वर्षसहस्रैर्द्वादशभिर्दैवतं युगम्
देवतांचे बारा हजार वर्षे म्हणजे एक दिव्य युग होय.
एकसत्पतिसंख्यातैर्दिव्यैर्मन्वन्तरं युगैः
एक मन्वंतर म्हणजे एकाहत्तर दिव्य युगांची संख्या.
यावत्प्रमाणं दिवसं तावद्रात्रिः प्रकीर्तिता
जितका दिवसाचा कालावधी, तितकीच रात्र देखील असते.
मनुषेण सहस्रेण यत्प्रमाणं भवेच्छृणु
ऐक, माणसाच्या हजार वर्षांनी जो काल मोजला जातो—
तद्वन्मासो वत्सरश्च ज्ञेयस्तस्यापि वेधसः
त्याच प्रमाणे त्या सृष्टीकर्त्याचा महिना आणि वर्ष समजावे.
विष्णोरहस्तु विज्ञेयं तावद्रात्रिः प्रकीर्तिता
विष्णूचा दिवस तसाच ओळखावा, आणि त्याची रात्रही तितकीच असते.
आत्मानं परमं ध्यायन्स्थितवान्हरिसान्निधौ
तो परमात्म्याचे ध्यान करत, हरिच्या सान्निध्यात स्थिर राहिला.
सृष्टवान्ब्रह्मरुपेण जगदेतच्चराचरम्
त्याने ब्रह्माच्या रूपाने हे चराचर जग निर्माण केले.