दाता नरकमान्पोति भोक्ता च नरकं व्रजेत्
असे देणारा नरकात जातो आणि घेणारा सुद्धा नरकात जातो.
विद्धापराह्नि कायां तु श्राद्धं कार्यं विजानता
ज्याला माहिती आहे त्याने दुपारनंतर, तिथी ओलांडल्यावर श्राद्ध करावे.
पूर्वा क्षये तु कर्त्तव्या वृद्वौ कार्या तथोत्तरा
पूर्वीची तिथी संपल्यावर करावे आणि जुन्या-नव्या दोन्ही पाळाव्यात.
तिथिः सायाह्नगा यत्र परा काव्यस्य विश्रुता
संध्याकाळपर्यंत टिकणारी तिथी अर्पणासाठी श्रेष्ठ मानली जाते.
नैतन्मतं हि सर्वेषां काव्यदाने मुनीश्वर
मुनिश्रेष्ठा, अर्पण देण्याबाबत हे सर्वांचे मत नाही.
प्रायश्चित्तविशुद्धात्मा तेभ्यो ऽनुज्ञां समाहरेत्
प्रायश्चित्ताने मन शुद्ध करून त्यांची परवानगी घ्यावी.
उभौ च विश्वेदेवार्थं पिघत्रर्थं त्रीन्यथाविधि
विश्वदेवांसाठी आणि पितरांसाठी, नियमाप्रमाणे तिघांना अर्पण द्यावे.
श्राद्धार्थं समनुज्ञातः कारयेन्मण्डलद्वयम्
श्राद्धासाठी योग्य परवानगी मिळाल्यावर दोन मंडळे तयार करावीत.
वैश्यस्य वर्तुलं ज्ञेयं शूद्रस्याभ्याभ्युक्षणं भवेत्
वैश्यासाठी गोल मंडळ असावे; शूद्रासाठी पाणी शिंपडावे.
आत्मानं वा नियुञ्जीत न विप्रं वेदवर्जितम्
कोणी स्वतः नेमणूक करू शकतो, पण वेदज्ञान नसलेल्या ब्राह्मणाला नेमू नये.
यथावदर्चनं कुर्यात्स्मरन्नारायणं प्रभुम्
नारायण या प्रभूचे स्मरण करत, योग्य रीतीने पूजा करावी.
अपहता इत्यृचा वै कर्त्ता तु विकिरेत्तिलान्
'अपहता' या ऋचाचा जप करत, करणाऱ्याने तीळ विखरावेत.
दत्त्वेति भूयो दद्यच्च दैवे क्षणप्रतीक्षणम्
दान दिल्यावर, योग्य क्षणाची वाट पाहत पुन्हा दान द्यावे.
अन्नदाने चतुर्थी स्याच्छेषाः संपुद्धयः स्मृताः
अन्नदानात चौथा भाग द्यावा, उरलेले पूर्ण झाले असे मानावे.
तत्पात्रे सेचयेत्तोयं शन्नोदेवीत्यृचा ततः
त्या पात्रात 'शन्नो देवी' ही ऋचा म्हणत पाणी ओतावे.
आवाहयेत्ततो देवान्विश्वे देवाःस इत्यृचा
नंतर 'विश्वे देवाः सः' ही ऋचा म्हणत देवांना आवाहन करावे.
गन्धैश्च पत्रपुष्पैश्च धूपैर्दीपैर्यजेत्ततः
नंतर, सुवासिके, पाने, फुले, धूप आणि दिवे याने पूजा करावी.
तिलसंयुक्तदर्भैश्च दद्यात्तेषां सदासनम्
तीळ मिसळलेल्या दुर्व्यांनी नेहमी त्यांच्यासाठी आसन द्यावे.
शन्नोदेव्या जलं क्षिप्त्वा तिलोसीति तिलान्क्षघिपेत्
'शन्नो देवी' या स्तोत्राने पाणी शिंपडून, 'तिलोसि' म्हणत तीळ टाकावेत.
या दिव्या इति मन्त्रेण दद्यादर्घ्यं च पूर्ववत्
'या दिव्या' या मंत्राने पूर्वीप्रमाणेच अर्घ्य द्यावे.
वासोर्भिभूषणैश्वैव यथाविभवमर्चयेत्
आपल्या सामर्थ्यानुसार वस्त्रे आणि दागिने अर्पण करून पूजा करावी.
अग्नौ करिष्य इत्युक्त्वा तेभ्यो ऽनुज्ञां समाहरेत्
'अग्नौ करिष्य' असे म्हणून, त्यांची परवानगी घ्यावी.
कुरुष्व क्रियतां वेति कुर्विति ब्रूयुरेव च
ते म्हणतील, 'कर, होऊ दे,' किंवा 'कर.'
सामाय च पितृमते स्वधा नम इतीरयेत्
सामासाठी, 'पितृमते स्वधा नम:' असे म्हणावे.
स्वाहान्तेनापि वा प्राज्ञो जुहुयात्पितृयज्ञवत्
किंवा 'स्वाहा' या शब्दाने शेवट करून, ज्ञानी माणसाने पितृयज्ञाप्रमाणे आहुती द्यावी.
अग्न्यभावे तु विप्रस्य पाणौ होमो विधीयते
अग्नि नसेल तर, ब्राह्मणाच्या हातावर होम करावा.
नह्यग्निर्दूरगः कार्यः पार्वणे समुपस्थैते
पौर्णिमेच्या वेळी अग्नि दूरून आणू नये.
यद्याग्निर्दूरगो विप्र पार्वणे समुपस्थिते
ब्राह्मण, जर पौर्णिमेच्या वेळी अग्नि दूर असेल—
क्षयाहे चैव संप्रात्पे स्वस्याग्निर्दूरगो यदि
जेव्हा आपला काळ संपत येतो आणि आपला अग्नी दूर असतो,
उपासनान्गौ दूरस्थे समीपेभ्रातरि स्थैते
पूजेचा अग्नी दूर असताना, जवळ भाऊ उभा असेल,