विष्णुभक्तिविहीनश्च शिवभक्तिपराड्मुखः
ज्याला विष्णूभक्ती नाही किंवा जो शिवभक्तीपासून दूर राहतो—
स्मृतिविक्रयिणश्चैव मन्त्रविक्रयिणस्तथा
जो स्मृती ग्रंथ विकतो किंवा जो मंत्र विकतो—
वेदनिन्दापरश्चैव ग्रामापण्यप्रदाहकः
जो वेदांची निंदा करतो, किंवा गावातील किंवा बाजारातील वस्तू वाटतो,
कूटयुक्तिरतश्चैव श्राद्धे वर्ज्याः प्रयत्नतः
आणि जो फसवणूक करतो, त्यांना श्राद्धाच्या वेळी काळजीपूर्वक टाळावे.
निमन्त्रितो भवेद्विप्रो ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः
आमंत्रित केलेला ब्राह्मण ब्रह्मचारी आणि इंद्रियांवर संयम ठेवणारा असावा.
निमन्त्रयेद्द्विजं प्राज्ञं दर्भपाणिर्जितेन्द्रियः
दर्भा हातात धरलेला, ज्ञानी आणि संयमी द्विज आमंत्रित करावा.
श्राद्धं समाचरेद्विद्वान्काले कुतपसंज्ञिते
विद्वानाने श्राद्ध 'कुतप' या योग्य वेळी करावे.
स कालः कुतपस्तत्र पितॄणां दत्तमक्षयम्
तो काळ 'कुतप' म्हणून ओळखला जातो; त्या वेळी पितरांना दिलेले कधीही नष्ट होत नाही.
तत्काल एव दातव्यं कव्यं तस्माद्द्विजोत्तमैः
म्हणून त्या वेळीच उत्तम द्विजांना अर्पण द्यावे.
राक्षसं तद्धि विज्ञेयं पितॄणां नोपतिष्टति
त्या वेळी न दिलेले अर्पण राक्षसी समजावे; ते पितरांपर्यंत पोहोचत नाही.
दाता नरकमान्पोति भोक्ता च नरकं व्रजेत्
असे देणारा नरकात जातो आणि घेणारा सुद्धा नरकात जातो.
विद्धापराह्नि कायां तु श्राद्धं कार्यं विजानता
ज्याला माहिती आहे त्याने दुपारनंतर, तिथी ओलांडल्यावर श्राद्ध करावे.
पूर्वा क्षये तु कर्त्तव्या वृद्वौ कार्या तथोत्तरा
पूर्वीची तिथी संपल्यावर करावे आणि जुन्या-नव्या दोन्ही पाळाव्यात.
तिथिः सायाह्नगा यत्र परा काव्यस्य विश्रुता
संध्याकाळपर्यंत टिकणारी तिथी अर्पणासाठी श्रेष्ठ मानली जाते.
नैतन्मतं हि सर्वेषां काव्यदाने मुनीश्वर
मुनिश्रेष्ठा, अर्पण देण्याबाबत हे सर्वांचे मत नाही.
प्रायश्चित्तविशुद्धात्मा तेभ्यो ऽनुज्ञां समाहरेत्
प्रायश्चित्ताने मन शुद्ध करून त्यांची परवानगी घ्यावी.
उभौ च विश्वेदेवार्थं पिघत्रर्थं त्रीन्यथाविधि
विश्वदेवांसाठी आणि पितरांसाठी, नियमाप्रमाणे तिघांना अर्पण द्यावे.
श्राद्धार्थं समनुज्ञातः कारयेन्मण्डलद्वयम्
श्राद्धासाठी योग्य परवानगी मिळाल्यावर दोन मंडळे तयार करावीत.
वैश्यस्य वर्तुलं ज्ञेयं शूद्रस्याभ्याभ्युक्षणं भवेत्
वैश्यासाठी गोल मंडळ असावे; शूद्रासाठी पाणी शिंपडावे.
आत्मानं वा नियुञ्जीत न विप्रं वेदवर्जितम्
कोणी स्वतः नेमणूक करू शकतो, पण वेदज्ञान नसलेल्या ब्राह्मणाला नेमू नये.
यथावदर्चनं कुर्यात्स्मरन्नारायणं प्रभुम्
नारायण या प्रभूचे स्मरण करत, योग्य रीतीने पूजा करावी.
अपहता इत्यृचा वै कर्त्ता तु विकिरेत्तिलान्
'अपहता' या ऋचाचा जप करत, करणाऱ्याने तीळ विखरावेत.
दत्त्वेति भूयो दद्यच्च दैवे क्षणप्रतीक्षणम्
दान दिल्यावर, योग्य क्षणाची वाट पाहत पुन्हा दान द्यावे.
अन्नदाने चतुर्थी स्याच्छेषाः संपुद्धयः स्मृताः
अन्नदानात चौथा भाग द्यावा, उरलेले पूर्ण झाले असे मानावे.
तत्पात्रे सेचयेत्तोयं शन्नोदेवीत्यृचा ततः
त्या पात्रात 'शन्नो देवी' ही ऋचा म्हणत पाणी ओतावे.
आवाहयेत्ततो देवान्विश्वे देवाःस इत्यृचा
नंतर 'विश्वे देवाः सः' ही ऋचा म्हणत देवांना आवाहन करावे.
गन्धैश्च पत्रपुष्पैश्च धूपैर्दीपैर्यजेत्ततः
नंतर, सुवासिके, पाने, फुले, धूप आणि दिवे याने पूजा करावी.
तिलसंयुक्तदर्भैश्च दद्यात्तेषां सदासनम्
तीळ मिसळलेल्या दुर्व्यांनी नेहमी त्यांच्यासाठी आसन द्यावे.
शन्नोदेव्या जलं क्षिप्त्वा तिलोसीति तिलान्क्षघिपेत्
'शन्नो देवी' या स्तोत्राने पाणी शिंपडून, 'तिलोसि' म्हणत तीळ टाकावेत.
या दिव्या इति मन्त्रेण दद्यादर्घ्यं च पूर्ववत्
'या दिव्या' या मंत्राने पूर्वीप्रमाणेच अर्घ्य द्यावे.