आद्वाविंशाब्दपर्यन्तं कालमाहुर्विपश्चितः
ज्ञानी लोक बावीस वर्षांपर्यंतचा काल सांगतात.
चतुर्विंशाब्दपर्यन्तं गौणमाहुर्मनीषिणः
विद्वान चौवीस वर्षांपर्यंत गौण काल मानतात.
सावित्रीपतितं विद्यात्तं तु नैवालपेत्कदा
सावित्री (गायत्री) हरवली आहे असं समजावं; अशावेळी ती कधीही म्हणू नये.
सांतपनद्वयं चैव कृत्वा कर्म समाचरेत्
दोन सांत्तपन प्रायश्चित्त केल्यानंतर कर्म करावं.
र्मौञ्जी विप्रस्य विज्ञेया धनुर्ज्या क्षत्त्रियस्य तु
ब्राह्मणासाठी मुंज आणि क्षत्रियासाठी धनुष्याची दोरी योग्य आहे.
विप्रस्य चोक्तमैणेयं रौरवं क्षत्रियस्य तु
ब्राह्मणासाठी कृष्णमृगाची कातडी आणि क्षत्रियासाठी रुरू मृगाची कातडी सांगितली आहे.
पालाशं ब्राह्मणस्योक्तं नृपस्यौदुम्बरं तथा
ब्राह्मणासाठी पळसाचे लाकूड आणि राजासाठी उंबराचे लाकूड सांगितले आहे.
विप्रस्य केशमानं स्यादाललाटं नृपस्य च
ब्राह्मणासाठी केस ठेवायचे आणि राजासाठी कपाळावर चिन्ह घालायचे.
तथा वासांसि वक्षघ्यामि विप्रादीनां यथाक्रमम्
त्याचप्रमाणे, ब्राह्मण व इतरांनी आपापल्या क्रमाने वस्त्रे छातीवरून परिधान करावीत.
उपनीतो द्विजो विप्र परिचर्यापरो गुरोः
उपनयन झाल्यावर द्विजाने गुरूची सेवा करावी, हे ब्राह्मणा.
प्रातः स्नायी भवेद्वर्णी समित्कुशफलादिकान्
आपल्या वर्णानुसार सकाळी स्नान करून, समिधा, कुशा, फळे वगैरे गोळा करावीत.
यज्ञोपवीतमजिनं दण्डं च मुनिसत्तम
त्याच्याकडे यज्ञोपवीत, मृगाचर्म आणि दंड असावा, हे श्रेष्ठ मुनी.
वर्णिनो वर्त्तनं प्राहुर्भिक्षान्नेनैव केवलम्
वर्णधाऱ्यांचे जीवन भिक्षेने मिळणाऱ्या अन्नावरच चालते असे सांगितले आहे.
भवत्पूर्वं ब्राह्मणस्य भवन्मध्यं नृपस्य च
तुझ्यापूर्वी ब्राह्मण; तुझ्या उपस्थितीत राजा.
सांयप्रातर्वह्निकार्यं यथाचारं जितेन्द्रियः
तो सकाळ-संध्याकाळचे धार्मिक कृत्य योग्य रीतीने व संयमाने करावे.
अग्निकार्यपरित्यागी पतितः प्रोच्यते बुधैः
जो अग्निकर्म सोडतो, त्याला ज्ञानी लोक पतित म्हणतात.
देवताभ्यर्च्चनं कुर्याच्छुश्रूषानुपदं गुरोः
त्याने देवांची पूजा करावी आणि गुरूची नेहमी सेवा करावी.
आनीयानिन्द्यविप्राणां गृहाद्भिक्षां जितेन्द्रियः
संयम राखून, निष्कलंक ब्राह्मणांच्या घरी जाऊन भिक्षा आणावी.
मधुस्त्रीमांसलवणं ताम्बूलं दन्तधावनम्
मध, मद्य, मांस, मीठ, तांबूल आणि दात घासण्याची काडी—
छात्रघपादुक गन्धांश्च तथा माल्यानुलेपनम्
छत्री, घट, पादत्राणे, सुगंध, तसेच हार व लेप—
परिवादं चोपतापं विप्रलापं तथाञ्जनम्
दुसऱ्यांची निंदा, दुःख, निरर्थक बोलणे आणि काजळ—
अभिवादनशीलः स्याद् वृद्धेषु च यथाक्रमम्
त्याने वडीलधाऱ्यांना योग्य क्रमाने नमस्कार करण्याची सवय ठेवावी.
आध्यात्मिका दिदुःखानि निवारयति यो गुरुः
जो गुरू आत्मिक दुःखे दूर करतो—
असावहमिति ब्रूयाद्दिजो वै ह्यभिवादने
नमस्कार करताना द्विजाने 'मी आहे' असे म्हणावे.
नास्तिकं भिन्नमर्यादं कृतन्घं ग्रामयाजकम्
नास्तिक, मर्यादा मोडणारा, पापी आणि गावचा पुजारी.
पाषण्डं पतितं व्रात्यं तथा नक्षघत्रजीविनम्
पाखंडी, पतित, जातीबाह्य आणि ग्रहांना त्रास देऊन उपजीविका करणारा.
उन्मत्तं च शठं धूर्त्तं धावन्तमशुचिं तथा
वेडा, कपटी, दुष्ट, इकडेतिकडे धावणारा आणि अपवित्र.
विवादशीलिनं चञ्जं वमन्तं जलमध्यगम्
वाद घालायला आवडणारा, जुगारी, उलटी करणारा आणि पाण्यात असणारा.
भर्तृन्घीं पुष्पिणीं जारां सूतिकां गर्भपातिनीम्
पतीला धोका दिलेली पत्नी, फुलांनी सजलेली स्त्री, परपुरुषाशी संबंध ठेवणारी, बाळंतपणात असलेली आणि गर्भपात केलेली स्त्री.
सभायां यज्ञशालायां देवतायतनेष्वपि
सभेत, यज्ञशाळेत आणि देवळातसुद्धा.