परेशं शरणं जग्मुर्नारायणमनामयम्
ते परमेश्वर, निर्मळ नारायण यांच्या शरण गेले.
तुष्टुवुर्देवदेवेशं पह्मनाभं जगद्गुरुम्
त्यांनी देवांचा देव, कमळनाभ, जगाचा गुरु यांची स्तुती केली.
मृकण्डुतपसा त्रस्तान्पाहि नः शरणागतान्
मृकंडूच्या तपामुळे घाबरलेल्या आम्ही तुझ्या शरण आलो आहोत, आम्हाला वाचव.
जयो लोकस्वरुपाय जयो ब्रह्माण्डहेतवे
जगाच्या स्वरूपाला विजय असो! ब्रह्मांडाच्या कारणाला विजय असो!
नमस्ते लोकनाथाय नमस्ते लोकसाक्षिणे
जगाच्या नाथा, तुला नमस्कार! जगाचा साक्षीदार, तुला नमस्कार!
नमस्ते ध्यानरुपाय नमस्ते ध्यानपाक्षिणे
ध्यानस्वरूपा, तुला नमस्कार! ध्यानाचे फळ असलेल्या तुला नमस्कार!
नमो भूम्यादिरूपाय नमश्चैतन्यरुपिणे
भूमीचा आदि असलेल्या तुला नमस्कार! चैतन्यस्वरूप तुला नमस्कार!
अरुपाय स्वरुपाय बहुरुपाय ते नमः
अरूप, स्वस्वरूप आणि अनेक रूप असलेल्या तुला नमस्कार!
जगद्धिताय कृष्णाय गोविन्दाय नमोनमः
जगाचा कल्याणासाठी कृष्णाला, गोविंदाला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
नमः सूर्य्यादिरुपाय हव्यकव्यभुजे नमः
सूर्य व इतर रूपे धारण करणाऱ्या, हविर्भाग व पितरांना दिलेल्या अन्नाचा स्वीकार करणाऱ्या त्या परमेश्वराला नमस्कार.
नमः स्मृतार्तिनाशाय भूयो भूयो नमो नमः
जो आठवण करणाऱ्यांचे दुःख दूर करतो, त्याला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
प्रत्यक्षतामगात्तेषां शङ्कचत्रगदाधरः
शंख, चक्र आणि गदा धारण केलेला तो त्यांना प्रत्यक्ष दिसला.
सर्वालङ्कारसंयुक्तं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम्
सर्व अलंकारांनी सजलेला, श्रीवत्साचा चिन्ह असलेला छातीवर तो होता.
स्तृयमानं मुनिवरैः पार्षदप्रवरावृत्तम्
श्रेष्ठ मुनींनी ज्याचे स्तवन केले, आणि प्रमुख पार्षदांनी वेढलेला तो होता.
नमश्चक्रुर्मुदा युक्ता अष्टाङ्गौरवनिं गताः
आनंद व आदराने भरून, त्यांनी अष्टांग नमस्कार करून वंदन केले.
उवाच प्रीणयन्देवान्नतानिन्द्रपुरोगमान्
त्याने प्रसन्न होऊन, वाकलेल्या देवांना, इंद्रासह, बोलले.
युष्मान्न बाधते देवाः स ऋषिः सज्जनाग्राणीः
तो ऋषी, सज्जनांमध्ये श्रेष्ठ, तुम्हा देवांना त्रास देत नाही.
सर्वथान्यं न बाधन्ते स्वप्ने ऽपि सुरसत्तमाः
सर्व प्रकारे, श्रेष्ठ देव एकमेकांना कधीच त्रास देत नाहीत, अगदी स्वप्नातही नाही.
अविधायात्मनो रक्षामन्यान्द्वेष्टि कथं सुधीः
स्वतःची रक्षा न करता, दुसऱ्याशी वैर करणारा कसा शहाणा असू शकतो?
अन्यं क्रीडयितुं शक्तः कथं भवति सत्तमः
जो खरा उत्तम आहे, तो दुसऱ्याशी खेळ किंवा त्रास कसा करू शकतो?
नित्यं कामादिभिर्युक्तो मूढधीः प्रोच्यते तु सः
जो नेहमी कामादी वासनांमध्ये गुंतलेला असतो, त्याला मूढ मनाचा म्हणतात.
निःशङ्गः प्रोच्यते सद्भिरिहामात्र च सत्तमाः
पण या जगात सज्जन लोक त्यांना निःस्पृह म्हणतात.
गच्छध्वं स्वालयं स्वस्थाः क्रीडयिष्यति वो न सः
तुम्ही सर्वजण शांतपणे आपल्या घरी जा; तो तुम्हाला त्रास देणार नाही.
इति दत्वा वरं तेषामतसीकुसुमप्रभः
मोगऱ्याच्या फुलासारखा तेजस्वी असलेल्या त्या परमेश्वराने त्यांना वर दिला.
तुष्टात्मानः सुरगणां ययुर्नाकं यथागतम्
मनःपूर्वक संतुष्ट होऊन, देवांचे समुदाय जसे आले तसे स्वर्गात परतले.
अरुपं परमं ब्रह्मस्वप्रकाशं निरञ्जनम्
रूपरहित, सर्वोच्च, स्वतः प्रकाशमान आणि निष्कलंक असे ब्रह्म.
दिव्यायुधधरं दृष्ट्वा मृकण्डुर्विस्मितो ऽभवत्
दिव्य शस्त्र धारण केलेला तो पाहून मृकंडू आश्चर्यचकित झाला.
प्रसन्नवदनं शान्तं धातारं विश्वतेजसम्
त्याने प्रसन्न चेहरा असलेला, शांत, सर्व विश्वात तेज पसरवणारा सृष्टीकर्ता पाहिला.
ननाम दण्डवद्भूमौ देवदेव सनातनम्
तो देवांचा सनातन स्वामी आहे, हे जाणून मृकंडू जमिनीवर लोळण घालून नमस्कार केला.
शिरस्यञ्चलिमाधाय स्तोतुं समुपचक्रमे
त्याने दोन्ही हात डोक्यावर ठेवून स्तुती करायला सुरुवात केली.