किमर्थमेतद्वृत्तान्तं यथावद्वक्तुमर्हसि
हा प्रसंग नेमका कशासाठी घडला, ते जसे आहे तसे सांगायला हवे.
आश्चर्यभूतं लोकानामावयोश्चरितं त्विह
इथे आपली दोघांची कृत्ये जगासाठी खरोखरच आश्चर्यकारक आहेत.
कुमार्गगनिरतो नित्यं सर्वलोकाहिके रतः
नेहमी वाईट मार्गावरच वागत असे, सर्व लोकांच्या हानीतच आनंद मानणारा.
गोध्नश्च ब्रह्महा चौरः सर्वप्राणिवधे रतः
गायी मारणारा, ब्राह्मणहत्यारा, चोर, आणि सर्व सजीवांच्या नाशात रमणारा.
एवं स्थितः कियत्कालमनाहत्यं महदृचः
अशा अवस्थेत, मी किती काळ तसेच राहिलो, हे सांग, हे महर्षे.
मृगमांसाशनो नित्यं तथा पान्थाविल्लम्पकः
नेहमी प्राण्यांचे मांस खाणारा आणि प्रवाशांना लुटणारा.
एकदा क्षुत्परिश्रान्तो निदाघार्त्तः पिपासितः
एकदा मी उपासाने थकलेलो, उन्हाने भाजलेला आणि तहानलेला होतो.
हंसकारण्डवाकीर्णं तत्समीपे महत्सरः
तेथे जवळच एक मोठे सरोवर होते, ज्यात हंस आणि जलपक्षी भरपूर होते.
अपिबं तत्र पानीयं तत्तीरे विगतश्रमः
तेथे मी पाणी प्यायलो आणि काठीवर बसल्यावर माझा थकवा गेला.
तस्मिञ्जीर्णीलये विष्णोनर्निवासं कृतकवानहम्
त्या जीर्ण विष्णू मंदिरात मी स्वतःसाठी एक निवारा बांधला.
पर्णैस्तृणैश्च काष्ठैघैर् गृहं सम्यक् प्रकल्पितम्
पर्ण, गवत आणि लाकडांनी मी नीट झोपडी उभारली.
तत्राहं व्याधवृत्तिस्थो हत्वा बहुविधान्मृगान्
तेथे मी शिकारीचे जीवन जगत, अनेक प्रकारचे प्राणी मारले.
अथेयमागता साध्वी विन्ध्यदेशसमुद्भवा
मग ती सद्गुणी स्त्री आली, जी विंध्य प्रदेशातील जन्मलेली होती.
बन्धुवर्गपरित्यक्ता दुःखिता जीर्णविग्रहा
नातेवाईकांनी टाकलेली, दुःखी, आणि शरीराने थकलेली व वृद्ध.
दैवयोगाकत्समायाताभ्रमन्ती विजने वने
नियतीच्या इच्छेने ती एकटीच एकाकी जंगलात भटकत आली.
इमां दुःखार्दितां दृष्ट्वा जाता मे विपुला दया
तिला दुःखाने व्याकुळ झालेली पाहून माझ्या मनात मोठी दया उत्पन्न झाली.
गतश्रमात्वियं ब्रह्मन्मया पृष्टा यथा तयम्
हे ब्राह्मण, ती भटकून थकली असता मी तिला विचारले.
नान्मावकोकिला चाहं निषादकुलसभ्भवा
मी कोकिळा नाही, मी शिकाऱ्यांच्या कुळात जन्मले.
परस्वहारिणी नित्यं सदा पैशुन्यवादिनी
मी नेहमी दुसऱ्यांचे धन चोरायचे आणि कायम वाईट बोलायचे.
कियत्कालं ततः पत्या भृताहं लोकनिन्दिता
काही काळ मी पतीच्या आश्रयाने राहिले, जरी लोकांनी मला निंदले.
कान्तारे विजने चैका भ्रमन्ती दुःखपीडिता
एकटीच, दुःखाने त्रस्त होऊन मी त्या एकाकी जंगलात भटकत होते.
इत्येवं स्वकृतं कर्म मह्यं सर्वं न्यवेदयत्
तिने आपले सर्व केलेले कर्म मला सांगितली.
स्थितौ वर्षाणि दश च आवां मांसफलाशिनौ
आम्ही दोघे तिथे दहा वर्षे राहिलो, मांस आणि फळे खाऊन उपजीविका केली.
तत्र देवालये राघत्रौ मुदितौ मांसभोजनात्
तिथे, देवळात आम्ही रात्री आनंदाने मांसभोजन केले.
प्रारब्धकर्म भोगान्तमावां युगपदागतौ
आमच्या प्रारब्ध कर्माचा भोग संपल्यावर आम्ही दोघेही एकाच वेळी निघून गेलो.
नेतुमावां नृत्यरतौ सुधोरां यमयातनाम्
आम्ही नृत्यात रमलो असता, यमाच्या घरात नेण्यासाठी भयंकर दूत आले.
देवावसथसंस्कारसंज्ञितेन कृतेन नः
पण आम्ही केलेल्या देवळाच्या शुद्धीकरणाच्या विधीमुळे—
ते दूता देवदेवस्य शङ्खचक्र गदाधराः
देवतांचा देव ज्याच्या हातात शंख, चक्र आणि गदा आहे, त्याचे दूत आले.
किरीटकुण्डलधरा हारिणो वनमालिनः
त्यांच्या डोक्यावर मुकुट, कानात कुंडले, गळ्यात हार आणि वनमाळा होती.
भयङ्करान्याशहस्तान्दंष्ट्रिणो यमकिङ्करान्
हातात शस्त्रे आणि तोंडात भयंकर दात असलेले ते यमाचे सेवकांना घाबरवून हाकलून लावले.