सतामायमनं सन्तं प्रशंसन्ति सुरवावहम्
सज्जनांची ही सभा देवांनाही आनंद देणारी आहे, म्हणून चांगले लोक तिचं कौतुक करतात.
तेजः कीर्तिर्धनं पुत्रा इति प्रहुर्विपश्चितः
विद्वान म्हणतात, जिथे अशी सभा असते तिथे तेज, कीर्ती, संपत्ती आणि पुत्र मिळतात.
यत्र सन्तः प्रकुर्वन्ति महतीं करुणां प्रभो
जिथे सज्जन मोठ्या दयाळूपणाने वागत असतात, हे प्रभो,
स स्नातः सर्वतीर्थेषु पुण्यात्मा नात्र संशयः
तो जणू सर्व तीर्थांत स्नान केलेला, पुण्यात्मा असतो—यात शंका नाही.
मामाज्ञापय विप्रेन्द्र किं प्रियं करवाणि ते
ब्राह्मणश्रेष्ठा, मला आज्ञा करा—तुमचं काय प्रिय आहे ते सांगा, मी ते करीन.
स्पृशषन्करेण तं प्रीत्युवाचातिहर्षितः
त्याने त्याच्या हाताने स्पर्श केला आणि अत्यंत आनंदाने प्रेमाने त्याच्याशी बोलला.
विनयावनतः सर्वो बहुश्रेयो लभेदिह
जो नम्रपणे वागतो, तो या जगात अनेक प्रकारचे कल्याण मिळवतो.
विनयाल्लभते मर्त्यो दुर्लभं किं महात्मनाम्
नम्रतेमुळे साधारण माणसालाही ते मिळते, जे मोठ्या मोठ्या लोकांनाही कठीण असते.
स्वस्ति ते सततं भूयाद्यत्पृच्छामि तदुच्यताम्
तुला नेहमीच सुख-समाधान लाभो; मी जे विचारणार आहे ते सांग.
तासु नित्यं ध्वजारोपे वर्त्त्से त्वं सदोद्यतः
त्यांच्यात नेहमी ध्वज उभारणीसाठी तू तयार राहा.
किमर्थमेतद्वृत्तान्तं यथावद्वक्तुमर्हसि
हा प्रसंग नेमका कशासाठी घडला, ते जसे आहे तसे सांगायला हवे.
आश्चर्यभूतं लोकानामावयोश्चरितं त्विह
इथे आपली दोघांची कृत्ये जगासाठी खरोखरच आश्चर्यकारक आहेत.
कुमार्गगनिरतो नित्यं सर्वलोकाहिके रतः
नेहमी वाईट मार्गावरच वागत असे, सर्व लोकांच्या हानीतच आनंद मानणारा.
गोध्नश्च ब्रह्महा चौरः सर्वप्राणिवधे रतः
गायी मारणारा, ब्राह्मणहत्यारा, चोर, आणि सर्व सजीवांच्या नाशात रमणारा.
एवं स्थितः कियत्कालमनाहत्यं महदृचः
अशा अवस्थेत, मी किती काळ तसेच राहिलो, हे सांग, हे महर्षे.
मृगमांसाशनो नित्यं तथा पान्थाविल्लम्पकः
नेहमी प्राण्यांचे मांस खाणारा आणि प्रवाशांना लुटणारा.
एकदा क्षुत्परिश्रान्तो निदाघार्त्तः पिपासितः
एकदा मी उपासाने थकलेलो, उन्हाने भाजलेला आणि तहानलेला होतो.
हंसकारण्डवाकीर्णं तत्समीपे महत्सरः
तेथे जवळच एक मोठे सरोवर होते, ज्यात हंस आणि जलपक्षी भरपूर होते.
अपिबं तत्र पानीयं तत्तीरे विगतश्रमः
तेथे मी पाणी प्यायलो आणि काठीवर बसल्यावर माझा थकवा गेला.
तस्मिञ्जीर्णीलये विष्णोनर्निवासं कृतकवानहम्
त्या जीर्ण विष्णू मंदिरात मी स्वतःसाठी एक निवारा बांधला.
पर्णैस्तृणैश्च काष्ठैघैर् गृहं सम्यक् प्रकल्पितम्
पर्ण, गवत आणि लाकडांनी मी नीट झोपडी उभारली.
तत्राहं व्याधवृत्तिस्थो हत्वा बहुविधान्मृगान्
तेथे मी शिकारीचे जीवन जगत, अनेक प्रकारचे प्राणी मारले.
अथेयमागता साध्वी विन्ध्यदेशसमुद्भवा
मग ती सद्गुणी स्त्री आली, जी विंध्य प्रदेशातील जन्मलेली होती.
बन्धुवर्गपरित्यक्ता दुःखिता जीर्णविग्रहा
नातेवाईकांनी टाकलेली, दुःखी, आणि शरीराने थकलेली व वृद्ध.
दैवयोगाकत्समायाताभ्रमन्ती विजने वने
नियतीच्या इच्छेने ती एकटीच एकाकी जंगलात भटकत आली.
इमां दुःखार्दितां दृष्ट्वा जाता मे विपुला दया
तिला दुःखाने व्याकुळ झालेली पाहून माझ्या मनात मोठी दया उत्पन्न झाली.
गतश्रमात्वियं ब्रह्मन्मया पृष्टा यथा तयम्
हे ब्राह्मण, ती भटकून थकली असता मी तिला विचारले.
नान्मावकोकिला चाहं निषादकुलसभ्भवा
मी कोकिळा नाही, मी शिकाऱ्यांच्या कुळात जन्मले.
परस्वहारिणी नित्यं सदा पैशुन्यवादिनी
मी नेहमी दुसऱ्यांचे धन चोरायचे आणि कायम वाईट बोलायचे.
कियत्कालं ततः पत्या भृताहं लोकनिन्दिता
काही काळ मी पतीच्या आश्रयाने राहिले, जरी लोकांनी मला निंदले.