तत्सङ्गं प्राप्यते पुम्भिः सुकृतैः पूर्वसञ्चितैः
त्याचा संग पूर्वजन्मी साठवलेल्या पुण्यामुळेच लोकांना मिळतो.
कामादिदोषनिर् मुक्तास्ते सन्तो लोकशिक्षकाः
कामादी दोषांपासून मुक्त झालेले ते संतच जगाचे शिक्षक असतात.
यदि लभ्येत विज्ञेयं पुण्यं जन्मान्तरार्जितम्
असं लाभलं तर समजावं की ते पूर्वजन्मी मिळवलेलं पुण्य आहे.
सत्सङ्गतिर्भवेत्तस्य नान्यथा घटते हि सा
सज्जनांचा संग त्यालाच मिळतो; तो अन्यथा होत नाही.
सन्तः सूक्तिमरीच्योश्चान्तर्ध्वान्तं हि सर्वदा
संत म्हणजे सत्कथनाच्या किरणांसारखे, जे नेहमी अंतरंगातील अंधार दूर करतात.
तेषां सङ्गो भवेद्यस्य तस्य शान्तिर्हि शाश्वती
ज्याला त्यांच्या संगाचा लाभ होतो, त्याला शांती कायमची मिळते.
तेषां लोको भवेत्कीदृक्तत्सर्वं ब्रूहि तत्त्वतः
त्यांच्या लोकांचे स्वरूप कसे असते? ते सर्व सत्यासहित सांग.
एतान्निगदितुं शक्तस्त्वतो नास्त्यधिको ऽपरः
हे सांगण्यास फक्त तूच समर्थ आहेस; तुझ्यापेक्षा श्रेष्ठ कोणी नाही.
यमुवाच जगन्नाथो योगनिद्राविमोचितः
ज्याच्याशी योगनिद्रेतून मुक्त झालेल्या जगन्नाथाने संवाद केला.
जगत्कर्त्ता शिवब्रह्म स्वरुपवान्
जगाचा कर्ता, स्वतःच्या स्वरूपाचा शिवब्रह्मा.
जगत्येकार्णवीभूते नष्टे स्थावरजङ्गमे
जगात सर्वत्र एकच समुद्र पसरला होता, आणि सर्व स्थावर-जंगम नष्ट झाले होते.
असंख्याताब्जजन्माद्यैराभूषिततनूरूहः
असंख्य कमळांपासून जन्मलेल्या देहांनी आणि रूपांनी तो शोभून गेला होता.
सूक्ष्मात्सूक्ष्मतरो देवो ब्रह्माण्डग्रासंबृंहितः
सर्वात सूक्ष्मापेक्षा अधिक सूक्ष्म असा देव, जो ब्रह्मांडाचा विस्तार आणि संकोच करतो.
मार्कण्डेयः स्थिनस्तस्य लीलाः पश्यन्महे शितुः
मार्कंडेय तिथेच स्थिर राहून त्या महाप्रभूच्या लीला पाहत होता.
हरिरेकः स्थित इति मुने पूर्वं हि शुश्रुम
मुनी, आम्ही पूर्वी ऐकले आहे की त्या वेळी फक्त हरि एकटा उरला होता.
सर्वग्रस्तेन हरिणा किमर्थं सो ऽवशेषितः
हरिने सर्व काही गिळून टाकले असताना, तो स्वतः का उरला होता?
हरिकीर्तिसुधापाने कस्यालस्यं प्रजा यते
हरिच्या कीर्तीचे अमृत पिण्यात कोणाला आळस वाटेल?
शालग्रामे महातीर्थे सो ऽतप्यत महातपाः
शाळग्राम या पवित्र स्थळी त्या महान तपस्व्याने कठोर तप केला.
निराहारः क्षमायुक्तः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः
तो उपाशी, क्षमाशील, सत्यवचन आणि इंद्रियांवर विजय मिळवणारा होता.
सर्वभूतहितो दान्त स्तताप सुमहत्तपः
सर्व प्राण्यांच्या हितासाठी, संयमी राहून त्याने अत्युच्च तप केला.
परेशं शरणं जग्मुर्नारायणमनामयम्
ते परमेश्वर, निर्मळ नारायण यांच्या शरण गेले.
तुष्टुवुर्देवदेवेशं पह्मनाभं जगद्गुरुम्
त्यांनी देवांचा देव, कमळनाभ, जगाचा गुरु यांची स्तुती केली.
मृकण्डुतपसा त्रस्तान्पाहि नः शरणागतान्
मृकंडूच्या तपामुळे घाबरलेल्या आम्ही तुझ्या शरण आलो आहोत, आम्हाला वाचव.
जयो लोकस्वरुपाय जयो ब्रह्माण्डहेतवे
जगाच्या स्वरूपाला विजय असो! ब्रह्मांडाच्या कारणाला विजय असो!
नमस्ते लोकनाथाय नमस्ते लोकसाक्षिणे
जगाच्या नाथा, तुला नमस्कार! जगाचा साक्षीदार, तुला नमस्कार!
नमस्ते ध्यानरुपाय नमस्ते ध्यानपाक्षिणे
ध्यानस्वरूपा, तुला नमस्कार! ध्यानाचे फळ असलेल्या तुला नमस्कार!
नमो भूम्यादिरूपाय नमश्चैतन्यरुपिणे
भूमीचा आदि असलेल्या तुला नमस्कार! चैतन्यस्वरूप तुला नमस्कार!
अरुपाय स्वरुपाय बहुरुपाय ते नमः
अरूप, स्वस्वरूप आणि अनेक रूप असलेल्या तुला नमस्कार!
जगद्धिताय कृष्णाय गोविन्दाय नमोनमः
जगाचा कल्याणासाठी कृष्णाला, गोविंदाला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
नमः सूर्य्यादिरुपाय हव्यकव्यभुजे नमः
सूर्य व इतर रूपे धारण करणाऱ्या, हविर्भाग व पितरांना दिलेल्या अन्नाचा स्वीकार करणाऱ्या त्या परमेश्वराला नमस्कार.