देशकालादि विज्ञाय स्वयमस्याविरोधतः
देश, काळ आणि इतर परिस्थिती समजून, स्वतःला काही विरोध नाही हे पाहून,
सर्वेषामेव जन्तूनामक्लेषजननं हि तत्
सर्व जीवांसाठी ते काहीही त्रास देणारे नाही.
कर्मकार्यसहायत्वमकार्यपरिपन्थिता
ते कर्तव्याच्या कामात मदत करते आणि जे करायला नको ते थांबवते.
इच्छानुवृत्तकथनं धर्माधर्मविवेकिनः
धर्म-अधर्म ओळखणारा माणूस, इतरांच्या इच्छेनुसार बोलतो.
ये लोके द्वेषिणो मूर्खाः कुमार्गरतबुद्धयः
जगात जे द्वेष करणारे, मूर्ख आणि चुकीच्या मार्गावर आनंद मानणारे आहेत,
धर्माधर्मविवेकेन वेदमार्गानुसारिणः
ते धर्म-अधर्माचा विचार करून वेदाचा मार्ग धरतात.
हरि भक्तिकरं यत्तत्सद्भिश्च परिरञ्चितम्
जे हरिभक्ती निर्माण करते आणि सज्जनांना प्रिय आहे,
सर्वं जगदिदं विष्णुर्वष्णुः सर्वस्य कारणम्
हे सर्व जग विष्णू आहे; विष्णू सर्वाचा कारण आहे.
सर्वदेवमयो विष्णुर्विधिना पूजयामि तम्
विष्णू सर्व देवांचा मूळ आहे; मी त्याची योग्य पद्धतीने पूजा करतो.
सर्वभूतमयो विष्णुः परिपूर्णः सनातनः
विष्णू सर्व प्राण्यांचा आधार आहे, तो पूर्ण आणि सनातन आहे.
समता शत्रुमित्रेषु वशित्वं च तथा नृप
शत्रू-मित्रांमध्ये समता आणि स्वतःवर नियंत्रण, हे दोन्ही, राजन,
एते सर्वे समाख्यातास्तपः सिद्धिप्रदा नृणाम्
हे सर्व सांगितले गेले; ते मनुष्याला तपश्चर्येची सिद्धी देतात.
अष्टाक्षरं महामन्त्रं सर्वपापप्रणाशनम्
अष्टाक्षरी महा मंत्र सर्व पापांचा नाश करणारा आहे.
विष्णोः प्रियकरं चैव सर्वसिद्धिप्रदायकम्
तो विष्णूला प्रिय वाटतो आणि सर्व सिद्धी देतो.
नमो भगवते प्रोच्य वासुदेवाय तत्परम्
'नमो भगवते वासुदेवाय' असे उच्चारल्याने तेच श्रेष्ठ मानले जाते.
द्वयोः समं फलं राजन्नष्टद्वादशवर्णयोः
राजन, बारा अक्षरे जरी राहिली नाहीत तरी दोन्हींचे फळ सारखेच मिळते.
शङ्खचचक्रधरं शान्तं नारायणमनामयम्
शंख आणि चक्र धारण करणारा, शांत, आणि सर्व दुःखांपासून मुक्त असा नारायण,
किरीटकुण्डलधरं नानामण्डनशोभितम्
मुकुट आणि कुंडले घातलेला, विविध अलंकारांनी शोभलेला,
पीताम्बरधरं देवं सुरासुरनमस्कृतम्
पिवळ्या वस्त्रांमध्ये शोभणारा, देव आणि दैत्य ज्यांना नमस्कार करतात असा तो देव.
अन्तर्यामी ज्ञानरुपी परिपूर्णः सनातनः
जो सर्वांच्या अंतर्यामी आहे, ज्ञानाचा मूळ स्वरूप आहे, पूर्ण आणि शाश्वत आहे.
स्वस्ति ते ऽस्तु तपः सिद्धिं गच्छ लब्धुं यथासुखम्
तुला कल्याण लाभो; तुझे तप यशस्वी होवो आणि तुला हवे तसे सुख मिळो.
परमां प्रीतिमापन्नः प्रपेदेतपसे वनम्
परम आनंद मिळवून, त्याने तपासाठी वनात प्रवेश केला.
नादेश्वरे महाक्षेत्रे तपस्तेपे ऽतिदुश्चरम्
नादेश्वर या पवित्र स्थळी, त्याने अतिशय कठीण तप केले.
कृतातिथ्यर्हणश्चापि नित्यं होमपरायणः
तो नेहमी पाहुण्यांचा सन्मान करत असे आणि नेहमी हवनाला वाहून घेत असे.
पत्रैः पुष्पैः फलैस्तोयैस्त्रिकालं हरिपूजकः
पाने, फुले, फळे आणि पाणी यांनी तो दिवसातून तीन वेळा हरिपूजा करत असे.
ध्यायन्नारायणं देवं शीर्णपर्णाशनो ऽभवत्
तो नारायणाचे ध्यान करत, गळून पडलेल्या पानांवर उपजीविका करत असे.
निरुच्छ्वास स्तपस्तप्तुं ततः समुपचक्रमे
मग त्याने श्वासही न घेता कठोर तप सुरू केले.
षष्टिवर्षसहस्ताणि निरुच्छ्वासपरो ऽभवत्
साठ हजार वर्षे तो श्वास रोखून कठोर तप करत राहिला.
तं दृष्ट्वा देवताः सर्वे वित्रस्ता वह्निता पिताः
त्याला पाहून सर्व देव, अग्नी आणि पितर घाबरले.
अस्तुवन्देवदेवेशं शरणागतपालकम्
ते सर्व देवांचा देव, शरण आलेल्यांचे रक्षण करणारा, याची स्तुती करून वंदन करू लागले.