अरुणोदयमारभ्य यावत्सूर्योदयो भवेत्
अरुणोदयापासून सूर्य उगवेपर्यंतचा काळ,
यः कश्चित्कुरुते विद्धं त्वया ह्येकादशीव्रतम्
जो कोणी तुझ्या सांगण्याप्रमाणे विद्धा एकादशीचे व्रत करतो,
मुहूर्तद्वयमात्रं तु ज्ञेयं चात्रारुणोदयम्
येथे अरुणोदयाचा काळ दोन मुहूर्तांचा मानावा,
ज्ञेयास्ते ह्रस्वदीर्घत्वे त्रैराशिक विधानतः
त्याची लांबी किंवा लघुता त्रिराशि नियमाने समजावी,
सब्ध्वोपवासिनां पुण्यं स्वस्था भव शुचिस्मिते
हे पवित्र हास्य असणाऱ्या, तू सुखी रहा! उपवास करणाऱ्यांचे पुण्य त्यांच्यासह मिळते,
पाखण्डानां विवृद्ध्यर्थं पापसंचनाय च
पाखंडी वाढावेत आणि पाप साठावे म्हणून,
दत्तं ते मोहिनि स्थानं प्रत्यूषसमयाङ्कितम्
हे मोहिनी, तुला प्रातःकाळाच्या वेळी स्थान दिले आहे,
तेषां भवेद्यत्सुकृतं शुभे फलं भुङ्क्ष्व प्रसन्ना भव भूसुरे त्वम्
त्यांना मिळणारे जे काही शुभ कर्म किंवा शुभ फळ आहे ते तू उपभोग, प्रसन्न रहा, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण.
मेने कृतार्थं निजजीवितं च स्वपापतीर्थाभिनिषेवणेन
स्वतःच्या पापांचा नाश करणाऱ्या त्या पवित्र स्थळी भक्तीभावाने वावरून त्याने आपले जीवन सफल मानले.
चैतन्यमात्रे पवनात्मके ऽस्मिन् संमार्जितो भूपकृतस्तु पन्थाः
या चेतना आणि वायूने चालणाऱ्या जगात, राजाने तयार केलेला रस्ता नीट स्वच्छ केला गेला.
एवं विमृश्य क्षिप्तिपालदे वान्प्रणम्य हृष्टा च पुरोधसं स्वम्
अशी विचार करून तिने क्षिप्तिपालाला वंदन केले आणि आनंदाने आपल्या पुरोहितालाही नमस्कार केला.
कृच्छ्रान्तरूपा च दिनं च भुङ्क्ते प्रकृष्टरूपा नरकाय नॄणाम्
कठीण रूप धारण करून ती दिवस घालवते, पण उत्तम रूपात ती पुरुषांना नरकात नेणारी ठरते.
विभोदितो रुक्मविभूषणस्य मत्तेभसंस्थः पटहः सुघैषः
सोन्याच्या दागिन्यांनी सजवलेला आणि मदोन्मत्त हत्तीवर ठेवलेला ढोल, सांगितल्याप्रमाणे गोड आवाजात वाजवला गेला.
दृष्टे कार्ये जनः सर्वः प्रत्ययं कुरुते त्विति
काम पूर्ण झालेले पाहिल्यावर सर्व लोक त्यावर विश्वास ठेवतात.
अस्पृष्टमुदयं नॄणां मोहनाय भविष्यति
जेव्हा काही गोष्ट उघड होत नाही, तेव्हा ती माणसांना भ्रमात टाकते.
सत्यं हि ते नाम विशालनेत्रे यन्मोहिनीत्येव जनो ब्रवीति
हे विशाल नेत्र असलेली, तुझे मोहिनी हे नाव खरेच योग्य आहे, कारण लोक तुला मोहिनीच म्हणतात.
इत्येव मुक्त्वा तनयो विवस्वतः प्रणम्य तां ब्रह्मसुतां प्रहृष्टः
असे म्हणून विवस्वताचा पुत्र आनंदाने त्या ब्रह्मपुत्रीला वंदन करून गेला.
गतेषु देवेषु विमोहिनी सा ब्रह्माणमासाद्य सुरासुरेशम्
देव निघून गेल्यावर ती मोहिनी ब्रह्मदेवाकडे, जो देव आणि दानवांचा स्वामी आहे, गेली.
दग्धं शरीरं मम लोकनाथ पुनः प्रपत्स्ये ऽथ तथा कुरुष्व
हे लोकांचे स्वामी, माझे शरीर जळाले आहे; ते मला पुन्हा मिळू दे—कृपया तसेच कर.
जितो हि राज्ञा शमनः पुराद्य कृतो जयी तात तव प्रभावात्
आज राजाने नगर जिंकले आहे आणि तुझ्या सामर्थ्याने शांत करणारा विजयी झाला आहे, बाबा.
भूयामहं जगन्नाथ ब्रह्मणं सांत्ययस्व भोः
हे जगन्नाथा, मी पुन्हा होऊ दे; ब्रह्मदेवाला शांत कर, प्रभो.
ब्राह्मणं सांत्वयामास पुनरेव सुताकृते
त्याने पुन्हा आपल्या मुलीच्या कारणासाठी ब्रह्मदेवाला समजूत घातली.
तव चास्या महाभाग सर्वलोकहिताय च
हे महाभागा, तुझ्या आणि सर्व लोकांच्या भल्यासाठीही.
पुनः शरीरं याचेत तदाज्ञां देहि मानद
ती पुन्हा शरीर मागू शकते; तू तिला ती परवानगी दे, मान देणारा.
त्वया मया च सपाल्या कृतकार्या तपस्विनी
तुझ्या आणि माझ्या देखरेखीखाली, तपश्चर्येने तिने आपले कार्य पूर्ण केले आहे.
तातो ऽहमस्या भूयो ऽपि देहमुत्पादयाम्यहम्
बाबा, मी पुन्हा तिच्यासाठी शरीर निर्माण करतो.
यथा शुद्ध्येति विप्रेन्द्र तथैवाशु विधीयताम्
हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, शुद्धीची क्रिया जशी सांगितली आहे, तशीच लवकर करा.
याज्याया देहयोगार्थमादिदेश मुदान्वितः
त्याने आनंदाने देहसंयोगासाठी यज्ञाची विधी सांगितली.
कमण्डलुजलेनौक्षन्मोहिन्या देहभस्म तत्
कमान्डलूतील पाण्याने त्याने मोहिनीच्या देहाची भस्म शिंपडली.
प्रणम्य तातं च वसोः पुरोधसो जग्राह पादौ विनयेन नत्वा
वडिलांना वंदन करून, त्याने पुजाऱ्याचे पाय आदराने धरले आणि नमस्कार केला.