ततस्ते नरका राजन् धर्मराजमुपागताः
मग त्या जीवांनी, राजा, धर्मराजाच्या लोकांकडे गाठले.
देवदेव जगन्नाथ धर्मराज दयां कुरु
हे देवांचा देव, हे जगाचा स्वामी, हे धर्मराजा, कृपा करा!
यस्याः स्पर्शनतो नाथ भस्मभूताः क्षणादहो
हे नाथा, जिच्या स्पर्शाने ते क्षणात राख झाले—हाय!
तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां धर्मराजो ऽतिविस्मितः
त्यांचे बोल ऐकून धर्मराजाला फारच आश्चर्य वाटले.
यो ब्रह्मदण्डनिर्दग्धः पुमान् स्त्री वा च तस्करः
जो कोणी—पुरुष असो, स्त्री असो, किंवा चोर असो—ब्रह्मदंडाने जळतो,
तस्मादिमां महापापां भर्तुर्वचनलोपिनीम्
म्हणून या मोठ्या पापीला, जी पतीच्या आज्ञेचे उल्लंघन करते, हाकलून द्या.
निःसारयत मे बापि देहो ज्वलति दर्शंनात्
तिचा देह जळत आहे, म्हणून तिला माझ्यासाठी बाहेर काढा.
प्रहरन्तो ऽस्त्रशस्त्रैश्च बहिश्चक्रुर्यमक्षयात्
यमाचे सेवक तिला बाहेर शस्त्रांनी आणि अस्त्रांनी मारू लागले.
पातालं प्रययौ तत्र पातालस्थैर्निवारिता
ती पाताळात गेली, पण तिथल्या रहिवाशांनी तिला परत पाठवले.
जनकस्यान्तिकं गत्वा दुःखं स्वं संन्यवेदयत्
ती वडिलांकडे गेली आणि आपले दुःख सांगितले.
यत्र यत्र तु गच्छामि तत्र तत्र क्षिपन्ति माम्
मी जिथे जिथे जाते, तिथे तिथे मला हाकलले जाते.
भवदाज्ञां समादाय गता रुक्मविभूषणम्
तुमची आज्ञा घेऊन, मी सोन्याच्या दागिन्यांनी सजून निघाले.
क्लेशयित्वा तु भर्तारं पुत्रं हत्वा वरासिना
मी आधी पतीला त्रास दिला, आणि नंतर सुंदर तलवारीने मुलाला मारले.
न गतिर्विद्यते देव पापाया मम सांप्रतम्
देवा, आता या पापीला कुठेच आश्रय नाही.
विप्रवाक्यहताना च दग्धानां चित्रभानुना
ब्राह्मणांच्या शब्दांनी उद्ध्वस्त झालेले आणि तेजस्वी सूर्याने जळालेले जे लोक आहेत,
शतह्रदाविपन्नानां मुक्तिदा स्वर्णदी पितः
शंभर तळ्यांमध्ये पडलेल्यांना, हे वडील, सुवर्णासारखी नदी मुक्ती देते.
प्रसादयसि मत्प्रीत्या तर्हि मे विहिता गतिः
तू माझ्या भक्तीने मला संतुष्ट करतोस; त्यामुळे माझ्या ठरवलेल्या मार्गाची पूर्तता होते.
शिवेन्द्रधर्मसूर्याग्निदेवेशैर्मुनिभिर्युतः
शिव, इंद्र, धर्म, सूर्य, अग्नी, देवांचा स्वामी आणि ऋषी यांच्या सभेत,
तत्र गत्वा महीपाल ब्रह्मा देवादिभिर्वृतः
तेथे पोहोचल्यावर, राजन, ब्रह्मा देव आणि इतरांच्या वेढ्यात असतो.
भूप रुद्रादिदेवैस्तु पूज्यो मान्यः पितामहः
राजा, पितामह ब्रह्मा रुद्र आणि इतर देवांनी पूजला आणि मानला जातो.
कार्ये महति संप्राप्ते ह्यसाध्ये भुवनत्रये
तीनही लोकांत अशक्य वाटणारे मोठे कार्य जेव्हा समोर येते,
स द्विजो वेदवेदाङ्गपरगस्तपसि स्थितः
तो द्विज वेद आणि वेदांग जाणणारा, तपामध्ये स्थित असतो.
समुत्थाय नमश्चक्रे ब्रह्माणं तान्मुनीन्सुरान्
तो उठून ब्रह्मा, त्या ऋषी आणि देवांना वंदन करतो.
ततः प्रसन्नो भगवान् लोककर्त्ता जगद्गुरुः
मग सर्व जगाचा कर्ता, जगाचा गुरु असलेला भगवंत प्रसन्न होतो.
तात विप्र सदाचार परलोकोपकारक
माझ्या प्रिय ब्राह्मणा, चांगले आचरण परलोकासाठी उपकारक असते.
मया संप्रेषिता ब्रह्मन् रुक्माङ्गदविमोहने
हे ब्राह्मण, मी तुला रुक्मांगदाचा भ्रम दूर करण्यासाठी पाठवले आहे.
वैकुण्ठं संकुलं प्रेक्ष्य लोकैः सर्वैर्नि राकुलैः
सर्व लोकांनी भरलेले, राक्षसांपासून मुक्त असलेले वैकुंठ पाहून,
निशामय धरादेव यद्ब्रवीमि तवाग्रतः
हे पृथ्वीवरील राजन, मी तुझ्यासमोर जे सांगतो ते ऐक.
अनया निकषाश्याङ्ग्या परीक्ष्य स्वर्णभूषणः
या पारखणीने सोन्याचे दागिने खरी आहेत की नाही हे तपासले जाते.
राज्ञाप्रहतया भक्त्या हरिवासरपालनात्
राजाच्या भक्तीने आणि हरिवासर पाळल्यामुळे,