यो न तस्मै प्रयच्छेत जीवनं जीवनाय वै
जो दुसर्याला जगण्यासाठी जीवन देत नाही—
तस्माद् देयं वरारोहे अभीष्टं वरसुन्दरि
म्हणून, वरारोहे, ज्या गोष्टीची इच्छा आहे ती द्यावी, हे सुंदर स्त्री.
किं न कुर्वन्ति विबुधास् त्वया सह वरानने
सुंदर मुखवाली, तुझ्यासोबत देव काय करणार नाहीत?
विबुधैर् एवम् उक्ता तु मोहिनी लोकमोहिनी
देवतांनी असे म्हटल्यावर, लोकांना मोहात पाडणारी मोहिनी—
धिगिदं जीवितं मह्यं येन कार्यं न साधितम्
हे माझं जीवन धिक्कार आहे, ज्यामुळे माझं काम पूर्ण झालं नाही.
न तु लुप्तं हरिदिनं न भुक्तं हरिवासरे
पण हरिवासराचा पवित्र दिवस मी वाया घालवला नाही, ना त्याचा उपभोग घेतला.
गतो मूर्ध्नि पदं दत्वा मम रुक्माङ्गदो हरिम्
रुक्मांगदाने हरिच्या पायांवर आपलं डोकं ठेवून गेला आहे.
हंसं शुचिपदं व्योम प्रणवं बीजमव्ययम्
त्या हंसाला, पवित्र पाय असणाऱ्या, आकाशासारख्या, ॐकाररूप, अविनाशी बीजाला—
शून्यं वियत्स्वरूपं च ध्येयध्यानविवर्जितम्
त्या शून्याला, आकाशस्वरूपाला, ध्यान आणि ध्येय यापासून मुक्त असणाऱ्याला—
परं धाम मनोग्राह्यं पुरुषाख्यं जगन्मयम्
त्या परम धामाला, मनाने जाणता येणाऱ्याला, पुरुष नाव असणाऱ्या, सर्व जग व्यापणाऱ्याला—
तस्मिंल् लयम् अनुप्राप्ते किं नु मे जीविते फलम्
त्यात विलीन झाल्यावर, माझ्या जीवनाला काय उरलं फळ?
स्वामिनं तु परित्यज्य प्रयाति नरकं ध्रुवम्
पण जो स्वामीला सोडतो, तो नक्कीच नरकात जातो.
भृत्या वेतनभोक्तारो जायन्ते भूतले हयाः
जे नोकर वेतन घेतात, ते पृथ्वीवर घोडे म्हणून जन्म घेतात.
कथं वरं तु गृह्णामि भवतां नाकवासिनाम्
मग मी स्वर्गवासी असलेल्या तुमच्याकडून वर कसा घेऊ?
अनृणास्तु भविष्यामः कृत्वा चोपकृतिं तव
आम्ही तुझी सेवा करून ऋणमुक्त होऊया.
तस्य त्वं फलभाग्देवि तादृशार्थे कृतस्य तु
देवी, अशा केलेल्या कर्माचं फळ तुलाच मिळतं.
नृपतेराजगामाथ पुरोधाः पावकप्रभः
मग अग्निप्रभा असलेला राजपुरोहित राजाकडे आला.
द्वादशाब्दे ततः पूर्णे निर्गतो जलमध्यतः
बारा वर्षे पूर्ण झाल्यावर तो पाण्यातून बाहेर आला.
सक्रोधो मुनिशार्दूलो देववृन्दमुपागतः
रागाने भरलेला, ऋषीमध्ये वाघासारखा तो, देवांच्या सभेत गेला.
धिगिमां धिग्देवसंघं कर्म धिक्पापसंज्ञितम्
माझा धिक्कार असो, देवांचा समूह धिक्कार असो, आणि पाप म्हणविलेलं कर्म धिक्कार असो.
भवन्तो यच्च दातारो मोहिन्या वाञ्छितं वरम्
मोहिनीला तुम्ही दात्यांनी जे वर दिलं होतं, तेच मी सांगतो.
नास्मा हि लोके भवतीह शुद्धिः समिद्धवह्नौ पतने ऽपि देवाः
देवतांनो, तिच्यासाठी या जगात कोणतीही शुद्धी नाही, अगदी ती जळत्या अग्नीत पडली तरीही.
न चापि चास्या भवतीह शुद्धिः समिद्भवह्नौ पतने ऽपि देवाः" प्रियायुतं मोक्षपदं निहत्य चकार भूमिं नृपवर्जितां च
देवतांनो, तिच्यासाठी इथे शुद्धी नाही, अगदी ती प्रज्वलित अग्नीत पडली तरीही. तिने प्रियजनांचा आणि मोक्षमार्गाचा नाश करून पृथ्वी राजांविना केली.
न चापि राज्ञो निकटे च देवा नाप्येतु विष्णोः पदमव्ययं यत्
देवतांनो, तिने कधीही राजाजवळ जाऊ नये, किंवा विष्णूचे अविनाशी स्थानही मिळवू नये.
धिरजीवनं कर्ग्मविगर्हिताया देवाः सदा पापसमारतायाः
देवतांनो, जी स्त्री संयमाने जगते पण नेहमी पापात मग्न असते, तिचे वर्तन नेहमीच निंदनीय असते.
हत्वा धरां समस्तां वा कां गतिं यास्यते सुराः
देवतांनो, तिने जरी संपूर्ण पृथ्वीचा नाश केला तरी तिला कोणता मार्ग मिळेल?
सर्वदाप्यनया प्रोक्तं भुज्यतां हरिवासरे
तिने नेहमीच सांगितले आहे: 'हरिवासराला हे उपभोगावे.'
भुज्यतां वासरे विष्णोर्हन्यतां गौर्द्विजान्विता
विष्णूच्या दिवशी हे उपभोगावे, गायीला आणि ब्राह्मणांसह तिला मारावे.
एतदज्ञानिनां प्रोक्तं ज्ञाननां तु न निर्णयः
हे अज्ञ लोकांसाठी सांगितले आहे; ज्ञानी लोकांसाठी असा निर्णय नाही.
तस्यापि शुद्धिर्गदिता प्राणायामशतेन हि
तिच्यासाठीही, शंभर प्राणायाम केल्याने शुद्धी मिळते असे सांगितले आहे.