राजन् जगुर्गीतमतीव रम्यं देवाङ्गनाः संननृतुर्मुदान्विताः
राजन, देवांगना अतिशय सुंदर गाणं गात होत्या आणि आनंदाने नाचत होत्या.
हरेस्तनौ भूमिपतिं प्रविष्टं सदारपुत्रं स्वलिपिं प्रमार्ज्य
हरिच्या देहात प्रवेश केल्यावर, राजा, त्याची पत्नी आणि मुलगा सर्व दोषांपासून मुक्त झाले.
भीतः पुनः प्राप्य पितामहान्तिकं प्रोवाच देवं चतुराननं रुदन्
घाबरून, तो पुन्हा आपल्या आजोबांकडे गेला आणि रडत रडत चतुर्मुख देवाला म्हणाला.
विधेहि चान्यत्प्रकरोमि तात निदेशनं मास्तु मदीय दण्डम्
बाबा, तुम्ही सांगाल ते मी करीन; माझ्यावर शिक्षा करू नका.
मोहिनी निष्फला जाता वन्ध्या स्त्री जनने यथा
मोहिनी निष्फळ झाली, जशी एखादी बाळंतपणात वंध्या स्त्री असते.
लोकः प्रयाति वैकुंण्ठं न मां कश्चित्प्रपद्यते
लोक वैकुंठात जातात, पण माझ्याकडे कोणीच येत नाही.
तथापि सर्वभूतानां न बुद्धिः परिवर्तते
तरीही सर्व जीवांची बुद्धी बदलत नाही.
प्रयान्ति परमं लोकं लुप्तपापाः पितामह
ज्यांचे पाप नाहीसे झाले आहे, हे पितामह, तेच लोक सर्वोच्च स्थानाला पोहोचतात.
नायाति तव सामीप्यं न भुङ्क्ते लोकगर्हिता
तो तुझ्या जवळ येत नाही, आणि जगाने नाकारलेली गोष्टही उपभोगत नाही.
रविपुत्रवचः श्रुत्वा प्रोवाच कमलासनः
रवीपुत्राचे शब्द ऐकून कमलासनाने बोलायला सुरुवात केली.
मोहिन्यां प्रतिबुद्धायां करिष्यामो दिवाकरे
मोहिनी जागी झाली की, हे दिवाकर, आपण काहीतरी करू.
ततो देव गणाः सर्वे शतक्रतुपुरोगमाः
मग सर्व देवगण, शतक्रतुच्या पुढाकाराने, राजन,
समायाता महीपाल नारीं तां प्रतिबोधितुम्
एकत्र आले, हे पृथ्वीचे राजे, त्या स्त्रीला जागे करण्यासाठी.
तेजोहीनां निरानन्दां शुष्कतोयां नदीमिव
जशी एखादी नदी तेजहीन, आनंदरहित आणि कोरडी होते, तशीच ती दिसत होती.
पराजितो यथा मर्त्यः प्रल्मानकुसुमं यथा
जसा हरलेला मनुष्य किंवा सुगंध नसलेले फूल तशी.
गतशालिस्तु केदारो निष्प्र यथा
जसा शेतात तांदूळ संपले की ते ओसाड होते, तशी.
मन्थानं नवनीते वा उद्धृते धरणीपते
जसा लोण्याने रिकामा झालेला मंथनाचा घडा, हे धरतीपती.
हत नाथां तु युवतीं धान्यहीनां प्रजां यथा
जशी रक्षण करणारा नसलेली तरुणी किंवा धान्य नसलेली संतती.
पृथ्वीं भूपालहीना वा मन्त्रही यथा नृप
जशी राजा नसलेली पृथ्वी किंवा मंत्र नसलेला राजा, तशी.
जलहीनं यथा कुंभं पङ्कस्थं गोपतिं यथा
जसा पाण्याविना कुंभ किंवा चिखलात अडकलेला गवळी.
भग्नक्रियं यथा वैद्यं भग्नशाखं यथा द्रुमम्
जसा काम थांबलेला वैद्य किंवा तुटलेली फांदी असलेला वृक्ष.
विधूम इव सप्तार्चिर्विरश्मिरिव भास्करः
जसा धूर नसलेला सात ज्वाळांचा अग्नी किंवा किरण नसलेला सूर्य.
अतृप्तः कान्तया कान्तः पन्नगश्च विषोज्झितः
जसा प्रेयसीने न तृप्त झालेला प्रियकर किंवा विष नसलेला सर्प.
शिरोभ्रष्टा यथा माला पर्वतो धातुवर्जितः
जशी डोक्यावरून घसरलेली माळ किंवा खनिज नसलेला डोंगर.
स्वरहीनं यथा साम पद्महीनं यथा सरः
जसं सामगानात सूर नसतो, किंवा कमळांशिवाय तळं असतं—
ज्ञानं ममत्वसंयुक्तं पुमांसं प्रकृतिं विना
तसं, ज्ञानात ममत्व असेल, किंवा पुरुषाला त्याचा खरा स्वभाव नसेल.
तेजोहीनां तथापश्यन् मोहिनीं ते दिवौकसः
त्याचप्रमाणे, देवांनी मोहिनीला तेज नसलेली पाहिली.
आक्रोशवचनैः क्रूरैः पुत्रहत्यासमन्विताम्
तीला कठोर शब्दांनी दोष दिला, आणि पुत्रहत्येचा आरोप केला—
स्ववाक्यपालनां चण्डामुचुर्देवाः समागताः
आपलं वचन पाळावं, असं एकत्र जमलेल्या देवांनी कठोरपणे सांगितलं.
नहि माधवभक्तानां विद्यते मानखण्डनम्
माधवाच्या भक्तांचं मान कमी होत नाही.