कुमाराय गणेशाय नन्दिने भृङ्गिणे नमः
कुमार, गणेश, नंदी आणि भृंगी यांना नमस्कार.
जगन्नाथाय नाथाय नमो रामेश्वराय च
जगन्नाथ, नाथ आणि रामेश्वर तुला नमस्कार.
नमः कमलनाभाय नमस्ते पङ्कजाङ्घ्रये
कमळनाभ, कमळपाद असलेल्या तुला नमस्कार.
कमलाप्रतिपालाय केशवाय नमो नमः
लक्ष्मीचे रक्षण करणाऱ्या, केशव तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
लोकपालस्वरूपाय प्रजापतिवपुर्धृते
लोकपालांचे स्वरूप असलेल्या, प्रजापतीचे रूप धारण करणाऱ्या तुला नमस्कार.
जयाय जयिने नेत्रे नियमाय क्रियात्मने
जयस्वी, विजयी, नेते, नियम आणि कृतीचे मूर्तिमंत रूप असलेल्या तुला नमस्कार.
बुद्धाय कल्किरूपाय क्षेत्रज्ञायाक्षराय च
बुद्ध, कल्कीचे रूप असलेला, क्षेत्रज्ञ आणि अक्षर असलेल्या तुला नमस्कार.
शङ्खिने गदिने चैव नमश्चक्रधराय च
शंखधारी, गदाधारी आणि चक्रधारी तुला नमस्कार.
शरण्याय वरेण्याय पराय परमात्मने
शरण देणारा, श्रेष्ठ, परम आणि परमात्मा तुला नमस्कार.
पूर्णाय परिसेव्याय परात्परतराय च
पूर्ण, सर्वत्र सेविला जाणारा आणि सर्वात श्रेष्ठ असलेल्या तुला नमस्कार.
मोहिने क्षोभिने कामरूपिणे ऽजाय सूरिणे
मोह निर्माण करणाऱ्या, मन अस्वस्थ करणाऱ्या, इच्छा-स्वरूप, अजन्मा, तेजस्वी अशा त्या एकाला—
तद्विधत्स्वाखिलाधार यथा हि सुखिनो वयम्
तू आमच्या सुखासाठी योग्य ते सर्व आधार निर्माण कर.
तच्छ्रुत्वा स्तवनं तेषां वैकुण्ठः प्रीतमानसः
त्यांची स्तुती ऐकून वैकुण्ठाचे मन आनंदित झाले.
ते दृष्ट्वा देवदेवेशं वैकुण्ठं स्निग्धमानसम्
त्यांनी देवांचा देव, देवांचा स्वामी असलेल्या वैकुण्ठाला प्रेमळ मनाने पाहिले.
तच्छ्रुत्वा शक्रमुख्यानां कार्यं कार्यविदां वरः
इंद्र व इतर प्रमुखांचा हेतू ऐकून, कर्तव्य जाणणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेला—
गतेषु देववर्गेषु सर्वोपायविदांवरः
देवतांचा समूह निघून गेल्यावर, सर्व उपायांची जाण असलेला श्रेष्ठ—
द्विजपूजनकाले तु संप्राप्तः कार्यसाधकः
द्विजांची पूजा सुरू असताना, कार्यसिद्धी करणारा तेथे आला.
अपूर्वं भक्तिभावेन ददौ सत्कृत्य चासनम्
अपूर्व भक्तिभावाने, त्याने आदरपूर्वक आसन दिले.
नाहं समाददे देवि त्वद्दत्तं परमासनम्
देवी, मी तुझ्या हातून दिलेले श्रेष्ठ आसन स्वीकारणार नाही.
यन्मे मनोगतं कार्यं तद्विज्ञाय च मानिनि
माझ्या मनात असलेला हेतू जाणून, अहंकारी सखी—
तच्छ्रुत्वा वृद्धविप्रस्य वाक्यं वाक्यविशारदा
त्या वृद्ध ब्राह्मणाचे बोल ऐकून, वाक्पटु असलेली—
यत्ते मनोगतं विप्र तद्दास्यामि गृहाणमे
ब्राह्मणा, तुझ्या मनात जे काही आहे ते मी देईन; ते स्वीकार.
इत्युक्तः स द्विजः प्राह न प्रत्येमि स्त्रिया वचः
अशी सांगितल्यावर तो ब्राह्मण म्हणाला, 'मला स्त्रीचे बोल विश्वासार्ह वाटत नाहीत.'
तदाकर्ण्य द्विजेनोक्तं विरोचनगृहेश्वरी
ब्राह्मणाने सांगितलेले ऐकून, विरोचनाच्या घरातील राणी—
स प्राप्तो दूतवाक्येन प्राह्लादिर्हृष्टमानसः
दूताच्या बोलण्यावरून, प्रह्लाद आनंदी मनाने तेथे आला.
तमागतं समालोक्य पतिं धर्मपरायणा
धर्मनिष्ठ असलेल्या पतीला आलेले पाहून—
यदा तु जगृहे नैव दत्तमासनमादरात्
जेव्हा त्याने आदराने दिलेले आसन स्वीकारले नाही—
तद्दृत्तान्तमुपाज्ञाय दैत्यराट् स विरोचनः
ही घटना समजून, दैत्यांचा राजा विरोचन—
अङ्गीकृते तु दैत्येन तद्विज्ञाय च मानसम्
त्या दैत्याने जेव्हा मान्य केले आणि त्याचा हेतू समजला,
ततस्तु दंपती तत्र मुग्धौ स्वकृतया शुचा
तेव्हा त्या दोघा पती-पत्नींना, आपल्याकडून घडलेल्या कर्मामुळे, मोठा दुःख झाला.