अधोमुख्यस्रुपूर्णाक्षी बभूवाहं सुदुःखिता
माझं तोंड खाली झुकलेलं, डोळे अश्रूंनी भरलेले, मी फारच दु:खी झाले.
न दत्तं कङ्कणं पाणेर्न दत्तं कटिसूत्रकम्
माझ्या हातात कधीच कंकण घातलं नाही, ना कधी कटीसूत बांधलं.
धनजीवितयोः स्वामी भर्ता लोकेषु गीयते
जगात पतीच धन आणि जीवनाचा स्वामी मानला जातो.
कथं यास्यामि तद्वेश्म कथं संभाषये पुनः
मी त्या घरात कशी जाऊ? मी त्याच्याशी पुन्हा कशी बोलू?
एवं विचिंये यादद्धृदयेन विदूयता
अशा प्रकारे विचार करत असताना, माझं मन फारच अस्वस्थ झालं.
छत्रेण शशिवर्णेन शोभमाना सुकोमला
ती चंद्रासारख्या शुभ्र छत्राखाली, अत्यंत सुंदर आणि कोमल दिसत होती.
ते समागत्य पुरुषाः प्रोचुर्मामसकृच्छभे
ते पुरुष माझ्याकडे वारंवार आले आणि मला पुन्हा पुन्हा बोलू लागले.
धनरत्नयुतो भर्ता सद्धिभार्यः समागतः
माझा पती सोनं-रत्नांनी सजलेला, आपल्या पत्नीबरोबर तेथे आला.
प्रेषिताः सत्वरं पत्या संस्थितां पितृवेश्मनि
पतीने तिला लवकर पाठवलं आणि ती वडिलांच्या घरी उभी राहिली.
नैवोत्तरमदां तेभ्यः किञ्चिन्मौनं समास्थिता
तिने त्यांना काहीच उत्तर दिलं नाही, फक्त शांत राहिली.
आहूता स्वामिना गच्छ सम्मानेन तदन्तिकम्
मालकाने तिला बोलावून सांगितलं, 'आदराने त्याच्याकडे जा.'
सा तु ध्वाङ्क्षी भवेत्पुत्रि जन्मानि दश पञ्च च
पण मुली, तिला पंधरा जन्मं घुबड व्हावं लागेल.
दोलामारोप्य गच्छेति प्रोचुः स्निग्धा मुहुर्मुर्हुः
त्यांनी प्रेमाने पुन्हा पुन्हा सांगितलं, 'जा, डोलीत बस.'
जग्मुर्महोदयपुरं यत्र तिष्ठति मे पतिः
ती महोदय या महान नगरीत गेली, जिथे माझा पती राहतो.
आसनीयैश्च भोज्यैश्च धनैर्वस्त्रैर्युतं ततः
तेथे तिला आसन, जेवण, धन आणि वस्त्र देऊन सन्मानित केलं.
प्रीत्या च भक्त्या कुरुतां प्रणतिं मम सुन्दरि
प्रेम आणि भक्तीने, सुंदरिये, माझ्या पाया पड.
भर्तृवाक्येन संप्रीता स्नात्वाभुजं तथाहृता
पतीच्या बोलण्याने आनंदून, तिने स्नान केलं आणि मग तिला त्याच्याकडे नेलं.
परिष्वज्य चिरं दोर्भ्यां पर्यङ्के संन्यवेशयत्
त्याने तिला दोन्ही हातांनी घट्ट मिठी मारली आणि पलंगावर बसवलं.
भक्त्या युवाभ्यां कर्तव्यमस्याश्चरणसेवनम्
भक्तीने, तुम्हा दोघांनी तिच्या पायांची सेवा करावी.
पत्युर्वाक्यात्ततस्ताभ्यां गृहीतौ चरणौ मम
मग पतीच्या आज्ञेने त्या दोघांनी माझे पाय धरले.
ततः प्रेष्यान्समाहूय भर्ता मे वाक्यमब्रवीत्
मग नोकरांना बोलावून, माझ्या पतीने असे शब्द सांगितले.
सुतामुद्वहतो राज्ञो यच्च लब्धं मयाखिलम्
राजाने आपल्या मुलीचं लग्न माझ्याशी लावल्यावर मला जे काही मिळालं ते सगळं—
इयं हि स्वामिनी प्राप्ता तस्य वित्तस्य किङ्कराः
ही स्त्री आता घराची मालकीण झाली आहे, आणि आम्ही सगळे त्या संपत्तीचे सेवक झालो आहोत.
भर्ता समर्पयामास प्रीत्या युक्तो ऽखिलं तदा
तेव्हा पतीने प्रेमाने सर्व काही तिच्या हवाली केले.
उभयोस्तत्र पश्यन्त्यो राक्षसीराजकन्ययोः
तेथे राक्षस राजाची कन्या आणि दुसरीही, या दोघींना मी पाहत होते.
तद्दृष्ट्वा चाद्भुतं भर्तुर्देहवित्तसमर्पणम्
पतीने आपले शरीर आणि धन दोन्ही अर्पण केले, हे अद्भुत कृत्य पाहून
छिन्ना गौरिव खङ्गेन गताः प्राणा ममाभवन्
माझे प्राण जणू तलवारीने फोडलेल्या गायीप्रमाणे निघून गेले.
तामतीत्य सुदुःखार्ता काष्ठीला चाभवं शुभे
ते सगळं सहन करून, फार दुःखात असूनही, मी जणू जडजड झाली आणि शुद्ध हरपली.
या भर्तुर्नापयेद्वित्तं जीवितं च शुभानने
हे शुभे, जी स्त्री आपल्या पतीचे धन आणि प्राण जपून ठेवत नाही,
एवं ज्ञात्वानिशं रक्षेत्पत्युर्वित्तं च जीवितम्
हे जाणून, नेहमी पतीचे धन आणि प्राण जपावेत.