तल्पस्था रक्षसा रात्रौ स्वपुरस्था हृता द्विज
रात्री मी माझ्या पलंगावर झोपले असताना, माझ्या स्वतःच्या नगरातून एका राक्षसाने मला उचलून नेले, हे द्विजा.
समाश्वसिहि शोकं त्वं मा कृथा मत्कृते क्वचित्
तू मनात धीर धर, माझ्यासाठी कधीही दुःखी होऊ नकोस.
तव कीर्तिकरी तद्वन्मातुः सौशील्यसूचिका
हे तुझे कृत्य तुला कीर्ती देईल आणि माझ्या आईच्या चांगुलपणाचाही दाखला देईल.
अबाहुरिति विख्यातः प्राप्तः सुद्युम्रसन्निधौ
अबाहू म्हणून प्रसिद्ध असलेला तो, सुद्युम्नाच्या समोर आला.
राजन्नुपागता नष्टा दिहिता तव मानद
राजा, तुझी हरवलेली मुलगी परत आली आहे, हे मान देणाऱ्या.
पुरबाह्ये स्थिता दृष्टा मया ज्ञाता न चाभवत्
मी तिला नगराबाहेर उभी असताना पाहिले, पण तिने मला ओळखले नाही.
अविप्लुताहं वदति मां जानातु समागताम्
ती म्हणाली, 'मी सुखरूप आहे; सर्वांना कळू द्या की मी परत आले आहे.'
तदद्भुतं वचः श्रुत्वा पुरपालस्य तत्क्षणात्
नगररक्षकाने सांगितलेले ते अद्भुत शब्द ऐकताच त्या क्षणीच,
स तु गत्वा पुराद्ब्राह्ये गङ्गातीरे व्यवस्थिताम्
तो नगराबाहेर गेला आणि गंगेच्या काठी तिला उभे असलेले पाहिले.
सहजे नैव वेषेण भूषितां भूषणप्रियाम्
ती नेहमीप्रमाणेच सजलेली होती, दागिन्यांना आवडणारी आणि आपल्या नेहमीच्या वेशात.
दूराद्दृष्ट्वान्तिकं गत्वा पर्यष्वजत भूपतिः
राजाने तिला दूरून पाहिले आणि जवळ जाऊन तिला मिठी मारली.
ततश्च मात्रा संगम्य हृष्टया हर्षितान्तरा
नंतर तिच्या आईशी भेट झाली, जी आनंदाने भरून गेली होती.
सुप्ताहं रत्नशालायां सखीभिः परिवारिता
मी रत्नांनी सजलेल्या सभागृहात, माझ्या सखींच्या गराड्यात झोपले होते.
चिन्तयत्नी भर्तृयोगं निशीथे रक्षसा हृता
पतीसोबतच्या संगाचा विचार करत असताना, मध्यरात्री एका राक्षसाने मला पकडले.
नानारत्नमये तत्र गुहायां स्थापिता ह्यहम्
तिथे, विविध रत्नांनी सजवलेल्या एका गुहेत मला ठेवले होते.
तस्य भार्या त्वियं सुभ्रूर्या तिष्ठति सुमध्यमा
ही सुंदर भुवया आणि सडपातळ कंबर असलेली स्त्री त्याची पत्नी आहे, ती इथे उभी आहे.
अनया बुद्धियोगेन शक्त्या शक्रस्य भूपते
राजा, तिच्या बुद्धीने आणि शक्तीने तिने इंद्रालाही जिंकले.
पुरैव मम तं शैलं प्राप्तो देवेन भूसुरः
खूप पूर्वी, हे भूसुर, देवाने स्वतः माझ्या त्या डोंगरावर पाऊल ठेवले होते.
विप्रेण संविदं कृत्वा दांपत्ये निजकर्मणा
त्या ब्राह्मणाशी लग्नाबद्दल ठरवून, तिने आपल्या कर्तव्याप्रमाणे वागले.
एवं कृत्वा पतिं विप्रं हस्तिनीरूपधारिणी
अशी व्यवस्था करून, हत्तीचे रूप घेतलेल्या तिने ब्राह्मणाला आपला पती मानून त्याच्याकडे गेली.
समायातात्र भूपाल मामत्तुं तव मन्दिरम्
राजा, ती मला घेण्यासाठी तुझ्या राजवाड्यात आली.
तस्मादिमां पूजयस्व सत्कृत्याग्रजसंयुताम्
म्हणून मला आणि माझ्या मोठ्या बहिणीस आदराने सन्मान दे.
अनेनैकासनगता जाता भर्ता स मे भवत्
आम्ही एकाच आसनावर बसलो, त्यामुळे तोच माझा पती झाला.
नान्य इत्थं पुराणेषु श्रूयते ह्यागमेष्वपि
अशा प्रकारची गोष्ट जुन्या कथा किंवा शास्त्रांमध्ये कुठेही ऐकिवात नाही.
धर्मत स्तेन मद्भर्ता भवेदेषा मतिर्मम
धर्माप्रमाणे तोच माझा पती आहे—हीच माझी ठाम समजूत आहे.
देहि विप्राय मां तात पितमन्यं वृणे न च
बाबा, मला त्या ब्राह्मणाला दे; मी दुसरा कोणताही पती निवडत नाही.
सांत्वयामास तन्वङ्गीं राक्षसीं प्रश्रयानतः
त्याने आदराने त्या सडपातळ राक्षसीला समजावले.
यदर्थं निहतः कान्तस्त्वया पूर्वतरः सति
जिच्यासाठी तुझ्या हातून पूर्वी तुझा प्रिय मारला गेला,
इममिच्छति भर्तारं यो ऽयं भर्ता कृतस्त्वया
ती आता हाच पती म्हणून तुला मिळावा अशी इच्छा धरते, ज्याला तूच तिला पती केलेस.
अनुमोदय साहाय्ये सुतां मम सुलोचने प्रतिपन्ने तु वचसि राज्ञा तुष्टा तु राक्षसी
माझ्या मुलीला मदतीसाठी संमती दे, सुंदर डोळ्यांची. राजाने हे मान्य केले तेव्हा राक्षसी खूश झाली.