ततः प्रभृति विप्रेन्द्र शैवं क्षेत्रं निगद्यते
त्या वेळेपासून, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणा, त्या क्षेत्राला 'शैव' असं नाव पडलं.
कृपया संपरीतस्य माधवस्य द्विजोत्तम
माधवाच्या अपार दयेमुळे, हे श्रेष्ठ द्विजा, असं घडलं.
माधवस्याज्ञया तत्र सस्नौ देवो वृषध्वजः
माधवाच्या आज्ञेने तिथे वृषध्वज देवाने स्नान केले.
कपालमोचनं नाम तत्तीर्थं ख्यातिमागतम्
ते तीर्थ कपाळमोचन या नावाने प्रसिद्ध झाले.
भक्तिभावेन शंभुस्तु निबद्धस्तत्र संस्थितः
शंभू तिथे भक्तिभावाने बांधला गेला आणि स्थिर झाला.
सूर्यायुतसमप्रख्य दिगंबरनिषेवितम्
ते तीर्थ दहा हजार सूर्यांसारखे तेजस्वी आहे, आणि दिगंबर साधूंनी वास केलेला आहे.
यैर्विघ्नैरभिभूतास्तु स्तुत्वा विष्णुं शिवार्चकाः
जे शिवाचे उपासक संकटांनी ग्रस्त होतात, त्यांनी विष्णूचे स्तवन केले.
शिवस्य चिन्तनाद्विप्र शैवाः सर्वे निराकुलाः
ब्राह्मणांनो, शिवाचे चिंतन केल्याने सर्व शिवभक्तांची चिंता दूर होते.
बहुपुण्ययुताः संतो निवसंत्तयत्र नीरुजः
तिथे अनेक पुण्यसंपन्न संत निरोगीपणे राहतात.
नात्र स्नानं प्रशंसंति न जपं न सुरार्चनम्
इथे स्नान, जप किंवा देवपूजा यांचे कौतुक केले जात नाही.
मृत्युं प्रात्युं नरः कामं कृतकृत्यो भवेद्ध्रुवन्
जो माणूस येथे आपल्या इच्छेने मृत्यूला सामोरा जातो, तो नक्कीच कृतार्थ होतो.
भोगिनीमपि मोक्षाय किं पुनर्व्रतधारिणाम्
इथे एक वेश्या सुद्धा मुक्तीला पोहोचते—तर व्रतधारींचे काय सांगावे!
वियोजिता तु या पूर्वं तेन दुष्टेन रक्षसा
ती जी पूर्वी त्या दुष्ट राक्षसामुळे वेगळी झाली होती—
एष प्रभावो ऽपि हितः क्षेत्रस्यास्य द्विजोत्म
हे सुद्धा, द्विजश्रेष्ठा, या क्षेत्राचे सामर्थ्य आहे.
भूतव्यभविष्याणि ज्ञानाज्ञानकृतानि च
भूतकाळ, वर्तमान आणि भविष्यकाळातील, जाणून किंवा अज्ञानाने केलेली सर्व कर्मे—
यस्यां मृता दुःखमनन्तमुग्रं भुञ्जन्ति मर्त्या यमयातनां नो
जो येथे मरतो, त्याला यमाच्या भीषण आणि अंतहीन यातना भोगाव्या लागत नाहीत, हे मर्त्यांनो.
पृष्ठात्करोणुरूपिण्याः सकन्यो ऽवातरद्द्विजः
हरिणीसारख्या रूपातील स्त्रीच्या मागून, एका कन्येसह एक ब्राह्मण खाली उतरला.
क्षपाचरी क्षपानाथवक्त्रा पीनोन्नतस्तनी
ती रात्रभर भटकणारी स्त्री, चंद्रासारखा चेहरा असलेली, तिची स्तने भरदार व उंच होती.
बाह्यरक्षास्थित प्राप्तं पुरपालमुवाच ह
बाहेरील रक्षणाजवळ उभी राहून, तिने आलेल्या नगररक्षकाला विचारले.
ब्रूहि मां समनुप्राप्तां रत्नशालां पुरा हृताम्
मला सांग, मी येथे आले आहे—पूर्वी चोरी गेलेली रत्नशाळा कुठे आहे?
तल्पस्था रक्षसा रात्रौ स्वपुरस्था हृता द्विज
रात्री मी माझ्या पलंगावर झोपले असताना, माझ्या स्वतःच्या नगरातून एका राक्षसाने मला उचलून नेले, हे द्विजा.
समाश्वसिहि शोकं त्वं मा कृथा मत्कृते क्वचित्
तू मनात धीर धर, माझ्यासाठी कधीही दुःखी होऊ नकोस.
तव कीर्तिकरी तद्वन्मातुः सौशील्यसूचिका
हे तुझे कृत्य तुला कीर्ती देईल आणि माझ्या आईच्या चांगुलपणाचाही दाखला देईल.
अबाहुरिति विख्यातः प्राप्तः सुद्युम्रसन्निधौ
अबाहू म्हणून प्रसिद्ध असलेला तो, सुद्युम्नाच्या समोर आला.
राजन्नुपागता नष्टा दिहिता तव मानद
राजा, तुझी हरवलेली मुलगी परत आली आहे, हे मान देणाऱ्या.
पुरबाह्ये स्थिता दृष्टा मया ज्ञाता न चाभवत्
मी तिला नगराबाहेर उभी असताना पाहिले, पण तिने मला ओळखले नाही.
अविप्लुताहं वदति मां जानातु समागताम्
ती म्हणाली, 'मी सुखरूप आहे; सर्वांना कळू द्या की मी परत आले आहे.'
तदद्भुतं वचः श्रुत्वा पुरपालस्य तत्क्षणात्
नगररक्षकाने सांगितलेले ते अद्भुत शब्द ऐकताच त्या क्षणीच,
स तु गत्वा पुराद्ब्राह्ये गङ्गातीरे व्यवस्थिताम्
तो नगराबाहेर गेला आणि गंगेच्या काठी तिला उभे असलेले पाहिले.
सहजे नैव वेषेण भूषितां भूषणप्रियाम्
ती नेहमीप्रमाणेच सजलेली होती, दागिन्यांना आवडणारी आणि आपल्या नेहमीच्या वेशात.