तत्फलं भुङ्क्ष्व सर्ंवज्ञ कियत्कालं कृतं स्वयम्
हे सर्वज्ञा, तू स्वतः केलेल्या कर्माचे फळ थोडा काळ भोग.
नाभुक्तं क्षीयते कर्म ह्यपि जन्मशतैः प्रिय
प्रिय, भोगल्याशिवाय कर्म शंभर जन्म गेले तरी नष्ट होत नाही.
प्राणा विकलतां यान्ति मम त्वद्दुःखदर्शनात्
तुझे दुःख पाहून माझे प्राण अस्वस्थ होतात.
न तानि ब्रह्महत्यायाः समानीति मतिर्मम
माझ्या मते, ही पापे ब्रह्महत्या या पापासारखी नाहीत.
ब्रह्महत्याभिभूतस्तु क्षणं स्थातुं न च क्षमः
ब्रह्महत्या या पापाने ग्रासल्यामुळे तो एक क्षणही तिथे राहू शकला नाही.
लेलिहाना सुरेशान ग्रहीतुं त्वानुधावति
देवतांचे स्वामी तोंड चाटत तुला पकडण्यासाठी मागे लागले आहेत.
अटनीयं हितार्थाय पापनाशाभिकाम्यया
इतरांच्या कल्याणासाठी, पाप नष्ट व्हावे या इच्छेने त्याने फिरावे.
प्रक्षालयन्करं वामं भिक्षां गृह्णन्कपालके
डाव्या हात धुऊन, त्याने भिक्षा पात्रात स्वीकारावी.
इत्युक्तो विष्णुना विप्र स्थाणुः सर्वगतो ऽभवत्
विष्णूंनी असे सांगितल्यावर, तो ऋषी सर्वत्र व्यापून राहिला.
वर्षत्रयं भ्रमित्वा तु प्राप्तो बदरिकाश्रमम्
तीन वर्षे भटकून, तो बदरिकाश्रमात पोहोचला.
द्वारस्थो देहि भिक्षां मे विष्णो इत्यवदन्मुहुः
दारात उभा राहून, तो वारंवार म्हणू लागला, 'विष्णू, मला भिक्षा द्या.'
गृहाण भिक्षामित्युक्त्वा प्रददौ दक्षिणं करम्
'भिक्षा घे,' असे म्हणून त्याने उजवा हात पुढे केला.
प्राहरद्दक्षिणं पाणिं त्रिशूलेन द्विजोत्तम
द्विजश्रेष्ठा, त्याने त्रिशूळाने उजवा हात मारला.
प्रस्थद्वादशहस्ताश्च निर्गताश्चित्रवर्णिकाः
बारा रंगीबेरंगी धारांनी तिथून प्रवाह वाहू लागले.
द्वितीया तन्मुखे प्राप्ता पयस्याथ तृतीयका
दुसरी धारा त्याच्या तोंडात गेली, आणि तिसरी दूधाची होती.
ता धारास्त्रीणि वर्षाणि संसेव्य विधिवद्धरः
तीन वर्षे, हराने त्या धारांचे नीट पालन केले.
तत्र गत्वा हरः स्थाणुर्भूतस्तत्र पपात च
तिथे जाऊन, हर स्थिर झाला आणि तिथेच पडला.
वर्षत्रये गते तत्र क्षतार्द्धाङ्गो विनिःसृतः
तीन वर्षे गेल्यावर, त्याचे अर्धे जखमी शरीर बाहेर आले.
ततस्तुष्टो जगन्नाथो वरं तस्मै ददौ तु सः
मग प्रसन्न होऊन, जगन्नाथाने त्याला वर दिला.
ततो हरिं नमस्कृत्य परीत्य बहुधा तथा
मग त्याने हरिला वंदन करून, अनेक प्रकारे त्याची स्तुती केली.
अविमुक्तस्य सीमायां प्राविशद्वीक्ष्तय धूर्जटिः
धूर्जटीने आजूबाजूला पाहून, अविमुक्त क्षेत्रात प्रवेश केला.
तुष्टाव प्रयतो भूत्वा माधवं वन्द्यमीश्वरम्
एकाग्र होऊन, त्याने वंदनीय ईश्वर माधवाची स्तुती केली.
मधुमथन नृसिंह पीतवासो गरुडाधिष्ठित माधवादिदेव
मधुहंता, नरसिंह, पिवळे वस्त्र परिधान केलेला, गरुडावर विराजमान असलेला माधव, आदिदेव,
सुरवरकरुणार्णवार्तिनाशिन्नलिनाक्षाधिपते विभो परेश
कमळासारख्या डोळ्यांचा अधिपती, देवांमध्ये श्रेष्ठ असणाऱ्यांवर दया करणारा, दुःखाचा नाश करणारा, सर्वशक्तिमान, परब्रह्मेश्वर,
कलिकलुषहराङ्घ्रिपद्मयुग्म गृणदात्मप्रद कूर्म कश्यपोत्थ
कश्यपकुळात जन्म घेतलेल्या कूर्मा, तुझ्या कमळासारख्या पायांनी कलियुगातील दुष्टपणा नाहीसा होतो, आणि जो तुझं गुणगान करतो त्याला तू स्वतःचं स्वरूप देतोस.
भवभयहर भक्तवश्य गोप प्रणत्तोद्धारक पुण्यकीर्तिनाम्
तू संसाराच्या भीतीचा नाश करणारा, भक्तांच्या इच्छेनुसार वागणारा, गवळ्यांचा रक्षण करणारा, नतमस्तक झालेल्यांना तारणारा, आणि ज्याचं नाव पुण्याने प्रसिद्ध आहे.
कमलकर कुशेशया धिवास प्रियकामोन्मथन त्र्यधीशवन्द्य
तू कमळांचा उगम, लक्ष्मीच्या हृदयात वसणारा, प्रियजनांच्या इच्छा जागृत करणारा, आणि तीनही लोकांचे अधिपती ज्या तुझी पूजा करतात.
हलधर दुरितापह प्रणम्य त्रिगुणव्याप्त जगत्त्रिकालदक्ष
हल धारण करणारा, संकटांचा नाश करणारा, ज्याला मी वंदन करतो, तीन गुणांनी व्यापलेला, तीन काळात कुशल, आणि संपूर्ण जगाचा स्वामी.
रविशशिनयन प्रगल्भचेष्ट प्रधुतध्वान्त नवांबुदाभ मेश
सूर्य आणि चंद्रासारखी डोळे असलेला, धाडसी कृत्य करणारा, अंधार दूर करणारा, नव्या पावसाच्या मेघासारखा दिसणारा, हे मेषा.
अघबकवृषकेशिपूतनान्त त्रिशिरोवालिदशास्यभेदकारिन्
अघ, बक, वृष, केशी, पूतना यांचा नाश करणारा, आणि तीन डोकी व दहा डोकी असलेल्या शत्रूंना पराभूत करणारा.