नमस्कृत्य स्थितो ह्यग्रे वेदपाठं निशामयन्
त्याला वंदन करून तो पुढे उभा राहिला आणि वेदपठण ऐकू लागला.
उद्गिरन्तं जगन्नाथं दृष्ट्वा प्रीतो ऽभवत्तदा
जगन्नाथ वेद उच्चारताना पाहून त्याला मोठा आनंद झाला.
प्रगल्भं तमुपालक्ष्य क्षणाज्जातः समत्सरः
तो इतका धीट पाहून क्षणात त्याच्या मनात मत्सर उत्पन्न झाला.
चकर्त तन्नखाग्रेण खस्थं वक्त्रं त्रिलोचनः
त्रिनेत्रधारी भगवानाने आपल्या नखाच्या टोकाने आकाशातील ते मुख कापून टाकले.
वामे निर्धूतमानिशं न निवृत्तं द्विजोत्तम
डाव्या बाजूला ते अखंडपणे हलत राहिले, कधीच थांबले नाही, हे द्विजश्रेष्ठा.
रुद्रो ऽपि लज्जितो भूत्वा निर्ज्जगाम त्वरान्वितः
रुद्रालाही लाज वाटली आणि तो पटकन निघून गेला.
न शशाक परित्यक्तुं तदद्भुतमभून्महत्
तो ते सोडू शकला नाही; हे मोठे अद्भुत घडले.
तेन संस्मृतमात्रस्तु शीघ्रमाविरभूच्च सः
त्याने ते आठवताच ते लगेच पुन्हा प्रकट झाले.
ननाम शिरसा नम्रो निष्प्रभो वृषभध्वजः
वृषध्वज नम्र झाला, तेज हरपले आणि त्याने डोके झुकवून वंदन केले.
समाश्वास्या ब्रवीद्वाक्यं तत्तोषपरिकारकम्
त्याला धीर देऊन समाधान देणारे शब्द सांगितले.
तत्फलं भुङ्क्ष्व सर्ंवज्ञ कियत्कालं कृतं स्वयम्
हे सर्वज्ञा, तू स्वतः केलेल्या कर्माचे फळ थोडा काळ भोग.
नाभुक्तं क्षीयते कर्म ह्यपि जन्मशतैः प्रिय
प्रिय, भोगल्याशिवाय कर्म शंभर जन्म गेले तरी नष्ट होत नाही.
प्राणा विकलतां यान्ति मम त्वद्दुःखदर्शनात्
तुझे दुःख पाहून माझे प्राण अस्वस्थ होतात.
न तानि ब्रह्महत्यायाः समानीति मतिर्मम
माझ्या मते, ही पापे ब्रह्महत्या या पापासारखी नाहीत.
ब्रह्महत्याभिभूतस्तु क्षणं स्थातुं न च क्षमः
ब्रह्महत्या या पापाने ग्रासल्यामुळे तो एक क्षणही तिथे राहू शकला नाही.
लेलिहाना सुरेशान ग्रहीतुं त्वानुधावति
देवतांचे स्वामी तोंड चाटत तुला पकडण्यासाठी मागे लागले आहेत.
अटनीयं हितार्थाय पापनाशाभिकाम्यया
इतरांच्या कल्याणासाठी, पाप नष्ट व्हावे या इच्छेने त्याने फिरावे.
प्रक्षालयन्करं वामं भिक्षां गृह्णन्कपालके
डाव्या हात धुऊन, त्याने भिक्षा पात्रात स्वीकारावी.
इत्युक्तो विष्णुना विप्र स्थाणुः सर्वगतो ऽभवत्
विष्णूंनी असे सांगितल्यावर, तो ऋषी सर्वत्र व्यापून राहिला.
वर्षत्रयं भ्रमित्वा तु प्राप्तो बदरिकाश्रमम्
तीन वर्षे भटकून, तो बदरिकाश्रमात पोहोचला.
द्वारस्थो देहि भिक्षां मे विष्णो इत्यवदन्मुहुः
दारात उभा राहून, तो वारंवार म्हणू लागला, 'विष्णू, मला भिक्षा द्या.'
गृहाण भिक्षामित्युक्त्वा प्रददौ दक्षिणं करम्
'भिक्षा घे,' असे म्हणून त्याने उजवा हात पुढे केला.
प्राहरद्दक्षिणं पाणिं त्रिशूलेन द्विजोत्तम
द्विजश्रेष्ठा, त्याने त्रिशूळाने उजवा हात मारला.
प्रस्थद्वादशहस्ताश्च निर्गताश्चित्रवर्णिकाः
बारा रंगीबेरंगी धारांनी तिथून प्रवाह वाहू लागले.
द्वितीया तन्मुखे प्राप्ता पयस्याथ तृतीयका
दुसरी धारा त्याच्या तोंडात गेली, आणि तिसरी दूधाची होती.
ता धारास्त्रीणि वर्षाणि संसेव्य विधिवद्धरः
तीन वर्षे, हराने त्या धारांचे नीट पालन केले.
तत्र गत्वा हरः स्थाणुर्भूतस्तत्र पपात च
तिथे जाऊन, हर स्थिर झाला आणि तिथेच पडला.
वर्षत्रये गते तत्र क्षतार्द्धाङ्गो विनिःसृतः
तीन वर्षे गेल्यावर, त्याचे अर्धे जखमी शरीर बाहेर आले.
ततस्तुष्टो जगन्नाथो वरं तस्मै ददौ तु सः
मग प्रसन्न होऊन, जगन्नाथाने त्याला वर दिला.
ततो हरिं नमस्कृत्य परीत्य बहुधा तथा
मग त्याने हरिला वंदन करून, अनेक प्रकारे त्याची स्तुती केली.