सव्यं चाप्यस्फुरन्नेत्रं स्ववस्त्रं स्खलितं तथा
त्याचं डावं डोळं फडफडू लागलं आणि वस्त्रही घसरलं.
बिभ्राणां मानुषं रूपं स्वामपश्यन्नितंबिनीम्
मानवी रूप धारण करून, त्याने आपल्या प्रियेचं झोपलेलं रूप पाहिलं.
परित्यजामि त्वां पापं राक्षसं क्रूरकर्मिणम्
मी तुला सोडते, पापी आणि क्रूरकर्मा राक्षसा.
ईर्ष्याकोपसमायुक्तस्त्वभ्यधावन्निशाचरः
ईर्ष्या आणि रागाने भरून तो निशाचर पुढे धावला.
कालेन वेगात्पवनो यथैव समुच्चरन्वाक्यमनर्थयुक्तम्
जसा वारा काळानुसार वेगाने धावतो, तसंच तो अर्थहीन शब्द बोलू लागला.
दृष्ट्वा सा राक्षसी प्राह भर्तारं मम शङ्किता
हे पाहून ती राक्षसी शंका घेऊन आपल्या नवऱ्याशी बोलली.
ममायं पञ्चतां यातु दिगंबररिपुप्रिय
हा माझ्यासाठी संपावा, हे शत्रूंच्या प्रिय नग्न योद्ध्या.
मुमोच विपुलां शक्तिं रक्षोवक्षस्थल प्रति
तिने मोठी भाला राक्षसाच्या छातीवर फेकली.
दिव्यांशुतीक्ष्ण वक्त्राता किङ्किणीशतनादिता
तिच्या चेहऱ्यावर दिव्य तेज चमकत होतं, आणि शंभर किणकिणत्या घुंगरांच्या आवाजाने तो सजलेला होता.
हृदि तस्य निपत्यासौ शक्तिर्विप्रकरच्युता
त्या ब्राह्मणाने सोडलेली ती शक्ती त्याच्या हृदयात येऊन पडली.
पातयित्वा स्वभर्तारं विप्रहस्तेन राक्षसी
त्या राक्षसीने आपल्या ब्राह्मण हाताने आपल्या नवऱ्याला खाली पाडलं.
अथोवाच द्विजं हृष्टा राक्षसी शुभलोचनम्
मग आनंदी मनाने, शुभ डोळ्यांची ती राक्षसी त्या ब्राह्मणाशी बोलली.
भुङ्क्ष्व भोगान्मया सार्द्धं ये दिव्या ये च मानुषाः
माझ्यासोबत, जे दिव्य आणि जे मानवी सुख आहेत, ते सर्व उपभोग.
ततः सादाय मे कान्तं स्वां प्रविष्टा गुहां मुदा
मग तिने आनंदाने माझ्या प्रियाला आपल्या गुहेत नेलं.
कुचाभ्यामुन्नताभ्यां सा मद्भर्तारमपीडयत्
तिने आपल्या उन्नत स्तनांनी नवऱ्याला घट्ट मिठी मारली.
इयं तेनासितापाङ्गी बिम्बोष्ठी काञ्चनप्रभा
ती काळ्या डोळ्यांची, तांबड्या ओठांची आणि सोन्यासारखी तेजस्वी, त्याच्यासोबत होती.
यस्याः सीमां न लङ्घन्ति पातकानि ह्यशेषतः
जिच्या मर्यादेच्या पलीकडे कोणतेही पाप जाऊ शकत नाही.
या गृहं त्रिपुरारेश्च पञ्चगव्यूतिसंस्थिता
ती, जी त्रिपुरारीच्या घरात, पाच योजन अंतरावर वसलेली आहे.
स त्वमस्या गृहं पित्र्यं पुनर्नय सुलोचनाम्
तू या सुंदर डोळ्यांच्या स्त्रीला तिच्या वडिलांच्या घरी परत ने.
मया सह समस्तानि विक्रीणीहि निजेच्छया
माझ्यासोबत, तुझ्या इच्छेनुसार सर्व काही विक.
मुग्धया तव रूपेण प्रेषितो यमसादनम्
तुझ्या रूपामुळे मी गोंधळून यमाच्या घरी पाठवला गेलो.
भजस्व मां विशालाक्ष भक्तां वै कामरूपिणीम्
मोठ्या डोळ्यांच्या, इच्छेनुसार रूप बदलणाऱ्या भक्त असलेल्या मला स्वीकार.
राक्षस्याः कामतप्तायाः कुमार्याः सन्निधौ शुभे
कामाने व्याकुळ झालेल्या त्या राक्षसी आणि त्या कुमारिका यांच्या उपस्थितीत, हे शुभे.
सुभगे नीतिशास्त्रेषु विश्वस्तव्या न योषितः
हे भाग्यवान, नीतीशास्त्रात सांगितलं आहे की, स्त्रियांवर विश्वास ठेवू नये.
मत्तो रूपाधिकं मत्वा परं पुरुषलंपटा
माझ्यापेक्षा सुंदर कोणी आहे असं वाटून, स्त्रिया दुसऱ्या पुरुषाकडे आकर्षित होतात.
सो ऽहं विश्वासभावेन विश्वस्तस्ते वरानने
म्हणून मी, तुझ्यावर विश्वास ठेवून, सुंदर चेहऱ्याच्या, तुझ्यावर पूर्णपणे विसंबून राहिलो.
व्यापादय यथेच्छं वा त्वां प्रपन्नो ऽस्मि भामिनि
सुंदरी, मी तुझ्या इच्छेनुसार माझ्यावर जे हवे ते कर. मी पूर्णपणे तुझ्या शरण आलो आहे.
आत्मा ते सर्वथा देयः प्रतीकारस्य हेतवे
तुला योग्य मोबदला द्यायचा असेल तर, तुला तुझं सर्वस्व द्यावं लागेल.
ततो ऽहं नोत्तरं वच्मि परं किञ्चित्सुलोचने
म्हणून, सुंदर डोळ्यांची, मी यापुढे काहीच बोलणार नाही.
विश्वस्तहिंसनं ब्रह्मन् ब्रह्महत्या समं भवेत्
जो विश्वास ठेवतो त्याला दुखावणं हे ब्राह्मणहत्येसारखंच पाप आहे, हे लक्षात ठेव.