भूत्वा तु गुप्तो वननिर्झरेषु रम्येषु दिव्येषु नदीतटेषु
तो रम्य आणि दिव्य अशा वनातील झऱ्यांमध्ये आणि नदीच्या काठावर लपून राहिला.
अस्यास्तु हेतोर्विबुधा विमूढा यथा रमायै धरणीशसंघाः
हिच्या प्रेमासाठी, ज्ञानी सुद्धा भ्रमित झाले, जसे लक्ष्मीकरिता पृथ्वीचे राजे झाले होते.
नृपोत्तमं तं नृपनन्दनो ऽसौ दिदेश भोगार्थमनेकवित्तम्
राजांचा आनंद असलेला तो राजपुत्र त्याला उपभोगासाठी भरपूर संपत्ती देतो.
मत्स्यध्वजार्त्तस्य सुखाय पुत्रस्ततो महीरक्षणमाचचार
मत्स्यध्वज दु:खी असताना, त्याच्या सुखासाठी त्याच्या मुलाने राज्याचे रक्षण करण्याचे काम हाती घेतले.
तस्येत्थमुर्वीं चरतश्च भूप न पापबुद्धिं कुरुते जनैघः
राजा, तो पृथ्वीवर फिरत असताना, कुणाच्याही मनात वाईट विचार येत नव्हते.
स्रवन्ति गावो घटपूरदुग्धं घृताधिकं शर्करवत्सुमिष्टम्
गायींनी घागरी भर दूध दिले, ते तुपापेक्षा जास्त आणि साखरेसारखे गोड होते.
जनो न कश्चिद्विभवस्य गोप्ता भर्तुहिं भार्या न कटूक्तिवादिनी
कोणीही दुसऱ्याच्या संपत्तीची इच्छा करत नव्हता, आणि बायका आपल्या नवऱ्यांशी कठोर बोलत नव्हत्या.
द्विजोपदेशे हि जनो व्यवस्थितो वेदोक्तधर्माचरणाद्द्विजोत्तमाः
द्विजश्रेष्ठांनो, लोक ब्राह्मणांच्या शिकवणीनुसार वागायचे आणि वेद सांगतात तसे धर्माचे पालन करायचे.
संभुज्य माना नहि यान्ति संपदः संभोगयुक्तैरपि मानवैः क्षयम्
आदराने उपभोगलेली संपत्ती, सुखात रमणाऱ्यांनी जरी वाटली तरी, कधीच कमी होत नाही.
कृती च लोको ह्यभवत्समस्तो धर्माङ्गदे पालनसंप्रवृत्ते
धर्मांगदाने राज्याचे रक्षण सुरू केल्यावर सगळा जग चांगला आणि सद्गुणी झाला.
द्वाराणि सध्वान्तनिशासु भूप गुप्तानि कुर्वन्ति न दस्यु भीताः
राजा, रात्री दरवाजे उघडे असायचे आणि सुरक्षित असायचे, कारण लोकांना चोरांची भीती नव्हती.
क्षीरं क्षरन्त्यो घटवत्सुभूरिशो वत्सप्रियाः शान्तिकराश्च गावः
वस्तूप्रिय आणि शांतता देणाऱ्या गायींनी घागरी भर दूध मुबलक दिले.
मातुः पयोभिः शिशवः सुपुष्टा भर्तुः प्रयोगैः प्रमदाः सुपुष्टाः
मातांच्या दुधामुळे मुले पोसली गेली, आणि नवऱ्यांच्या प्रेमामुळे स्त्रिया फुलल्या.
संरक्ष्यमाणे हि नृपात्मजेन जगाम कालः सुखहे तुभूतः
राजपुत्राने राज्याचे रक्षण करत असताना, काळ फार सुखात गेला.
पृथ्वीपतिश्चातिविमोहितश्च विमोहिनीचेष्टितसौख्ययुक्तः
पृथ्वीचा राजा त्या मोहिनीच्या कृतींमुळे फारच मोहित झाला आणि तिच्या सुखात रमला.
अतीव मुग्धः सुरतेन तस्या विरञ्चिपुत्र्याः शुभचेष्टितायाः पक्षेषु शुक्लेष्विव शीतभानुर्न क्षीयते संततसेवनेन
ब्रह्मदेवाच्या कन्येशी संग करताना, तिच्या शुभ वागण्याने तो पूर्णपणे भुलला; जसा शुक्ल पक्षातील चंद्र सतत तेजस्वी असतो, तसा तो वारंवार उपभोगूनही कमी झाला नाही.
पिबंस्तु पानं सुमनोहरं हि शृण्वंस्तु गीतं सुपदप्रयुक्तम्
तो मनमोहक मद्य पित होता आणि सुंदर रचलेल्या गाण्यांचा आस्वाद घेत होता.
विमर्द्दमानस्तु करेण तुङ्गौ सुखेन पीनौ पिशितोपरूढौ
त्याने तिच्या उंच, भरदार आणि मऊ स्तनांना हाताने हलकेच दाबले आणि त्यात सुख मानले.
वलित्रयं नातिविवर्द्धमानं मनोहरं लोमशराजिशोभम्
तीन सौम्य रेषा, सुंदर केसांच्या रांगेने सजलेल्या, तिच्या सौंदर्यात भर घालत होत्या.
नहीदृशं चारुतरं नितान्तं नितंबिनीनां मनसो ऽभिरामम्
कंबर बारीक असलेल्या स्त्रियांमध्ये, इतके सुंदर आणि मनाला आनंद देणारे दुसरे काहीच नाही.
मृगेन्द्रशत्रोःकरसन्निकाशे जङ्घे विलोमे द्रुतकाञ्चनाभे
तिच्या मांड्या सिंहाचा शत्रू असलेल्या हातांसारख्या दिसतात, त्या गुळगुळीत आणि झपाट्याने वाहणाऱ्या सोन्यासारख्या तेजस्वी आहेत.
आपादशीर्षं किल तत्स्वरूपं संपश्यतच्चारुविशालनेत्र्याः
पायापासून डोक्यापर्यंत तिचं रूप पाहिलं जातं, आणि तिच्या सुंदर, मोठ्या डोळ्यांनी ती पाहते.
अहो सुतन्वी विपुलेक्षणेयं याचिष्यते यच्च तदेव देयम्
वा! ही सडपातळ, मोठ्या डोळ्यांची स्त्री ज्या गोष्टीची मागणी करेल, तीच द्यावी.
सुदुर्लभं देयमदेयमन्यैर्दास्यामि चास्या यदि वाप्यदेयम्
इतरांनी न दिलेली आणि फार दुर्मिळ अशी वस्तू असेल, तरी मी तिला देईन; किंवा न देता आली, तरी हरकत नाही.
दास्यामि चेदं न विचारयिष्ये पुत्रं विना नास्ति नदेयमस्याः
हे दिलं तर मी विचार करणार नाही; मुलगा नसताना तिला काहीच द्यायचं नाही.
त्रीणि पञ्च च वर्षाणि व्यतीतानि सुखेन वै
तीन आणि पाच वर्षं आनंदात गेली.
जित्वा विद्याधरान्पञ्च मलये पर्वतोत्तमे
मलय या श्रेष्ठ पर्वतावर मी पाच विद्याधरांना जिंकले.
एकं काञ्चनदातारं कोटिकोटिगुणं शुभम्
एक सुवर्ण देणारा आहे, जो कोट्यवधी पटीने शुभ आहे.
तृतीयममृतस्रावि पुनर्यौवनकारकम्
तिसरा जो अमृत ओघवतो, तो पुन्हा तारुण्य देतो.
पञ्चमं व्योभगतिदं त्रैलोक्यपरिसर्पणम्
पाचवा आकाशात जाण्याची शक्ती देतो आणि तीनही लोकांत फिरता येतं.