अथ कालेन चाल्पेन त्रिदोषो ऽस्य व्यजायत
नंतर थोड्याच काळात त्याच्यात तिन्ही दोष उत्पन्न झाले.
शीतार्तः कंपमानो ऽसौ पत्न्यङ्गुलिमखण्डयत्
तो थंडीने कापरत असताना, त्याने आपल्या पत्नीची बोट मोडली.
तत्खण्डमङ्गुलेर्वक्त्रे स्थितं नृपतिवल्लभे
राजाच्या प्रियेला, ते तुटलेलं बोट तिच्या तोंडातच राहिलं.
चितां सार्पिर्युतां चक्रे मध्ये धृत्वा पतिं तदा
तिने मधोमध पतीला ठेवून, तुपानं लिपलेली चिता तयार केली.
मुखे सुखं समाधाय हृदये हृदयं तथा
तीने ते बोट सहजपणे तोंडात ठेवले आणि हृदयाने हृदयाशी जुळवले.
दाहयामास कल्याणी भर्तुर्देहं रुजान्वितम्
त्या कल्याणीने पतीचं रोगग्रस्त शरीर जाळलं.
आत्मना सह चार्वङ्गी ज्वलिते जातवेदसि
ती सुंदर बांध्याची स्त्री स्वतःच्या देहासह प्रज्वलित अग्नीत उतरली.
विशोधयित्वा बहुपापसंघान्स्वकर्मणा दुष्करसाधनेन
तिने स्वतःच्या कठीण व्रताने अनेक पापांचे शुद्धीकरण केले.
न मातरीदृशो धर्मो लोकेषु त्रिषु लभ्यते
मातेसारखा धर्म तिन्ही लोकांत कुठेच सापडत नाही.
सपत्नीं तु सपत्नी हि किञ्चिदन्नं ददाति च
पण सावत्र बायको, सावत्रच असल्याने, थोडेच अन्न देते.
कुरु वाक्यं मयोक्तं हि स्वामिनि त्वं प्रसीद मे
माझे सांगितलेले ऐक, स्वामी, कृपा करून माझ्यावर दया कर.
भवेत्पापक्षयः सम्यक् स्वर्गप्राप्तिस्तथाक्षया
त्यामुळे सर्व पापांचा नाश होईल आणि स्वर्गही निश्चित मिळेल.
अभिमन्त्र्य परिष्वज्य तनयं सा पुनः पुनः
ती आपल्या मुलाला पुन्हा पुन्हा आशीर्वाद देऊन मिठी मारते.
करिष्ये वचनं पुत्र त्वदीयं धर्मसंयुतम्
मुला, मी तुझे धर्मयुक्त वचन नक्की पाळीन.
शतपुत्रा ह्यहं पुत्र त्वयैकेन सुतेन हि
माझे शंभर मुले असली तरी, मुला, फक्त तूच माझा खरा पुत्र आहेस.
व्रतराजेन चीर्णेन प्राप्तस्त्वमचिरात्सुतः
व्रतांचा राजा पूर्ण केल्यावर तू मला लवकरच प्राप्त झाला.
सद्यः प्रत्ययकारीदं महापातकनाशनम्
हे कृत्य लगेचच फल देणारे आणि मोठ्या पापांचा नाश करणारे आहे.
वरमेकः कुलालंबी यत्र विश्रमते कुलम्
जिथे संपूर्ण कुटुंब विसावा घेते, असा एक आधार देणारा मुलगा श्रेष्ठ असतो.
धन्यानि तानि शूलानि यैर्जातस्त्वं सुतो ऽनघ
ज्या भाल्यांमुळे, पापरहित मुला, तुझा जन्म झाला, ती भाले धन्य आहेत.
आह्लादयति यस्तातं जननीं वापि पुत्रकः
जो मुलगा वडिलांना किंवा आईला आनंद देतो,
एवमुक्त्वा तु वचनं देवी संध्यावली तदा
अशी वचने सांगून त्या वेळी राणी संध्यावलीने
तस्या वीक्षणमात्रेण परिपूर्णानि भूपते
राजा, तिच्या केवळ एका नजरेने सर्व काही पूर्ण झाले.
अमृतस्वादुकल्पस्य जनस्य तु महीपते
राजा, ज्यांच्या अन्नाचा स्वाद अमृतासारखा गोड आहे अशा लोकांसाठी,
परिवेषयदव्यग्रा मोडिन्याश्चारुहासिनी
ती प्रसन्न मनाने आणि सुंदर हास्याने, एकाग्रतेने अन्न वाढत होती.
शनैः शनैश्च बुभुजे इष्टमन्नं सुसंस्कृतम्
ती हळूहळू, मनासारखे, छान शिजवलेले अन्न शांतपणे खाऊ लागली.
वीज्यमाना वरारोहा व्याजनेन सुगीतिना
ती सुंदर स्त्री, गोड गाण्याच्या तालावर, पंख्याने वाऱ्याने सुखावत होती.
सा भुक्ता ब्रह्मतनया तदन्नममृतोपमम्
ब्रह्मदेवाची कन्या जेवली आणि ते अन्न तिला अमृतासारखे वाटले.
जगृहे पुत्रदत्तं तु तांबूलं तत्सुगन्धिमत्
राजपुत्राने दिलेले, सुवासिक तांबूल तिने घेतले.
ततः प्रहस्य शनकैः प्राह संध्यावलीं नृप
नंतर ती हलकेसे हसून, संध्यावलीला हळूवार बोलली.
न मया हि परिज्ञाता श्रमस्वेदितया शुभे
हे शुभे, श्रम आणि घामामुळे मी तुला ओळखू शकले नाही.