जगाम सुमहान्कालो वर्तन्त्या दुःखसागरे
ती दुःखाच्या समुद्रात फार काळ भरकटत राहिली.
अभक्षयत निष्पावं दुर्मेधास्तैलमिश्रितम्
मूर्ख स्त्रीने तेलात मिसळलेले कच्चे हरभरे खाल्ले.
अभवद्दारुणो रोगो गुदे तस्य भगन्दरः
तिच्या गुदद्वाराला गंभीर रोग झाला, म्हणजे भगंदर.
तस्य गेहे स्थितं वित्तं समादाय जगाम सा
तिने त्याच्या घरातील धन घेतले आणि निघून गेली.
ततः स दीनवदनो व्रीडया च समन्वितः
मग तो खिन्न चेहरा करून आणि लाजेखाली दबून राहिला.
परिपालय मां देवि वेश्यासक्तं सुनिष्ठुरम्
देवी, मला वाचव, मी वेश्येच्या प्रेमात आणि कठोर झालो आहे.
रमते वेश्यया सार्द्धं बहूनब्दान्सुमध्यमे
तो वेश्येसोबत अनेक वर्षे रमतो, हे सडपातळ कटी असलेल्या स्त्री.
सो ऽशुभानि समाप्नोति जन्मानि दश पञ्च च
तो पंधरा अशुभ जन्म मिळवतो.
तवापमानतो देवि मनो न कलुषीकृतम्
देवी, तुझ्या अपमानामुळे माझं मन मुळीच कलुषित झालं नाही.
तानि सक्षमते विद्वान् स विज्ञेयो नृणां वरः
जो ज्ञानी आहे तो अशा गोष्टी सहन करतो; तोच माणसांत श्रेष्ठ मानावा.
तद्भजन्त्या न मे दुःखं न विषादः कथञ्चन
त्या उपासनेमुळे मला कधीच दु:ख किंवा निराशा वाटली नाही.
अनीतं जनकाद्वित्तं बन्धुभ्यो वरवर्णिनी
माझ्या वडिलांकडून मिळालेलं धन, सुंदर वर्णाच्या स्त्री, नातेवाईकांत वाटलं गेलं.
दिवा दिवा त्रिर्यत्नेन रात्रौ गुह्यविशोधनम्
ती रोज दिवसेंदिवस, तीन वेळा प्रयत्न करून, रात्री गुप्त जागा स्वच्छ करत असे.
नखेन पातयेद्भर्तुः क्रिमीन्कुष्ठाच्छनैः शनैः
ती आपल्या नखांनी हळूहळू आणि सावकाशपणे पतीच्या कुष्ठरोगातील जंतू काढत असे.
न देवि रात्रौ स्वपिति न दिवा च वरानना
देवी, ती रात्री कधीच झोपत नाही आणि सुंदर चेहऱ्याची ती दिवसा देखील झोपत नाही.
यद्यस्ति वसुधा देवी पितरो देवतास्तथा
देवी, जर जमीन आहे तर पूर्वज आणि देवताही आहेत.
चण्डिकायै प्रदास्यामि रक्तं मांससमुद्भवम्
मी चंडिकेला मांसातून उत्पन्न झालेलं रक्त अर्पण करीन.
सादरं कारयिष्यामि उपवासान्दशैव तु
मी आदराने दहा उपवास करीन.
नोपभोक्ष्यामि मधुरं नोपभोक्ष्यामि वै घृतम्
मी गोड काहीच खाणार नाही आणि तूपही घेणार नाही.
जीवतां रोगहीनो हि भर्ता मे शरदां शतम्
माझा पती, रोगमुक्त राहून, शंभर शरद ऋतू जगला.
अथ कालेन चाल्पेन त्रिदोषो ऽस्य व्यजायत
नंतर थोड्याच काळात त्याच्यात तिन्ही दोष उत्पन्न झाले.
शीतार्तः कंपमानो ऽसौ पत्न्यङ्गुलिमखण्डयत्
तो थंडीने कापरत असताना, त्याने आपल्या पत्नीची बोट मोडली.
तत्खण्डमङ्गुलेर्वक्त्रे स्थितं नृपतिवल्लभे
राजाच्या प्रियेला, ते तुटलेलं बोट तिच्या तोंडातच राहिलं.
चितां सार्पिर्युतां चक्रे मध्ये धृत्वा पतिं तदा
तिने मधोमध पतीला ठेवून, तुपानं लिपलेली चिता तयार केली.
मुखे सुखं समाधाय हृदये हृदयं तथा
तीने ते बोट सहजपणे तोंडात ठेवले आणि हृदयाने हृदयाशी जुळवले.
दाहयामास कल्याणी भर्तुर्देहं रुजान्वितम्
त्या कल्याणीने पतीचं रोगग्रस्त शरीर जाळलं.
आत्मना सह चार्वङ्गी ज्वलिते जातवेदसि
ती सुंदर बांध्याची स्त्री स्वतःच्या देहासह प्रज्वलित अग्नीत उतरली.
विशोधयित्वा बहुपापसंघान्स्वकर्मणा दुष्करसाधनेन
तिने स्वतःच्या कठीण व्रताने अनेक पापांचे शुद्धीकरण केले.
न मातरीदृशो धर्मो लोकेषु त्रिषु लभ्यते
मातेसारखा धर्म तिन्ही लोकांत कुठेच सापडत नाही.
सपत्नीं तु सपत्नी हि किञ्चिदन्नं ददाति च
पण सावत्र बायको, सावत्रच असल्याने, थोडेच अन्न देते.