कुर्वन्ती दारुणं पुत्र तपो देवगिरौ पुरा
पूर्वी देवगिरीवर तिने कठोर तपस्या केली होती, बाळा.
मन्दरे पर्वतश्रेष्ठे बहुधातुसमन्विते
मंदार हा अनेक धातूंनी समृद्ध असा श्रेष्ठ पर्वत आहे.
स्थिता गानपरा दृष्टा मया तत्र सुदर्शना
तेथे मी तिला पाहिले, ती गाण्यात मग्न होती आणि तिचे रूप अतिशय सुंदर होते.
अनङ्गबाणसंविद्धो व्याधविद्धो यथा मृगः
कामदेवाच्या बाणांनी जखमी झाल्यासारखी, जशी एखादा हरिण शिकाऱ्याच्या बाणाने जखमी होतो.
वृतश्चैवापि भर्तृत्वे किञ्चित्प्रार्थनया सह
ती थोड्याशा विनंतीनंतर पत्नी म्हणून निवडली गेली.
सेयं भार्या विशालाक्षी कृता भूधरमस्तके
ही विशाल नेत्रांची स्त्री पर्वताच्या शिखरावर माझी पत्नी झाली.
दिनत्रयेण त्वरितः संप्राप्तस्तव सन्निधौ
तीन दिवसांत मी घाईने तुझ्या समोर आलो.
इयं हि जननी पुत्र तव प्रीतिविवर्द्धिनी
हीच तुझी आई, बाळा, जी तुझ्या आनंदात वाढ करते.
तत्पितुर्वचनं श्रुत्वा हयसंस्थामरिन्दमः
वडिलांचे शब्द ऐकून, शत्रूंचा पराभव करणारा आपल्या घोड्यावर बसला.
प्रसीद देवि मातस्त्वं भृत्यो दासः सुतस्तव
देवी, आई, कृपा कर; मी तुझा सेवक आहे, तुझा मुलगा आहे.
तं पुत्रमवनीं प्राप्तं मोहिनी प्रेक्ष्य भूपते
राजा, पृथ्वीवर आलेला आपला मुलगा पाहून मोहिनी त्याच्याकडे पाहू लागली.
अवागूहत बाहुभ्यामुत्थाप्य पतितं सुतम्
तिने आपल्या हातांनी पडलेल्या मुलाला मिठी मारली आणि त्याला उचलले.
ततस्तां सुमनोज्ञैस्तु चारुवस्त्रैस्च भूषणैः
नंतर तिने त्याला सुंदर वस्त्रे आणि मनोहर दागिन्यांनी सजवले.
स्वपृष्ठे चरणं कृत्वा तस्या राजीवलोचनः
तिने पाठ दाखवली असता, कमळासारख्या डोळ्यांनी त्याने आपला पाय तिच्या पाठीवर ठेवला.
भूपालैः संवृतो गच्छन्पभ्द्यां धर्माङ्गदः सुतः
राजांच्या वेढ्यात धर्मांगद हा पुत्र रस्त्यावरून पुढे गेला.
स्तूयमानः स्वयं चापि मेघगंभीरया गिरा
त्याचे कौतुक होत होते आणि तो स्वतःही मेघासारख्या गंभीर आवाजात बोलत होता.
नवा नवतरा भार्याः पितुरिष्टा मनोहराः
त्याच्या वडिलांना नेहमीच नव्या, तरुण व मोहक अशा पत्नी आवडायच्या.
पितुर्दुःखेन किं सौख्यं पुत्रस्य हृदि वर्तते
वडिलांना दुःख असताना मुलाच्या मनात काय सुख राहील?
मातॄणां वन्दने मह्यं गहत्पुण्यं भविष्यति
आईंना वंदन केल्याने मला मोठे पुण्य मिळेल.
एकमुच्चरमाणो ऽसौ राजभिः परिवारितः
तो एकच शब्द उच्चारत होता आणि राजांनी त्याला वेढले होते.
हयस्थः प्रययौ राजा मोहिन्या सह तत्क्षणात्
घोड्यावर बसून राजा त्या क्षणी मोहिनीबरोबर निघून गेला.
अवरुह्य हयातस्मामोहिनीं वाक्यमब्रवीत्
घोड्यावरून खाली उतरून त्याने मोहिनीला हे शब्द सांगितले.
एष ते गुरुशुश्रूषां करिष्यति यथा गुणम्
तो तुझी शिष्याप्रमाणे, आपल्या सामर्थ्यानुसार सेवा करील.
सा चैवमुक्ता पत्या तु प्रस्थिता सुतमन्दिरम्
पतीने असे सांगितल्यावर ती राजकुमाराच्या महालात निघून गेली.
आत्मनो भर्तृवाक्येन परित्यज्य महीपतीन्
पतीच्या आज्ञेने तिने राजांना सोडून दिले.
क्रमे पञ्चदशे प्राप्ते पर्यङ्के त्ववरोपयत्
पंधराव्या पायरीवर पोहोचल्यावर तिने त्याला पलंगावर बसवले.
मृद्वास्तरणसंयुक्ते मणिरत्नविभूषिते
तो पलंग मऊ गादीने आणि रत्नांनी सजवलेला होता.
ततः पादोदकं चक्रे मोहिन्या धर्मभूषणः
मग धर्मभूषणाने मोहिनीचे पाय धुण्याचे कार्य केले.
नैवमस्याभवद्दुष्टं मनस्तां मोहिनीं प्रति
त्याच्या मनात मोहिनीबद्दल कोणतीही वाईट भावना आली नाही.
मेने वर्षायुतसमामात्मानं च त्रिवत्सरम्
त्याला शंभर हजार वर्षे म्हणजे जणू तीन वर्षेच वाटली.