या त्वया संगमे पुण्ये कृता श्रवणद्वादशी
तू केलेली ती पवित्र श्रावणद्वादशीची पूजा,
प्रेतनिर्यातनी पुण्या मानसेप्सितदायिनी
ती पुण्यदायी आहे, मृतांना तारते आणि मनाला हवी असलेली फळं देते.
सर्वतीर्थफलावाप्तिं कुरुते नात्र संशयः
ती सर्व तीर्थयात्रेचं फळ देते; याबद्दल काहीच शंका नाही.
सर्वं तदक्षयं भूप यत्कृतं विजयादिने
राजा, विजयाच्या दिवशी जे काही केलं जातं, ते सर्व अमर्यादित आणि शाश्वत असतं.
द्वादश्यामुपवासेन त्रयोदश्यां तु पारणे
द्वादशीला उपवास करून, त्रयोदशीला उपवास सोडावा.
दयां कृत्वा महीपाल धर्ममूर्तिर्भवान् क्षितौ
राजा, तू दया दाखवून पृथ्वीवर धर्माचा मूर्तिमंत स्वरूप होतोस.
गृहगोधावचः श्रुत्वा मोहिनी वाक्यमब्रवीत्
घरातील गोध्याचे शब्द ऐकून मोहिनी बोलली.
तस्मात्किमनया कार्यं पापया भर्तुदुष्टया
म्हणून, या पापी आणि दुष्ट पती असलेल्या स्त्रीचे काय करावे?
साधुभ्यो यत्कृतं राजन्यशःस्वर्गकरं भवेत्
राजाने साधूंना केलेले कार्य कीर्ती मिळवते आणि स्वर्गात नेते.
शर्करामिश्रितं क्षीरं काद्रवेये नियोजितम्
कद्रूच्या संततीसाठी साखर मिसळलेले दूध दिले गेले.
परित्यजेमां त्वं पापां गच्छावो नगराय वै
आपण या पापी स्त्रीला सोडून शहरात जाऊया.
न साधूनामिदं वृत्तं भवतीति वरानने
सुंदर मुख असलेल्या, हे वर्तन साधूंचे नाही.
विप्रपन्ना वरारोहे परोपकरणाय वै
सुंदर अंग असलेल्या, ब्राह्मण नेहमी दुसऱ्यांच्या मदतीस तत्पर असतात.
चन्दनं पादपाः संतः परोपकरणाय वै
संत चंदनाचे झाड दुसऱ्यांच्या भल्यासाठी असते.
चाण्डालमन्दिरावासी भार्यातनयविक्रयी
जो चांडाळाच्या घरात राहतो आणि पत्नी व मुलांना विकतो.
तस्य सत्येन संतुष्टादेवाः शक्रपुरोगमाः
त्याच्या सत्यामुळे इंद्रासह देवता संतुष्ट झाले.
यदि तुष्टा हि विबुधा वरं मे दातुमर्हथ
जर देवता खरोखर संतुष्ट असतील, तर तुम्ही मला वर द्यावा.
सबालवृद्धतरुणा सनारी सचतुष्पदा
बालक, वृद्ध, तरुण, स्त्रिया आणि चौपदांसह.
अयोध्यापातकं गृह्य गन्ताहं नरकं ध्रुवम्
अयोध्येचे पाप करून मी निश्चित नरकात जाईन.
स्वर्गं विबुधशार्दूलाः सत्यमेतन्मयेरितम्
देवतांमध्ये श्रेष्ठ, मी सांगितलेलेच खरे स्वर्ग आहे.
जगाम स्वर्गलोकं च इन्द्रादीनामनुज्ञया
इंद्र व इतरांची परवानगी घेऊन तो स्वर्गलोकात गेला.
कामगेन विमानेन पूज्यमानो ऽमरैरपि
इच्छेने निर्माण झालेल्या विमानात, अमरांनीही त्याचा सन्मान केला.
देवानामुपकारार्थं श्रुत्वा दैत्यैः पराजितान्
देवांना मदतीसाठी, दैत्यांनी देवांचा पराभव केला हे ऐकून—
प्रदत्तानि वरारोहे श्येनाय क्षुधिताय वै
सुंदरिणी, भुकेल्या घारेला वर दिले गेले.
तेनापि जीवितं दत्तं पन्नगाय वरानने
त्याने नागाला देखील जीव दिला, हे सुंदर मुख असणाऱ्या.
शुचावमेध्ये ऽपि शुभे समं वर्षति वारिदः
शुभे, शुद्ध आणि पवित्र जागेवरही मेघ सारखा पाऊस घालतो.
तस्मादिमां वरारोहे गृह गोधां सुदुःखिताम्
म्हणून, सुंदरिणी, ही घरगुंठी खूप दुःखी आहे, तिला घे.
विमोहिनीं तिरस्कृत्य गृहगोधामुवाच ह
विमोहिनीला बाजूला ठेवून, त्याने घरगुंठीला सांगितले.
गच्छ विष्णुगतांल्लोकान्विधूताशेषकल्मषा
सर्व पापांपासून मुक्त होऊन, विष्णूला मिळालेले लोकांमध्ये जा.
विमुच्य देहं तज्जीर्णं गृहगोधासमुद्भवम्
घरगुंठीच्या रूपात मिळालेला जुना शरीर सोडून,