भर्तृस्थानं परित्यज्य स्वपितुर्वापि वर्जितम्
पतीचं घर किंवा वडिलांचं घर सोडून दिल्यावर,
सर्वधर्मविहीनापि नारी भवति सूकरी
स्त्रीने सर्व कर्तव्ये टाकली तरी ती अपवित्र होत नाही.
ममिष्यामित्वया सार्द्धमीशस्त्वं सुखदुःखयोः
"मी तुझ्यासोबत जाईन; सुखदुःखात तूच माझा स्वामी आहेस."
परिष्वज्य वरारोहामिदं वचनमब्रवीत्
त्या उत्तम स्त्रीला मिठी मारून त्याने असे शब्द सांगितले:
मा शङ्कां कुरु वामोरु यतो दुःखं भविष्यति
"सुंदर पायांची, काळजी करू नकोस, कारण त्यातून दुःखच होईल."
एहि गच्छाव तन्वङ्गि सुखाय नगरं प्रति
"अगं सडपातळ अंगाची, चल, आपण आनंदासाठी शहराकडे जाऊया."
भुङ्क्ष्व भोगान्मया सार्द्धं तत्रस्था स्वेच्छया प्रिये
"प्रियेस, तिथे माझ्यासोबत हवे तसे सर्व सुख उपभोग."
संप्रस्थिता नूपुरगोषयुक्ता विकर्षयन्ती गिरिजातशोभाम्
ती नुपुरांच्या झंकारात निघाली, डोंगरकन्येची शोभा घेऊन.
पश्यमानौ बहून्भावान्गिरिजातान्मनोहरमनोहरान्
ते दोघेही डोंगरातून उत्पन्न झालेल्या अनेक मनोहारी रूपांकडे पाहत होते.
केचिन्नीलसमप्रख्याः केचित्काञ्चनसत्विषः
काही गडद निळ्या रंगासारखे दिसत होते, काहींमध्ये सोन्यासारखी कांती होती.
अन्योन्यश्लेषतां प्राप्तौ सकलैः स्थावरैरिव
ते एकमेकांशी अगदी जवळ झाले, जणू स्थावर वस्तूंशी एकरूप झाले होते.
खन्यमानं खुरेणोर्वी कुलिशाभेन वेगिना
विजेसारख्या वेगवान खुराने पृथ्वी खणली जात होती.
गृहगोधाभवत्तस्मिन् भूभागान्तर्गता किल
त्या जमिनीखाली घरगोधडी होती असं सांगतात.
विदीर्यमाणां नृपतिरपश्यत्स दयापरः
ती फाटत असताना दयाळू राजा तिला पाहत होता.
ततः स वृक्षपत्रेण कोमलेन महीपतिः
मग त्या राजाने एक कोवळं पान घेतलं,
ततस्तु मोहिनीं प्राह प्रेक्ष्य मूर्च्छागतां हि ताम्
नंतर तिला बेशुद्ध पडलेली पाहून, त्याने मोहिनीला सांगितले.
येन मूर्च्छागतां सिंचे गृहगोधां विमर्द्दिताम्
"याने बेशुद्ध पडलेल्या, चिरडलेल्या घरगोधडीवर पाणी शिंपड."
तेनाभ्यषिं चन्नृपतिर्गृहगोधां विमूर्च्छिताम्
त्या पानाने राजाने बेशुद्ध घरगोधडीवर पाणी शिंपडलं.
अभिघातेषु सर्वेषु शस्तं वारिप्रसेचनम्
सर्व प्रकारच्या दुखापतींवर पाणी शिंपडणे हे शुभ मानले जाते.
संप्राप्तचेतना भूप गोधा वचनमब्रवीत्
राजाला शुद्धीवर येताच, गोधा हिने असे शब्द सांगितले.
रुक्माङ्गद महाबाहो निबोध मम चेष्टितम्
रुक्मांगद, बलवान वीर, माझ्या कृती ऐक.
रूपयौवनसंपन्ना तस्य नातिप्रिया विभो
ती सुंदर आणि तरुण असली तरी, राजन, ती त्याला फारशी प्रिय नव्हती.
नान्यस्य कस्यचिद्द्वेष्टा स तु मे नृपते पतिः
तो कोणाचाही द्वेष करत नाही; पण राजन, तो माझा पती आहे.
अपृच्छं प्रमदा राजन्यास्त्यक्ताः पतिभिः किल
मी त्या स्त्रियांना विचारले — त्या राजघराण्यातील होत्या आणि पतींनी त्यांना सोडले होते.
अस्माकं प्रत्ययो जातो भर्तृत्यागावमाननात्
पतींनी टाकून दिल्यामुळे आणि मिळालेल्या अपमानामुळे आमचा विश्वास दृढ झाला.
त्वं पृच्छ तां वरारोहे दास्यते भेषजं शुभम्
तू त्या सुंदर स्त्रीला विचार, ती तुला शुभ औषध देईल.
ततो ऽहं त्वरितं गत्वा तासां वाक्येन भूपते
मग राजन, मी त्यांच्या सांगण्यावरून लगेच तिकडे गेले.
शतस्तंभसमायुक्तः कान्तिमत्सुधया युतः
ती शंभर खांबांनी सजलेली होती आणि सुंदर तेजाने झळकत होती.
प्रावृतां दीर्घवस्त्रेण सन्ध्यारागसवर्णिनीम्
ती लांब वस्त्राने झाकलेली होती, ज्याचा रंग संध्याकाळच्या छटेप्रमाणे होता.
परिचारकैस्तु संयुक्ता वीज्यमाना शनैः शनैः
ती सेवकांनी वेढलेली होती आणि हळूहळू वारं घालण्यात येत होते.