उन्मील्य नेत्रे राजेन्द्र शतपत्रनिभे तथा
राजेंद्र, कमळाच्या पाकळ्यांसारखी डोळे उघडून त्याने असे बोलले.
मया बाले सुबहुशः पूर्णचन्द्रनिभाननाः
कन्ये, मी अनेकदा पूर्ण चंद्रासारखी सुंदर तोंडी पाहिली आहेत.
यादृशं त्वं धारयसे रूपं लोकविमोहनम्
पण तुझं रूप मात्र साऱ्या जगाला मोहून टाकतं.
अजल्पितवचो देवि मोहितस्तव तेजसा
देवी, तू एक शब्दही न बोलता तुझ्या तेजाने मी मोहून गेलो आहे.
नादेयमस्तीह जगत्त्रये ऽपि तवानुरागेण निबद्धचेतसः
तुझ्यावर प्रेम बांधलेल्या मनासाठी या तिन्ही जगात काहीही द्यायला मी मागे-पुढे पाहणार नाही.
घनस्तनीं व्योमसुबद्धदेहां निष्काननां सुंदरि वामशीलाम्
सुंदरी, घट्ट उरोज, आकाशासारखं सुंदर शरीर, कुठलाही दोष नाही, आणि स्वभावाने कोमल.
सकोशबद्धां गजवाजिपूर्णां समन्त्रिहृद्यां नगरैः समेताम्
कंबर पट्ट्याने बांधलेली, हत्ती-घोड्यांनी भरलेली, मंत्र्यांना प्रिय, आणि नगरांनी वेढलेली.
किं पुनर्द्धनरत्नादि प्रसीद मम मोहिनि
मग धन, रत्न यांची काय गरज? मोहिनी, कृपया माझ्यावर प्रसन्न हो.
समुवाच स्मितं कृत्वा तमुत्थाप्य नृपं तदा
ती हसून बोलली आणि राजाला उचलून बसवले.
यद्विदिष्याम्यहं काल तत्कार्यमविशङ्कया
मी ज्या वेळी जे सांगीन, ते कोणतीही शंका न ठेवता करावं लागेल.
येन संतुष्यसे देवि समयं तं करोम्यहम्
देवी, तुला जे आवडेल, ते वचन मी पूर्ण करीन.
दशावस्थां गतो देहो मम त्वत्संगमं विना
तुझ्या संगाविना माझ्या देहाची अवस्था फारच वाईट झाली आहे.
येन मे प्रत्ययो राजन् वचने तावके भवेत्
राजा, तुझ्या शब्दांवर मला विश्वास कसा वाटावा?
न वक्तास्यनृतं काले मार्गायं लौकिकः कृतः
योग्य वेळी तू असत्य बोलणार नाहीस; हा सांसारिक मार्ग मी स्वीकारला आहे.
अब्रवीन्नृपतिस्तां तु सुप्रसन्नमना नृप
राजा अत्यंत आनंदित मनाने तिला म्हणाला.
स्वैरेष्वपि विहारेषु कदापि वरवाणिंनि
हे वर देणाऱ्या, तुझ्या स्वतःच्या आनंदातही, कधीच—
दतो ह्येष मया हस्तो दक्षिणः पुण्यलाञ्छनः
माझा हा उजवा, पुण्याने शोभणारा हात, मी खरोखरच दिला आहे.
तत्सर्वं तव वामोरु यदि कुर्यान्न ते वचः
हे सुंदर नितंब असणाऱ्या, हे सर्व तुझंच आहे, फक्त तू माझं ऐकलंस तर.
तव रूपेण मे क्षोभः सहसा प्रत्युपस्थितः
तुझ्या सौंदर्यामुळे माझ्या मनात अचानक अस्वस्थता आली आहे.
इक्ष्वाकुवशसंभूतः सुतो धर्माङ्गदो मम
इक्ष्वाकू कुळात जन्मलेला धर्मांगद नावाचा मुलगा माझा आहे.
ततो दृष्टो वने हृद्यो वामदेवाश्रमो मया
मग मी वनात वामदेवांचं रमणीय आश्रम पाहिलं.
आरुह्य वाहनश्रेष्ठंमन्दरं द्रष्टुमागतः
सर्वोत्कृष्ट वाहनावर बसून मी मंदार पाहायला आलो.
प्राप्तं मच्छ्रवणे गीतं तव वक्त्रविनिर्गतम्
तुझ्या ओठांतून उमटलेलं गाणं माझ्या कानावर आलं.
दृष्टेः पथमनुप्राप्ता मम त्वं चारुलोचने
हे सुंदर डोळ्यांची, तू माझ्या नजरेत आलीस.
सांप्रतं चेतनायुक्तस्तव वाक्यामृतेन हि
आता तुझ्या मधुर शब्दांनी मी पुन्हा भानावर आलो आहे.
प्रत्युत्तरप्रदानेन प्रसादं कर्त्तुमर्हसि
उत्तर देऊन तू मला कृपा दाखवावी.
अहं ब्रह्मभवा राजंस्त्वदर्थं समुपागता
हे राजन, मी ब्रह्मातून जन्म घेऊन तुझ्यासाठी इथे आले आहे.
परित्यज्य सुरान्सर्वान्विश्वंभरपुरोगमान्
विश्वंभरा यांच्या पुढे असलेल्या सर्व देवांना सोडून,
संपूजयन्ती देवेशं गीतदानेन शङ्करम्
मी गाण्याचं दान देऊन देवाधिदेव शंकरांची पूजा केली,
सर्वदानाधिकं भूप ह्यनन्तगतिदायकम्
राजा, गाण्याचं दान हे सर्व दानांपेक्षा श्रेष्ठ आहे, कारण ते अनंत फल देतं.