लक्ष्मीभर्ता जगन्नाथो निःशेषाघौघनाशनः
लक्ष्मीच्या पतीने, या जगाचा स्वामी सर्व पापांचे नाश करणारा आहे.
अशून्यशयनं पुण्यं गृहे वृद्धिकरं परम्
घरात कधीही रिकामी न होणारी शय्या हे मोठे पुण्य आहे आणि ती घरात भरभराट आणते.
सुखमीदृग्विधं लोके दुर्लभं प्रतिभाति मे
अशा प्रकारचे सुख जगात फारच दुर्मिळ आहे, असे मला वाटते.
ग्राह्यमेतद्व्रतं पुण्यं जन्ममृत्युजरापहम्
हे पुण्यवान व्रत जन्म, मृत्यू आणि वार्धक्य दूर करणारे आहे; ते स्वीकारावे.
शय्यादानैर्वस्त्रदानैस्तथा ब्राह्मणभोजनैः
शय्या दान, वस्त्र दान आणि ब्राह्मणांना जेवू घालणे—
इमानेवाग्रतः पुण्यास्त्वयोक्तान्विस्तराच्छृणु
ही पुण्याची कृत्ये मी तुला आता सविस्तर सांगतो, नीट ऐक.
पूर्वजन्मनि देवेशस्त्वयाशून्येन पूजितः
देवतांचा अधिपती, पूर्वजन्मी तू रिकामी न झालेल्या शय्येने पूजिला गेला होतास.
अवश्यं प्राप्यसे राजन् विष्णोः सायुज्यतां ध्रुवम्
राजा, तुला नक्कीच विष्णूचे सायुज्य लाभेल.
संपदां प्रभवोपेतो ज्ञातेरुत्कर्षणार्थकः
तुला संपत्ती लाभली आहे आणि आपल्या कुळाचा उत्कर्ष घडविण्याचे भाग्य तुझ्या नशिबी आहे.
अवश्यं सर्वयोग्यो ऽसि भक्तो ऽसि त्वं जनार्दने
तू सर्व सिद्ध्यांसाठी पात्र आहेस; तू जनार्दनाचा भक्त आहेस.
तत्राश्चर्याण्यनेकानि द्रष्टुकामस्तवाज्ञया
तेथे, तुझ्या आज्ञेने, मला अनेक अद्भुत गोष्टी पाहायची इच्छा आहे.
राज्यशासनजं भारं दुर्वहं यच्च भूमिपैः
राज्यकारभाराचा भार, जो राजेपदामुळे येतो, तो भूमिपतींना पेलणे कठीण असतो.
तच्छत्वा वचनं राज्ञो वामदेवो ऽब्रवीदिदम्
मग राजाच्या शब्दावर वामदेव असे म्हणाले.
यत्क्लेशात्पितरं प्रेम्णा विमोचयति सर्वदा
जो कोणी प्रेमाने नेहमी आपल्या वडिलांना दुःखातून मुक्त करतो—
तस्य भागीरथीस्नानमहन्यहनि जायते
त्याला रोज गंगेच्या स्नानाचे पुण्य मिळते.
नो शुद्धिस्तस्य पुत्रस्य इतीत्थं वैदिकी श्रुतिः
पण अशा व्यक्तीचा पुत्र शुद्ध होत नाही, असे वैदिक श्रुती सांगते.
हरिप्रसादात्ते जातो वंशे पुत्रः स पुण्यकृत्
हरीच्या कृपेने तुझ्या कुळात पुण्य करणारा पुत्र जन्माला आला.
ययौ शीघ्रगतिः श्रीमान्सदागतिरिव स्वयम्
तो तेजस्वीपणे, जणू सत्कर्माचा मार्गच स्वतः आहे असे वाटावे, अशा वेगाने निघून गेला.
सर्वाश्चर्याणि राजेन्द्रः सरांस्युपवनानि च
राजा, तिथे सर्व अद्भुत गोष्टी, तलाव आणि बागा होत्या.
भ्रामयित्वा गिरिं श्वेतं गन्धमादनमेव च
त्याने श्वेत पर्वत आणि गंधमादन यांच्याभोवती प्रदक्षिणा घातली.
शतसूर्यप्रतीकाशं सर्वतः काञ्चनावृतम्
तो प्रदेश शंभर सूर्यांसारखा तेजस्वी आणि सर्वत्र सोन्याने झाकलेला होता.
तद्भूभागं नगाकीर्णं बहुधातुविभूषितम्
तो प्रदेश डोंगरांनी भरलेला आणि अनेक धातूंनी सजलेला होता.
निम्नागायुतसंपूर्णं धौतं गङ्गाजलैः शुभैः
असंख्य नद्या आणि शुद्ध गंगाजलाने धुतलेला तो भाग होता.
घटप्रमाणैर्नृपते परिपक्वैः सुगन्धिभिः
राजा, तिथे मडक्याएवढी मोठी, पिकलेली आणि सुवासिक फळं होती.
द्विरेफध्वनिसंयुक्तं कोकिलस्वरनादितम्
मधमाश्यांच्या गुंजारवाने आणि कोकिळांच्या गाण्याने तो परिसर निनादत होता.
संपश्यमानो नृपतिर्विवेश स महागिरिम्
हे सर्व पाहून राजा त्या महान पर्वतात शिरला.
स वीक्षते यावदसौ समन्तात्तावत्समस्तं द्रुमपक्षिसंघम्
त्याने आजूबाजूला पाहिलं आणि सर्व झाडं व पक्ष्यांचा समूह त्याला दिसला.
उपप्लवन्तं तरसा महीपस्तेनैव सार्द्धं स जगाम तूर्णम्
ते सर्व वेगाने पुढे जात असताना पृथ्वीचा स्वामीही त्यांच्यासोबत धावला.
विमोहितो येन विमुच्य वाहं त्रिविक्रमेणेव विलङ्घ्यमानम्
ज्यामुळे तो गोंधळला, वाहन सोडून जणू त्रिविक्रमासारखा उडी मारली.
गिरौ स्थितां तप्तसुवर्णभासं कामस्य यष्टीमिव निर्मितां च
पर्वतावर त्याने वितळलेल्या सोन्यासारखी तेजस्वी, जणू कामासाठी घडवलेली कांडी पाहिली.