प्रजा अरक्षन्नृपतिः सधर्म्मो ऽपि व्रजत्यधः
जो राजा प्रजेला संरक्षण देत नाही, तो धर्मात्मा असला तरी अधोगतीला जातो.
विमुक्तभावो ऽहमिति मेरुशृङ्गे रविर्यथा
मी सर्व गोष्टींपासून अलिप्त आहे, जसा मेरू शिखरावरचा सूर्य.
दोषापतिसमप्रख्यं निर्देषं क्षितिभूषणम्
दोषांच्या अधिपतीसारखा, निर्दोष असा पृथ्वीचा भूषवणारा राजा,
धरामादृत्य भूपालो दत्वा तं दक्षिणं करम्
राजाने पृथ्वीला वंदन करून, त्याला योग्य दक्षिणा दिली.
अशोकपल्लवाकारं वज्राङ्कुशविरोहणम्
अशोकाच्या कोवळ्या पानांसारखा आणि वज्रांकुशाच्या आरोहणासारखा,
साधयानो ययौ देशान्काननं स नृपोत्तमः
आपले कार्य साधून, तो श्रेष्ठ राजा वनाकडे निघाला.
पदातयो निपेतुस्ते मूर्च्छिताः क्षितिमण्डले
त्यांचे पाय थकून खाली वाकले आणि ते जमिनीवर बेशुद्ध पडले.
योजनानां समुत्तीर्य शतमष्टोत्तरं नृप
राजा, त्यांनी एकशे आठ योजनांचे अंतर पार केले.
अशोकबकुलोपेतं पुन्नागसरलावृतम्
ते अशोक आणि बकुळ झाडांनी सजलेल्या, पुन्नाग आणि सरळ झाडांनी वेढलेल्या ठिकाणी पोहोचले.
नारिकेलैस्तथा तालैः केतकैः सिंदुवारकैः
तेथे नारळ, ताड, केतकी आणि सिंदुवार यांचीही झाडे होती.
क्रमुकैर्दाडिमैश्चैव धात्रीवृक्षैः सहस्रशः
तसेच कडुलिंब, डाळिंब आणि हजारो आवळ्याची झाडेही होती.
परिपक्वफलैर्नम्रैः खगारूढैः समावृतम्
पिकलेल्या फळांनी झुकलेल्या फांद्या आणि त्यावर बसलेल्या पक्ष्यांनी ते ठिकाण भरलेले होते.
पश्यमानो मुनिं राजा ददर्श हुतभुक्प्रभम्
हे पाहून, राजाने त्या ऋषींना अग्नीप्रमाणे तेजस्वी पाहिले.
अवरुह्य हयाद्दृष्ट्वा प्रणनाम च सादरम्
तो घोड्यावरून खाली उतरला आणि त्यांना पाहून आदराने वाकला.
उपविश्यासने कौशे प्राह संहृष्टया गिरा
मऊ आसनावर बसून, त्याने आनंदाने बोलायला सुरुवात केली.
दृष्ट्वा तव पदांभोजं सम्यग्ध्यानपरस्य च
तुमचे कमळासारखे पाय पाहून, आणि तुम्ही खरी ध्यानात मग्न आहात हे जाणून,
संपृष्ट्वा कुशलं प्राह वामदेवो मुदान्वितः
त्यांची कुशल विचारून, वामदेव आनंदाने बोलले.
ममाश्रमो महाभाग पुण्यो जातो धरातले
महाभाग, माझे आश्रम तुमच्या येण्याने या पृथ्वीवर पवित्र झाले.
येन वैवस्वतो माग्रो भग्नो निर्जित्य वै यमम्
ज्यामुळे वैवस्वतांचा प्रमुख यमाला जिंकून पराभूत झाला.
उपोषयित्वा नृपतेद्वादशीं पापनाशिनीम्
राजा, ज्याने पाप नष्ट करणारी द्वादशीची उपवास केला,
स्वकर्मस्था विकर्मस्था नीता मधुभिदः पदम्
स्वकर्तव्य करणारे किंवा चुकीच्या मार्गावर असणारे, सर्वांना मधुसूदनाच्या चरणी नेले गेले.
श्वपचो ऽपि महीपाल विष्णुभक्तो द्विजाधिकः
राजा, अगदी श्वपचही, जर तो विष्णूभक्त असेल, तर तो ब्राह्मणांपेक्षा श्रेष्ठ ठरतो.
दुर्लभा भूप राजानो विष्णुभक्ता महीतले
राजा, या पृथ्वीवर विष्णूभक्त राजे फारच दुर्मिळ आहेत.
यो न राजा रहेर्भक्तो देवेष्वन्येषु भक्तिमान्
जो राजा नाही, पण हरिभक्त आहे आणि इतर देवतांनाही भक्तीने पूजतो,
एवं व्यतिक्रमस्तस्य नृपतेर्भवति ध्रुवम्
राजाच्या अशा वागणुकीत चुक नक्कीच होते.
तत्त्वया न्यायविहितं कृतं विष्णोः प्रपूजनम्
तुम्ही न्यायाने केलेली विष्णूची पूजा पूर्ण झाली आहे.
इत्येवं भाषमाणं तु वामदेवं नृपोत्तमः
वामदेव असे बोलत असताना, तो श्रेष्ठ राजा—
क्षामये त्वा द्विजश्रेष्ठ नाहमेतादृशो विभो
हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, मला माफ करा; मी असा माणूस नाही, प्रभो.
न विप्रेभ्यो ऽधिका देवा भवन्तीह कदाचन
इथे देव कधीच ब्राह्मणांपेक्षा श्रेष्ठ होत नाहीत.
द्वेष्यो भवति तै रुष्टैः सत्यमेतन्मयेरितम्
ते रागावले की त्यांचा द्वेष होतो; हे मी खरे सांगतो.