निर्देषमृगयूथानां न युक्तं सूदनं तव
निर्दोष प्राण्यांच्या कळपांचा संहार करणे तुझ्यासाठी योग्य नाही.
कुर्वन्नपि वृथा धर्मान्यो हिंसामनुवर्तते
व्यर्थ कर्तव्ये करत असतानाही, माणूस हिंसेचाच मार्ग धरतो.
षड्विधं नृप ते प्रोक्तं विद्वद्भिर्जीवघातनम्
राजा, विद्वानांनी जीव मारण्याचे सहा प्रकार सांगितले आहेत.
हिं सया संयुतं धर्ममधर्मं च विदुर्बुधाः
हिंसा मिसळलेला धर्म, हे ज्ञानी लोक अधर्मच मानतात.
धर्मं समाश्रयमन्सम्यक्संजातपलितः पिता
वयोमानानं पांढरे केस झाले की, वडिलांनी योग्यतेने धर्माचा आधार घ्यावा.
मृगशीला हि राजानो विनष्टाः शतशो न-प
शिकार करण्याची हौस असलेल्या शेकडो राजे नष्ट झाले आहेत.
दया वरा मृगे रीज्ञां धर्मिणामपि दृश्यते
धार्मिक राजांमध्येही प्राण्यांवर दया दिसून येते.
एवं ब्रुवाणां तां भार्यां नृपो वचनमब्रवीत्
पत्नी असे बोलल्यावर, राजाने तिला उत्तर दिले.
पर्य्यटिष्ये धनुष्पाणिः कुर्वन्कण्टकशोधनम्
मी धनुष्य हातात घेऊन, दुष्टांचा नायनाट करत वनात फिरेन.
श्वापदेभ्यश्च दस्युभ्यः प्रजा रक्ष्या महीभृता
राजाने आपल्या प्रजेला हिंस्र प्राणी आणि चोरट्यांपासून वाचवावे.
प्रजा अरक्षन्नृपतिः सधर्म्मो ऽपि व्रजत्यधः
जो राजा प्रजेला संरक्षण देत नाही, तो धर्मात्मा असला तरी अधोगतीला जातो.
विमुक्तभावो ऽहमिति मेरुशृङ्गे रविर्यथा
मी सर्व गोष्टींपासून अलिप्त आहे, जसा मेरू शिखरावरचा सूर्य.
दोषापतिसमप्रख्यं निर्देषं क्षितिभूषणम्
दोषांच्या अधिपतीसारखा, निर्दोष असा पृथ्वीचा भूषवणारा राजा,
धरामादृत्य भूपालो दत्वा तं दक्षिणं करम्
राजाने पृथ्वीला वंदन करून, त्याला योग्य दक्षिणा दिली.
अशोकपल्लवाकारं वज्राङ्कुशविरोहणम्
अशोकाच्या कोवळ्या पानांसारखा आणि वज्रांकुशाच्या आरोहणासारखा,
साधयानो ययौ देशान्काननं स नृपोत्तमः
आपले कार्य साधून, तो श्रेष्ठ राजा वनाकडे निघाला.
पदातयो निपेतुस्ते मूर्च्छिताः क्षितिमण्डले
त्यांचे पाय थकून खाली वाकले आणि ते जमिनीवर बेशुद्ध पडले.
योजनानां समुत्तीर्य शतमष्टोत्तरं नृप
राजा, त्यांनी एकशे आठ योजनांचे अंतर पार केले.
अशोकबकुलोपेतं पुन्नागसरलावृतम्
ते अशोक आणि बकुळ झाडांनी सजलेल्या, पुन्नाग आणि सरळ झाडांनी वेढलेल्या ठिकाणी पोहोचले.
नारिकेलैस्तथा तालैः केतकैः सिंदुवारकैः
तेथे नारळ, ताड, केतकी आणि सिंदुवार यांचीही झाडे होती.
क्रमुकैर्दाडिमैश्चैव धात्रीवृक्षैः सहस्रशः
तसेच कडुलिंब, डाळिंब आणि हजारो आवळ्याची झाडेही होती.
परिपक्वफलैर्नम्रैः खगारूढैः समावृतम्
पिकलेल्या फळांनी झुकलेल्या फांद्या आणि त्यावर बसलेल्या पक्ष्यांनी ते ठिकाण भरलेले होते.
पश्यमानो मुनिं राजा ददर्श हुतभुक्प्रभम्
हे पाहून, राजाने त्या ऋषींना अग्नीप्रमाणे तेजस्वी पाहिले.
अवरुह्य हयाद्दृष्ट्वा प्रणनाम च सादरम्
तो घोड्यावरून खाली उतरला आणि त्यांना पाहून आदराने वाकला.
उपविश्यासने कौशे प्राह संहृष्टया गिरा
मऊ आसनावर बसून, त्याने आनंदाने बोलायला सुरुवात केली.
दृष्ट्वा तव पदांभोजं सम्यग्ध्यानपरस्य च
तुमचे कमळासारखे पाय पाहून, आणि तुम्ही खरी ध्यानात मग्न आहात हे जाणून,
संपृष्ट्वा कुशलं प्राह वामदेवो मुदान्वितः
त्यांची कुशल विचारून, वामदेव आनंदाने बोलले.
ममाश्रमो महाभाग पुण्यो जातो धरातले
महाभाग, माझे आश्रम तुमच्या येण्याने या पृथ्वीवर पवित्र झाले.
येन वैवस्वतो माग्रो भग्नो निर्जित्य वै यमम्
ज्यामुळे वैवस्वतांचा प्रमुख यमाला जिंकून पराभूत झाला.
उपोषयित्वा नृपतेद्वादशीं पापनाशिनीम्
राजा, ज्याने पाप नष्ट करणारी द्वादशीची उपवास केला,