नागनासोरु सुभगे मत्तमातङ्गगामिनि
सुंदर पाय असलेली, मदमस्त हत्तीच्या चालीसारखी चालणारी सुंदरी.
तन्मया सुगृहीतं तु कृतं ज्ञानाङ्कुशेन हि
तुझ्या ज्ञानरूपी अंकुशामुळे हे उत्तम प्रकारे साध्य झालं आहे.
सत्यमेतद्विशालाक्षि तव रूपं विमोहनम्
मोठ्या डोळ्यांची सुंदरी, खरंच तुझं रूप मोहून टाकणारं आहे.
यन्निमित्तं मया सृष्टा तत्साधय वरानने
सुंदर मुख असलेल्या, ज्या कारणासाठी मी तुला निर्माण केलं, ते पूर्ण कर.
यस्य सन्ध्यावली भार्या तव रूपोपमा शुभे
शुभे, जिची पत्नी संध्यावली आहे, तिचं रूप तुझ्यासारखंच आहे.
दशनागायु तबलः प्रतापेन रविर्यथा
त्याचं बळ दहा हत्तींसारखं आहे आणि तेज सूर्याप्रमाणे तळपतं.
तेजसा वह्निवद्द्वीप्तः क्रोधे वैवस्वतोपमः
तो तेजाने अग्नीसारखा प्रखर आहे आणि रागात विवस्वतपुत्र यमासारखा आहे.
सौम्यत्वे शशितुल्यस्तु रूपवान् मन्मथो यथा
तो सौम्यतेत चंद्रासारखा, आणि रूपाने मदनासारखा सुंदर आहे.
पित्रा भुक्तं समस्तैकं जंबूद्वीपं वरानने
सुंदर मुख असलेल्या, त्याने वडिलांसोबत संपूर्ण जांबूद्वीपाचा उपभोग घेतला आहे.
पित्रोस्तु व्रीडया येन न ज्ञातं प्रमदासुखम्
वडिलांचा आदर म्हणून त्याने स्त्रियांच्या सुखाचा अनुभव घेतलेला नाही.
यो न वाक्याद्विचलते सहैव हि पितुर्गृहे
तो वडिलांच्या शब्दापासून कधीच विचलित होत नाही, आणि नेहमी वडिलांच्या घरीच राहतो.
शतानि कनकाभासे त्वविशेषेण पश्यति
तो सोन्यासारख्या रंगाच्या शेकडो स्त्रियांना भेद न करता पाहतो.
समीपं गच्छ चार्वङ्गि मन्दरे पर्वतोत्तमे
सुंदर अंग असलेल्या, तू उत्तम पर्वत मंदाराजवळ जा.
तव गीतेन चार्वङ्गि मोहितो ऽश्वं विहाय चकत
सुंदर अंग असलेल्या, तुझ्या गाण्याने मोहून तो घोडा सोडून भटकू लागला.
तत्र देवि त्वयावाच्यं मिलित्वा भूभुजा त्विह
देवी, तिथे या राजाशी भेटून त्याच्याशी बोलावं लागेल.
यद्ब्रवीमि ह्यहं नाथ तत्कार्यं हि त्वया ध्रुवम्
नाथा, मी जे सांगतो ते नक्कीच तुझ्याकडून केलं पाहिजे.
यतस्तं शपथैर्धृत्वा दक्षिणेन करेण वै
म्हणून, त्याला शपथ देऊन त्याचा उजवा हात धर.
सुरते तव चार्वङ्गि यदा मुग्धो हि लक्ष्यते
सुंदर अंग असलेल्या, जेव्हा तो तुझ्या आलिंगनात गुंग दिसतो.
यस्त्वया शपथो राजन्कृतो मद्वाक्यपालने
राजा, तू माझ्या शब्दाचे पालन करशील अशी शपथ घेतलीस.
एवमुक्ते त्वया मुग्धो राजा वै सत्यगौरवात्
तू असे बोलल्यावर, सत्याचा मान ठेवून निरागस राजा तसेच वागला.
एवमुक्ते तु वचने त्वया वाच्यो वरानने
सुंदर स्त्री, तू असे बोलल्यावर तुला तशाच प्रकारे उत्तर दिले पाहिजे.
नोपवासस्त्वया कार्यो जातु वै हरिवासरे
हरिवासर म्हणजे श्रीहरीच्या दिवशी तू कधीही उपवास करू नकोस.
सुमुग्धां यौवनोपेतां स्वभार्यां यो न सेवते
जो पुरुष आपल्या तरुण व सुंदर पत्नीला जवळ घेत नाही,
त्रिरात्रमपविद्धाहं त्वया भूप उपोषणात्
राजा, उपवासामुळे तू मला तीन रात्री दुर्लक्ष केलेस.
श्राद्धकाले तु संप्राप्ते उपाविष्टैर्द्विजैः किल
श्राद्धाचा काळ आला आणि ब्राह्मण बसले असता,
एवं संबोध्यमानो ऽपि यदा राजा वचस्तव
असे सांगितल्यावरही जर राजा तुझे शब्द ऐकत नाही,
यदि न त्यजसे राजन्नुपवासं हरेर्दिने
राजा, जर तू हरिवासराला उपवास सोडत नाहीस,
धर्माङ्गदस्य राजेन्द्र ममोत्संगेक्षिप स्वयम्
राजेंद्र, तू मला स्वतः धर्मांगदाच्या मांडीवर टाका.
धर्मक्षीणो भवान् गन्ता नरके नात्र संशयः
तुझ्यातील धर्म कमी झाल्यास तू नरकात जाशील, यात शंका नाही.
संगृह्य वाक्यं वसुधामराणां सम्भोक्ष्यते माधववासंरे ऽसौ
राजांचे शब्द मान्य करून तो माधवाच्या निवासाचा आनंद घेईल.