स शिवः सादरं तस्य भक्त्या संतुष्टमानसः
त्या शिवाने भक्तीने समाधानी होऊन, प्रेमाने त्याच्या भक्तीला मान दिला.
स लब्ध्वा शांभवं ज्ञानं शङ्कराल्लोकशङ्करात्
त्याने शंकराकडून, जगाचा कल्याण करणाऱ्या शिवाकडून, शिवज्ञान मिळवले.
तत्रापि नारदो ऽभीक्ष्णं गतागतपरायणः
तेथेही नारद नेहमी येण्या-जाण्यात मग्न असायचा.
एतद्वः कीर्तितं विप्रा नारदीयं महन्मया
ब्राह्मणांनो, हे नारदाचे मोठे शिक्षण मी तुम्हाला सांगितले आहे.
चतुष्पादसमायुक्तं शृण्वतां ज्ञानवर्द्धनम्
चार गुणांनी युक्त असलेले हे ऐकणाऱ्यांचे ज्ञान वाढवते.
समाजे द्विजमुख्यानां तथा केशवमन्दिरे
द्विजश्रेष्ठांच्या सभेत आणि केशवाच्या मंदिरातसुद्धा,
सेतौ काञ्च्यां कुशस्थल्यां गङ्गाद्वारे कुशस्थले
सेतूवर, कांचीमध्ये, कुशस्थळीमध्ये, गंगाद्वारावर, कुशस्थळीमध्ये,
स लभेत्सर्वय ज्ञानां तीर्थानां च फलं महत्
तो सर्व ज्ञान आणि तीर्थांचे मोठे फळ मिळवतो.
उपवासपरो वापि हविष्याशी जितेन्द्रियः
जो उपवास करतो, हविष्य अन्न खातो किंवा इंद्रियांवर विजय मिळवतो,
शिवभक्तिरतो वापि शृण्वन् सिद्धिमवाप्नुयात्
किंवा शिवभक्तीमध्ये रमतो, तो हे ऐकून सिद्धी मिळवतो.
कथितः सर्वपापघ्नः पठतां शृण्वतां सदा
हे नेहमी वाचणाऱ्यांसाठी आणि ऐकणाऱ्यांसाठी सर्व पापांचा नाश करणारे आहे, असे सांगितले आहे.
सर्वेषामीप्सितं चेदं सर्वज्ञानप्रकाशकम्
हे सर्वांना हवे असलेले आणि सर्व ज्ञान प्रकट करणारे आहे.
तथैव गाणपत्यानां वर्णाश्रमवतां द्विजाः
तसेच गणेशभक्तांसाठी आणि वर्णाश्रमाचे पालन करणाऱ्या द्विजांसाठीही,
मन्त्राणां चैव यन्त्राणां वेदाङ्गानां विभागशः
मंत्र, यंत्र आणि वेदांतील विभाग यांच्यासाठीही,
य एतत्पठते भक्त्या शृणुयाद्वा समाहितः
जो कोणी हे भक्तीने वाचतो किंवा एकाग्रतेने ऐकतो,
श्रुत्वेदं नारदीयं तु पुराणं वेदसंमितम्
जो वेदांच्या प्रमाणात असलेले हे नारदीय पुराण ऐकतो,
भूमिदानैर्गवां दानै रत्नदानैश्च संततम्
भूमीदान, गाईंचे दान आणि रत्नांचे दान याने नेहमीच,
यस्तु व्याकुरुते विप्राः पुराणं धर्मसंग्रहम्
जो ब्राह्मण हे धर्मसंग्रह असलेले पुराण सांगतो,
कायेन मनसा वाचा धनाद्यैरपि संततम्
शरीराने, मनाने, वाणीने आणि धनादिकांनी नेहमीच सेवा करावी.
श्रुत्वा पुराणं विधिवद्धोमं कृत्वा सुरार्चनम्
पुराण नीट ऐकावे, यथाविधी होम करावा आणि देवांची भक्तीने पूजा करावी.
दक्षिणां प्रददेच्छक्त्या भक्त्या प्रीयेत माधवः
आपल्या शक्तीनुसार दक्षिणा द्यावी; भक्तीने माधव प्रसन्न होतो.
काशी पुरी नगो मेरुर्देवो नारायणो हरिः
काशी ही नगरी, मेरू हा डोंगर, आणि नारायण हरि हा देव आहे.
मार्गो मृगेन्द्रः पुरुषो ऽश्वत्थः प्रह्लाद आननम्
मार्ग म्हणजे सिंह, पुरुष म्हणजे अश्वत्थ वृक्ष, आणि प्रह्लाद म्हणजे मुख.
पावको विष्णुरिन्द्रश्च कपिलो वाक्पतिः कविः
अग्नी म्हणजे विष्णू, इंद्र, कपिल, वाणीचा स्वामी आणि कवी.
उर्वशी काञ्चनं यद्वच्छ्रेष्टाश्चैते स्वजातिषु
उर्वशी, सोनं—जसं हे आपल्या जातींत श्रेष्ठ आहेत.
शान्तिरस्तु शिवं चास्तु सर्वेषां वो द्विजोत्तमाः
सर्वांना शांती लाभो, कल्याण होवो, हे श्रेष्ठ द्विजांनो.
इत्युक्त्वाभ्यर्चितः सूतः शौनकाद्यैर्महात्मभिः
असं सांगून सूताला शौनक व इतर महात्म्यांनी सन्मान केला.
श्रुतं सम्यगनुष्ठाय तत्र तस्थुश्च सत्रिणः
योग्य रीतीने ऐकून आणि आचरण करून, यजमान तिथेच राहिले.
स तु निर्विषमनसा समेत्य यागं लभते सतमभीप्सितं हि लोकम्
ज्याचं मन द्वेषरहित आहे, तो एकत्र येऊन यज्ञ मिळवतो आणि सज्जनांना हवी ती लोकप्राप्ती करतो.
त्रैलोक्यमण्डपस्तंभाश्चत्वारो हरिबाहवः
हरिच्या चार भुजा म्हणजे त्रैलोक्याच्या मंडपाचे आधारस्तंभ आहेत.