वैडूर्यदो रुद्रलोकं पुष्परागप्रदस्तथा
वैडूर्य दान केल्याने रुद्रलोक मिळतो; तसेच पुष्पराग दान केल्यानेही.
अश्वसांनिध्यं चिरं व्रजति भूमिप
राजा, तो मनुष्य दीर्घकाळ घोड्यांच्या संगतीत राहतो.
प्रयाति यानदानेन स्वर्गं स्वर्यानमास्थितः
यान दान केल्याने, स्वर्गातील यानावर बसून, तो स्वर्गात जातो.
गवां तृणप्रदानेन रुद्रलोकमवान्पुयात्
गायींना गवत दिल्याने रुद्रलोक मिळतो.
स्वश्रमाचारनिरताः सर्वभूतहितेरताः
आपल्या आश्रमधर्माचे पालन करणारे आणि सर्व जीवांच्या कल्याणासाठी झटणारे,
परोपदेश निरता वीतरागा विमत्साराः
इतरांना उपदेश करणारे, ज्यांना आसक्ती आणि मत्सर नाही,
सत्सङ्गाह्लादनिरताः सत्कर्मसु सदोद्यताः
सज्जनांच्या संगतीत रमणारे आणि नेहमीच चांगल्या कर्मात मग्न असतात.
नित्यं हितकरा ये तु ब्राह्मणेषु च गोषु च
ते ब्राह्मण आणि गायींच्या कल्याणासाठी नेहमीच तत्पर असतात.
जितेन्द्रिया जिताहारा गोषु क्षान्ताः सुशीलिनः
स्वतःच्या इंद्रियांवर आणि खाण्यावर विजय मिळवलेले, गायींबद्दल संयमी आणि उत्तम स्वभावाचे असतात.
अग्निशुश्रूषवश्चैव गुरुशुश्रूषकास्तथा
ते पवित्र अग्नीची सेवा करतात आणि गुरूंचीही मनापासून सेवा करतात.
सदा देवार्चनरता हरिनमपरायणाः
ते नेहमी देवांची भक्ती करतात आणि हरिनामात तल्लीन असतात.
अनाथं विप्रकुणपं ये दहेयुर्नृपोत्तम
राजन, जे कोणी अनाथ ब्राह्मणाचे प्रेत जाळतात—
पत्रैः पुर्ष्पेः फलैर्वापि जलैर्वा मनुजेश्वर
—पान, फुलं, फळं किंवा अगदी पाण्यानेसुद्धा, हे मनुष्यराज—
अप्सरोगणगन्धर्वैः स्तूयमानो विमानगः
—अप्सरा आणि गंधर्व यांच्या स्तुतीने, ते दिव्य विमानात आरूढ होतात.
चुलुकोदकमात्रेण लिङ्गं संस्नाप्य भूमिप
राजा, अगदी एक मूठ पाण्यानेसुद्धा लिंगाचे अभिषेक करणारा—
पूजया रहितं लिङ्गं कुसुमैर्योर्ऽचयेत्सुधीः
—शुद्ध पूजा न करता, फुलांनी लिंगाची भक्ती करणारा ज्ञानी—
भक्ष्यैर्भोज्यैः फलैर्वापि शून्यं लिङ्गं प्रपूज्य च
—किंवा अन्न, नैवेद्य किंवा फळांनी, पूजा नसतानाही लिंगाची सेवा करणारा—
पूजया रहितं विष्णुं योर्ऽचयेदकर्वंशज
—किंवा करवंशाच्या वंशजांनो, जो पूजा न करता विष्णूची भक्ती करतो—
देवतायतने यस्तु कुर्यात्संमार्जनं सुधीः
जो ज्ञानी देवळात झाडून स्वच्छता करतो—
शीर्णं स्फटिकलिङ्गन्तु यः संदध्यान्नृपोत्तम
राजन, जो तुटलेलं स्फटिक लिंग दुरुस्त करतो—
यस्तु देवालये राजन्नपि गोचर्ममात्रकम्
राजा, जो देवळात फक्त गायीची कातडीही अर्पण करतो—
गन्धोदकेन यः सिञ्चेद्देवतायतने भुवम्
जो देवळाच्या जमिनीवर सुगंधी पाणी शिंपडतो—
मृदा धातुविकारैर्वा यो लिम्पेद्देवतागृहम्
जो मातीने किंवा धातूच्या मिश्रणाने देवळाची भिंत लिंपतो—
शिलाचूर्णेन यो मर्त्यो देवागारं तु लोपयेत्
किंवा जो मनुष्य दगडाच्या चूर्णाने देवळाचे आवरण करतो—
यः कुर्याद्दीपरचनां देवतायतने नृप
राजा, जो कोणी देवतेच्या मंदिरात दिवा लावतो—
अखण्डदीपं यः कुर्याद्विष्णोर्वा शङ्करस्य च
जो कोणी विष्णू किंवा शंकरासाठी अखंड दिवा प्रज्वलित करतो—
अर्चितं शङ्करं दृष्ट्वा विष्णुं वापि नमेत्तु यः
जो शंकर किंवा विष्णूची पूजा होताना पाहून त्यांना वंदन करतो—
देव्याः प्रदक्षिणामेकां सत्प सूर्यस्य भूमिप
राजा, जो देवी किंवा सूर्याची एक प्रदक्षिणा करतो—
कृत्वा तत्तद्गृहं प्राप्य मोदते युगलक्षकम्
हे सर्व करून, त्या दिव्य स्थानात पोहोचल्यावर तो दोन लक्ष वर्षे आनंदात राहतो.
प्रदक्षिणां चररेत्तस्य ह्यश्वमेधः पदे पदे
प्रत्येक प्रदक्षिणेच्या पावलाला अश्वमेध यज्ञाचे फळ मिळते.