तर्पणं वैश्वदेवं च संध्या पार्वणकर्म च
पितरांसाठीचे तर्पण, वैश्वदेव, संध्यावंदन आणि विशेष प्रसंगी केले जाणारे विधी.
प्रतिसंक्रम उक्ताः स्म युगधर्माः कृतेः फलम्
जीवनातील टप्पे, युगधर्म आणि कृतयुगातील फळ यांचे वर्णन सांगितले आहे.
माहात्म्यं वैष्णवं चाथ नारसिंहस्तवोत्तमम्
विष्णूचे माहात्म्य आणि नरसिंहाचा श्रेष्ठ स्तोत्र यांचे वर्णन आहे.
वेदान्तसांख्यसिद्धान्तो ब्रह्मज्ञानं तथाल्मकम्
वेदांत आणि सांख्य या तत्त्वज्ञानांचे सिद्धांत, तसेच ब्रह्म आणि आत्म्याचे ज्ञान.
अथास्यैवोत्तरे खण्डे प्रेतकल्पः पुरोदितः
यानंतर पुढील भागात प्रेतांसाठीचे विधी सांगितले आहेत.
धर्मप्रकटनं पूर्वं योगिनां गतिकारणम्
सर्वप्रथम धर्माचे स्पष्टीकरण आणि योग्यांच्या मार्गाची कारणे दिली आहेत.
यमलोकस्थमार्गस्य वर्णन च तः परम्
यमलोकातील मार्गाचे आणि त्यापुढील प्रवासाचे वर्णन आहे.
निष्कृतिर्यममार्गस्य धर्मराजस्य वैभवम्
यममार्गासाठी केलेली प्रायश्चित्ते आणि धर्मराजाचा वैभव यांचे वर्णन आहे.
प्रेतानां चरिताख्यानं कारणं प्रेततां प्रति
प्रेतांच्या कृत्यांची कथा आणि प्रेतावस्थेचे कारण सांगितले आहे.
प्रेतत्वमोक्षणाख्यानं दानानि च विमुक्तये
प्रेतावस्थेतून मुक्त होण्याची कथा आणि मुक्तीसाठी दिली जाणारी दाने.
शारीरकविनिर्देशो यमलोकस्य वर्णनम्
शरीराच्या स्वरूपाचे आणि यमलोकाच्या वर्णनाचे स्पष्टीकरण आहे.
मृत्योः पूर्वक्रियाख्यानं पश्चात्कर्मनिरूपणम्
मृत्यूपूर्वी केले जाणाऱ्या विधी आणि मृत्यूनंतरच्या कर्मांचे निरूपण आहे.
सूतकस्याथ संख्यांनं नारायणबलिक्रिया
सूतिकाळाचा हिशोब आणि नारायणासाठी केलेली बलि यांचे वर्णन आहे.
अपमृत्युक्रियोक्तिश्च विपाकः कर्मणां नृणाम्
अकाळमृत्यूच्या विधी आणि माणसांच्या कर्मांचे परिणाम सांगितले आहेत.
स्वर्गतौ विहिताख्यानं स्वर्गसौख्यनिरूपणम्
स्वर्गप्राप्तीसाठी सांगितलेली कथा आणि स्वर्गातील सुखाचे निरूपण आहे.
पञ्चोर्द्ध्वलोककथनं ब्रह्माण्डस्थितिकीर्तनम्
पाच उच्च लोकांची कथा आणि ब्रह्मांडाच्या स्थैर्याचे गौरवगान आहे.
आत्यन्तिकं लयाख्यानं फलस्तुति निरूपणम्
अत्यंत अंतिम विलयनाची कथा आणि त्याच्या फळाचे स्तवन सांगितले आहे.
कीर्तितं पापशमनं पठतां शृण्वतां नृणाम्
जो वाचतो किंवा ऐकतो, त्याच्यासाठी पाप शांत होईल असे सांगितले आहे.
सौवर्णहंसयुग्माढ्यं विप्राय स दिवं व्रजेत्
ज्याच्याकडे सोन्याचे दोन हंस असतात, आणि तो ते ब्राह्मणाला देतो, त्याला स्वर्गप्राप्ती होते.
यच्च द्वादशसाहस्रमादिकल्पकथायुतम्
ही कथा बारा हजार श्लोकांची असून, कल्पाच्या गोष्टींनी सुरुवात होते.
चतुर्थ उपसंहारः पादाश्चत्वार एव हि
चौथा भाग हा संहितेचा शेवट आहे; एकूण चारच विभाग आहेत.
तृतीयो मध्यमो भागश्चतुर्थस्तूत्तरो मतः
तिसरा भाग हा मधला मानला जातो, आणि चौथा शेवटचा समजला जातो.
हिरण्यगर्भोत्पत्तिश्च लोककल्पनमेव च
हिरण्यगर्भाची उत्पत्ती आणि जगांची निर्मिती येथे सांगितली आहे.
कल्पमन्वन्तराख्यानं लोकज्ञानं ततः परम्
कल्प आणि मन्वंतरांची कथा, त्यानंतर लोकांचे ज्ञान याचे वर्णन आहे.
महादेवविभूतिश्च ऋषिसर्गस्ततः परम्
महादेवाच्या विभूती आणि त्यानंतर ऋषींची सृष्टी याचे वर्णन आहे.
प्रियव्रतान्वयोद्देशः पृथिव्यायामविस्तरः
प्रियव्रताच्या वंशाचा उल्लेख आणि पृथ्वीचा विस्तार सांगितला आहे.
जम्ब्वादिसप्तद्वीपाख्या ततो ऽधोलोकवर्णनम्
जांबूद्वीपापासून सुरू होणाऱ्या सात द्वीपांचे आणि खालील लोकांचे वर्णन केले आहे.
आदित्यव्यूहकथनं देवग्रहानुकीर्तनम्
आदित्यांची मांडणी आणि देव-ग्रहांचे वर्णन येथे सांगितले आहे.
अमावास्यानुकथनं युगतत्त्वनिरूपणम्
अमावस्येची कथा आणि युगांचे तत्त्व याचे स्पष्टीकरण येथे आहे.
युगप्रजालक्षणं च ऋषिप्रवरवर्णनम्
युगातील प्रजांचे गुणधर्म आणि श्रेष्ठ ऋषींचे वर्णन येथे आहे.