वामदेवाह्वयं सद्योजातबीजं क्रमाद्विदुः
क्रमाने वामदेव आणि सद्योजात या बीजाक्षरांची ओळख आहे.
तत्तदङ्गुलिभिर्भूयस्तत्तदिकान्न्यसेत्
ती प्रत्येक दिशा ज्या बोटाशी जुळते, त्या त्या बोटावर ठेवावी.
उर्द्धप्राग्दक्षिणोदीच्यपश्चिमेषु मुखेषु च
वरच्या, पूर्व, दक्षिण, उत्तर आणि पश्चिम या मुखांवरही ठेवावीत.
ईशानाद्या ऋचः सम्यगङ्गुलीषु यथाक्रमात्
ईशानादी ऋचा योग्य क्रमाने बोटांवर ठेवाव्यात.
मूर्द्धास्यहृदयांभोजगुह्यपादे तु ताः पुनः
पुन्हा त्या ऋचा डोके, तोंड, हृदयकमळ, गुप्तांग आणि पाय यावर ठेवाव्यात.
तारपञ्चकमुच्चार्य सर्वज्ञाय हृदीरितम्
पाच अक्षरी मंत्र उच्चारून सर्वज्ञतेसाठी हृदयात तो मंत्र म्हणावा.
तदन्ते ब्रह्मशिःसे शिरोगं ज्वलितं ततः
यानंतर डोक्यावर 'ब्रह्मशिः' हे तेजस्वी अक्षर ठेवावे.
वज्रिणे वज्रहस्ताय स्वतन्त्राय तनुच्छदम्
वज्रधारी, वज्रहस्त, स्वतंत्र अशा त्या देहाच्या कवचासाठी म्हणावे.
नेत्रमुक्तं श्लीपशुं हुं फडन्ते नेत्रं शक्तये
डोळ्याला 'नेत्र', पाशाला 'श्लीपाशु', शेवटी 'हुं फट्' असे उच्चारावे; नेत्र शक्तीसाठी आहे.
पूर्वदक्षिणपश्चात्प्राक्सौम्यमध्येषु पञ्चसु
पूर्व, दक्षिण, पश्चिम, पुन्हा पूर्व आणि मध्य या पाच दिशांमध्ये.
ईशानः सर्वविद्यानां शशिनी प्रथमा कला
ईशान हा सर्व विद्या देणारा आहे; पहिली कला 'शशिनी' म्हणून ओळखली जाते.
ब्रह्माधिपतिः शब्दान्ते ब्रह्मणो ऽधिपतिः पुनः
शब्दाच्या शेवटी ब्रह्माचा अधिपती, पुन्हा ब्रह्माचा अधिपती म्हणतात.
मरीचिः कथिता विप्र चतुर्थी च सदाशिवे
हे ऋषी, सदाशिवामध्ये चौथी म्हणजेच मरीची सांगितली आहे.
पूर्वपश्चिमयाम्योदग्वक्त्रेषु तदनन्तरम्
यानंतर पूर्व, पश्चिम, नैऋत्य आणि उत्तर या मुखांवर ठेवाव्यात.
आद्या तत्पुरुपायेति विद्महे शान्तिरीरिता
पहिली 'तत्पुरुष' म्हणून ओळखली जाते; 'शांती' असे सांगितले आहे.
विद्या द्वितीया कथिता तन्नो रुद्रः पदं ततः
दुसरी 'विद्या' म्हणून सांगितली आहे; त्यानंतर 'रुद्र' हे पद येते.
निवृत्तिस्तत्परा सर्वा प्रणवाद्या नमोन्विता
ॐपासून सुरू होणारे सर्व मंत्र, नमस्कारासह, संपूर्णपणे निवृत्तीला समर्पित आहेत.
अथोरसि कला न्यस्येदष्टौ मन्त्री यथाविधि
आता, योग्य पद्धतीने, छातीवर आठ कला मंत्रांसह स्थापित कराव्यात.
अथ घोरेभ्य इत्यन्ते मोहास्यात्तदनन्तरम्
यानंतर, 'भीषणांपासून' या शब्दानंतर मोह येतो, आणि त्यानंतर—
घोरतरेभ्यो निद्रा स्यात्सर्वेभ्यः सर्वतत्परा
अधिक भीषणांपासून झोप येते; ती सर्वांमध्ये पूर्णपणे तल्लीन असते.
मृत्युर्निगदिता षष्ठी नमस्ते अस्तु तत्परम्
सहावीला मृत्यू असे म्हणतात; तिला नमस्कार असो, ती श्रेष्ठ आहे.
अष्टमी कथिता एताध्रुवाद्या नमसान्विताः
आठवी म्हणजे ध्रुवा आणि इतर, नमस्कारासह सांगितल्या आहेत.
कट्यां पार्श्वद्वये वामकला न्यस्येत्त्रयोदश
कंबरेवर, दोन्ही बाजूंना, तेरा डाव्या बाजूच्या कला ठेवाव्यात.
स्याज्ज्येष्ठाय नमो रक्षा द्वितीया परिकीर्तिता
ज्येष्ठेला नमस्कार; दुसरीला रक्षण असे म्हटले आहे.
नमः संयमनी षष्ठी कथिता तदनन्तरम्
सहाव्या संयमिनीला नमस्कार, असे पुढे सांगितले आहे.
नमो वृद्धिस्त्वष्टमी स्याद्बलान्ते च स्थिरा कला
वृद्धीला नमस्कार; आठवी म्हणजे बळाच्या शेवटी स्थैर्य आहे.
सर्वभूतदमनाय नमोन्ते भ्रामणी कला
सर्व प्राण्यांना वश करणाऱ्याला नमस्कार; त्यानंतर भ्रमणी कला येते.
मनोन्मन्यै नमः पश्चाज्ज्वरा प्रोक्ता त्रयोदशी
मनोनमनीला नमस्कार; नंतर, ज्वर तेरावी सांगितली आहे.
पाददोस्तननासासु मूर्ध्नि बाहुयुगे न्यसेत्
त्या पाय, हात, नाक, डोके आणि दोन्ही भुजांवर ठेवाव्यात.
सद्योजातं प्रपद्यामि सिद्धिः स्यात्प्रथमा कला
सद्योजाताला शरण जातो; सिद्धी ही पहिली कला आहे.